Exempla
Agiſter Thomas theoloIgus cū iam deberet mori ⁊ iaceret¶ in lecto vidit diabolū ſtante ante ſe. ⁊ dixit quid h̓ ſtas cruēta beſtia: Dicmihi quid eſt qd̓ maxime nocet vobis. Etcū ille faceret ſubiūxit: Adiuro te ꝑ deū viuum qͥ iudicaturꝰ eſt viuos ⁊ mortuos vtdicas mͥ ꝟitatē. At ille: Nihil ſic eneruatꝟtutē nr̄aꝫ. ſicut frequēs cōtritio ⁊ ꝯfeſſioqꝛ qn̄ hō eſt ī mortalibꝰ pctīs. oīa eiꝰ membra ligata ſūt ⁊ nō pōt ſe mouere. Cuꝫ ꝟopctā eadē cōfitet̉. ſtatim liber ē. ⁊ mobilisad oē bonū.¶ Dęmones impediunt cōfeſſionem ⁊ reſtitutione Exem. XV.Eremitę cūida quada viFace occurrebāt tres dęmōes qͦs in¶ int̓rogauit quō vocarent̉. Primus dixit ego vocor claudens cor. ⁊ hͦ qn̄aliqͥs audito ſermōe vellet cōteri. tūc claudo ei cor ꝙ ſuſpirare nō pōt. Alt̓ dixit. egovocor claudens os. ⁊ hͦ facio qn̄ aliqͥs vultcōfiteri ⁊ dn̄iū nr̄m euadere. tūc ego claudo ei os ꝙ cōfiteri nō pōt. Tertiꝰ dixit. egovocor claudens burſaꝫ. ꝙ qͥs iniuſtas resreſtituere nō pōt. nec de iuſtis bonis elemoſynā facere. ⁊ ita vniti ſumꝰ. ꝙ vnꝰ iuuatalterū inqͣꝫtū pōt.¶ Dęmones amplius non ſciūtpeccata confeſſa Exem XVIq Pnis p̄monſtratēſiū ductus fuit aUidam canonicus ordipͥore monaſterij ad fugandū dęLmonem de obſeſſo ⁊ laudabilis vitę erat.Quo viſo diabolus ꝑ os hoīs clamauit:Ego quędam de eo ſcio ꝓpter quę euꝫ nōtimeo. Qui cōfeſſus culpā. mīa tamē erat⁊ rediens quęſiuit ſi dęmon de eo aliquidſciret. Rn̄dit adhuc aliqua veſtigia culpęapparent in te ⁊ non ſtimulus eſt ſecutus.Qui intelligens ſtimulum corporalem diſciplinam. abijt ⁊ recepit diſciplinam ⁊ reuerſus int̓rogauit vtrū de eo aliquid ſciretreſpondit diaboluſ per iudiciū meū modonihil ſcio de te.¶ Sacerdos cōfitebatur ſeruoin ſtabulo Exemplū XVII
Iles quidā in villa quadaꝫ habitabat cuiꝰ vxorē eiuſdēvillę ſacerdos ꝑ adulteriū macuIauit. Qd̓ cū miles audiſſet. qꝛ vir prudēſerat. verbis nō facile credidit. nullamqꝫ d̓hoc mētionē facere voluit vxori ſuę vel ſacerdoti. ꝟitatē verius volēs exꝑiri. nō tn̄ſine ſuſpitiōe fuit. Erat aūt in qͣdā villa. n̄multū a militꝭ villa remota qͥdā obſeſſusin qͦ dęmon tam nequaꝫ erat. ⁊ corā aſtantibus improperaret pctā quę ꝑ cōfeſſionēverā nō eſſent detecta. Qd̓ cū miles intellexiſſet rogauit ſuſpectū ſibi ſacerdoteꝫ vtad colloquiū qḋdam ſecū ire nō recuſaretEt acquieuit ſacerdos. Cū ergo veniſſentin villā vbi obſeſſus erat ꝯſcius ſibiipſi ſacerdos. ſuſpectū cepit hr̄e militē. qꝛ eū n̄ latebat ꝙ obſeſſus a tā nequā dęmone ī eadem villa habitaret. timenſqꝫ vitę ſuę ſi ademōe ꝓderet̉. neceſſitatē naturę ſimulāsintrauit ſtabulū ad ſeruū militꝭ corā pedibuſqꝫ eiꝰ ꝓſtratus dixit: Rogo te ꝓpt̓ deūvt audias confeſſionem meam. Queꝫ ſeruus expaueſcēs leuauit. audiens quę dicebantur ab illo. Facta ꝟo confeſſione. cūſibi ſacerdoſ aliquid iniungi peteret. Rn̄dit ille dicens: Ꝙͣtum alteri ſacerdoti protali crimine iniungeretis. hęc ſit ſatiſfactioveſtra. Sicqꝫ exiens ſecurior cuꝫ milite adeccleſiam venit in qua dęmoniacus fuit. etrequiſitus eſt a milite in hęc verba: Noſdꝭaliquid de me. Hoc enī ex induſtria fec̄ vtſacerdoti iam dicto tolleret ſuſpitionem.Cui dęmon: Neſcio quid reſpondeo. Adiecit. Quid videtur de iſto homine? Reſpondit nihil de eo ſcio. Et cuꝫ dixiſſet lingua tentonica. latine mox ſubiunxit: Inſtabulo iuſtificatus eſt. quia tunc nullusaderat clericoꝝ. Hec Ceſariꝰ in dialogo.¶ Quidā occultauit peccatu magnū in confeſſione Ex. XVIIIUidā heremitę deꝰ dedit(donū cognoſcēdi corda hominū¶ Hic quadam vice venit ad eccleſiam vbi ſacerdos audiebat confeſſionemEt vidit heremita ꝙ homines intrabantnigri ad eccleſiam quos dęmones cum iubilo comitabantur. Angeli ꝟo cuſtodes