Sermo
et omnium martyrum quoꝝ ſanguis prochriſto fuſus plꝰ meruit qͣꝫ eis fuiſſet neceſſariū ad p̨̄miū. ⁊ de tali ſuꝑfluo ſumit̉ illd̓vn̄ īdulgētię dant̓. Quartus theſaureſt ſctōꝝ cōfeſſoꝝ ꝟginū ⁊ omniū electorūqͥ in ieiunijs. vigilijs ⁊ or̄onibꝰ caſtigationibꝰ. ꝑegrinationibꝰ deo fidelit̓ ẜuierunt.qͦꝝ merita ita fuerūt ſublimia. ⁊ longe minora eis ſuffeciſſent ad ſalutē. ⁊ ideo de ipſorū ſuꝑfluo cęteris pctōribꝰ ꝓuident̉ īdulgētię. Sed diceres. qꝛ ſancti ſūt iā p̄miati in cęlo vltra ꝯdignū. gͦ nihil remanſit ſuꝑfluū Rn̄det quidā doctor ꝙ qd̓libet bonū opus ī charitate factū ad duo proficitPrimo ē meritoriū vitę ęternę. ⁊ ſic verūeſt ꝙ ſancti p̄miati ſunt vltra ꝯdignuꝫ. qꝛhn̄t iam vitā ęternā cui nullę dant̉ h̓ paſſiones ꝯdigne. vt patet ꝑ apl̓m dicentemad Ro. viij. Nō ſunt ꝯdigne paſſiōes ⁊cͣSecūdo bonū opus in charitate factū eſtrelaxatiuū pęnę ꝓ pctīs debitę. ⁊ ſic ſanctiꝑ bona oꝑa ⁊ paſſiones etiā meruer̄t relaxationeꝫ pęnę ꝓ pctīs deputatę: Iō qͦ adhͦ nō ſunt p̄miati. qꝛ ipſe gl̓ioſus dn̄s nr̄ ieſus chriſtꝰ pctm̄ nō fecit. nec ē īuentꝰ dolꝰī ore eiꝰ. Et etiā glorioſa ꝟgo Maria nōpeccauit venialiter nec mortalit̓. Et etiaꝫſctūs Ioh̓es baptiſta nō peccauit mortaliter. ⁊ ſancti apoſtoli ⁊ ſācti martyres ⁊ ſancti cōfeſſores. ⁊ ſanctę ꝟgines pauca pctāꝯmiſerūt. ⁊ tn̄ multa bona oꝑa ⁊ exercitiahabuerūt. laborādo. ieiunādo. vigilādo.caſtigādo corꝑa ſua. ⁊ inſuꝑ multas paſſiones ſuſtulerūt. q̨̄ ꝓ peccatis multorumpoſſent ſufficere. Et in hͦ ꝯcordat ſanctusTho. in. iiij. diſ. xxix. Quoꝝ meritoꝝ tanta eſt copia ꝙ omnē pęnā debitam nūc viuentibꝰ excedunt. ⁊ p̨̄cipue ꝓpter meritumchriſti. Itē querit̉ cui ꝯmiſſus eſt theſaurus eccleſię. ⁊ qͥ expendēdi theſauꝝ eccleſięhabēt ptātem. Rn̄det̉ ẜm ſanctū Tho. iniiij. diſ. xxiiij. ꝙ ſolus papa habet ptātemplenariā ſuper theſauꝝ eccleſię. Vn̄ dr̄ exͣde pęni. ⁊ re. Cū ex eo. In īdulgētijs dandis ſūmus pōtifex hꝫ plenitudinē ptātis.Sed epiſcopi habēt limitatā ptāteꝫ faciēdi indulgētias nō vniuerſalē. Itē q̨̄riturquare deus dedit ſuo vicario ſꝫ dn̄o apo-
ſtolico ⁊ epiſcopis talem ptātem ſuper theſaurum eccleſię; Rn̄detur ꝙ quintupliciratione. Prima ratio vt oſtendat̉ debonitas immenſa. ⁊ eius infinita miẜicordia. ⁊ hͨ eſt potiſſima cauſa. Nā deus perhͦ oſtēdit ſe plus velle acceptare modicumopus ex charitate factū ſcꝫ or̄onem elemoſynā. ꝑegrinationē. qͣꝫ ꝙ velit hominē pati pęnā magnā inuite. Secūda vt homines ꝑ indulgētias moueant̉ ad operapietatis exercēda. ⁊ ad venerādas reliqͥasſanctoꝝ q̨̄ organa ſpūſſancti fuerūt. Placet enī deo honorare ſctōs ⁊ reliqͥas ſanctorū. qd̓ oſtēdit ī hͦ ꝙ miracula in pręſentia reliquiarū facit. Tertia vt diuites delicati qͥ de minimis pęnis dolēt valde. nedeſperēt cū pęnas purgatorij audiant itahorribiles eſſe. dant̉ eis indulgentię ꝓ elemoſynaꝝ erogatione. qd̓ ſine dolore in p̨̄ſenti poſſūt efficere. ⁊ ſic pęnas purgatorijeuadere in futurū. Quarta vt pauꝑesꝯſolarent̉. qꝛ cū diuites faciūt elemoſynaspauꝑes vtiqꝫ cōſolant̉. qꝛ dn̄s ſollicituseſt pauperū. qd̓ on̄dit in hͦ. Quinta vtdeus ꝓbaret nr̄am fidem. quō credimus īſctām eccleſiā catholicā. Et quō credamꝰꝙ dn̄s dedit tantā ptātem pͥmo btō Petro apl̓o ſingl̓arit̓ dicēs Matth̓. xvi. Qd̓cunqꝫ ſolueris ſuꝑ terrā ⁊cͣ. Et eandē poteſtatē hꝫ iā dn̄s apl̓icus quā habuit beatus Petrꝰ. ⁊ ꝯſequent̓ oēs p̨̄lati eccleſię. ⁊hͦ qͣntū ad pͥmā ꝑtem. Quantū ad ſecūdam ꝑteꝫ querit̉ q̨̄ reqͥrunt̉ ad indulgentias ꝯſequēdas. Rn̄det̉ ẜm beatū Tho. īiiij. diſ. xx. qͣttuor reqͥrunt̉. Primo auctoritas dantis indulgētias. Sꝫ ſi q̨̄raturqͥs poteſt dare indulgētias. Reſpōdeturpapa hꝫ plenitudinē ptātis. Nā pōt centu ānos vl̓ mille annos dare. imo pōt dare īdulgētias oīum pctōꝝ. vl̓ dimidiā. velſeptimā ꝑteꝫ peccatoribus Et breuiter inquantū vult pōt dare. Sed epiſcopi hn̄tauctoritatē limitataꝫ. qn̄ dedicat̉ eccleſianō debēt nec poſſūt dare vltra annū. Inanniu̓ſario vero dedicationis aut ex aliaquacunqꝫ cauſa nō pn̄t dare indulgētiasniſi quadraginta dieꝝ. exͣd̓ pęni. ⁊ re. Cūex eo. Utrū pręlati aliqn̄ ſcilicet abbates