XLV I
prępoſiti. decani. priores pn̄t dare indulgetiās. Rn̄det̉ ꝙ nō. Un̄ de hͦ habetur īiure canonico. Nō inferioꝝ ſꝫ tantū ep̄oꝝeſt dare indulgētias. exͣ de pe. ⁊ re. Cuꝫ exeo. Sed ſciendū ꝙ tales p̨̄lati pn̄t cōferrefr̄nitatē ⁊ bn̄ficia ordinis vl̓ monaſterij ſuiq̄ ꝑticipatio valet homini in vita et poſtmorteꝫ. ſic ꝙ quicqͥd bonū fit in toto ordine ꝑ fratres ⁊ ſorores. ſi generalis ordinisdat. vl̓ in tota ꝓuincia ſi ꝓuincialis ſit. vl̓ī monaſterio ſi abbas vel pͥor. ſcꝫ celebrādo. legēdo. cantādo. orādo. vigilādo. ieiunādo. et ſic de ſingulis. De quolibet enimbono oꝑe talis hꝫ ſpecialē ꝑticipationē īvita ſi ē in gr̄a. vel ſingulare ſubleuamē ſieſt ī purgatorio. Secundū eſtᶠ cauſa rationabilis. Pro quo ſciendū ẜm beatumTho. ꝙ cauſa qͣre danda ſit indulgentiadebet eſſe honor dei ⁊ vtilitas eccleſię ſiuevtilitas ꝓximoꝝ. At qͥn̄cunqꝫ illa ꝯcurrūttūc p̨̄latus hꝫ cauſaꝫ ſufficientē ad dandūindulgētias. Tertiū eſt ꝙ recipiēs īdulgentias ſit in gr̄a. Nā indulgētię non proſunt exiſtēti in quocūqꝫ mortali pctō de qͦnō eſt ꝯtritus nec ꝯfeſſus. nec habet ꝓpoſitū dimittēdi. nec valēt excōmunicato maiori excōicatione niſi ſit abſolutꝰ. Quartū eſt ꝙ faciat illud ꝓ quo indulgētia datur. Un̄ querit̉ ſi indulgentia valeat ei qͥeſt in gr̄a ⁊ libenter faceret illud ꝓ quo datur ⁊ non pōt. Rn̄detur ẜm Tho. in. iiij.diſ. xlv. Nō. qꝛ indulgētia datur tm̄ ſubhac forma ſcꝫ vt faciat vel det hͦ vel illud.Iſta qͣttuor iā dicta requirunt̉ ad indulgentiā ꝯſequēdam. Et ſi vnū d̓ his quattuor defuerit nihil ꝯſequetur. Quantūad tertiaꝫ ꝑtem ponēdę ſunt aliquę q̨̄ſtiones. Et primo querit̉ an̄ qͥs totiens habet īdulgētias. quotiēs intrat eccleſiā vbipoſita eſt indulgētia. Rn̄dent̉ ẜm ſanctūLho. in. iiij. diſ. xxiiij. Aliqn̄ indulgentiadeterminata ē ad tꝑs. puta qͥcunqꝫ vaditad talē eccleſiaꝫ vſqꝫ ad tale tꝑs. habeattin de indulgētia. ⁊ tūc intelligit̉ ſemel tm̄Aliqn̄ eſt indulgētia ꝑhēnis. ſic̄ ī eccleſiaſancti Petri romę qͣdraginta dierū. ⁊ tūcquotiēs ꝗs vadit totiēs indulgētiaꝫ cōſequit̉. Itē querit̉ vtrū qui ꝓpe eccleſiā mo-
ratur. etiā ꝯſequat̉ indulgentias ſic̄ qͥ a remotis venit. Rn̄det̉ ẜm Tho. in. iiij. diſ.xxiiij. Ille qͥ eſt vicinus eccleſię ⁊ etiā ſacerdotes ⁊ clerici ꝯſequuntur tantā indulgētiam ſicut ille q̄ veniret a mille dietis. qꝛ remiſſio non ꝓportionat̉ labori. ſꝫ meritis q̨̄diſpenſant̉. Sꝫ ille qͥ plus laborat plꝰ acquiret d̓ merito eſſentiali. Utrū religioſi pn̄t mereri indulgentias. Rn̄det Tho.Ꝙͣuis religioſus ſit ī ſtatu ꝑfectionis. tn̄ipſe ſine peccatis venialibꝰ viuere nō pōt⁊ ideo ſi aliqn̄ ꝓpter peccatū ſit reus alicuius pęnę. pōt ꝑ indulgētias ab hͦ expiariq̨̄ etiā ſi ſit indulgētia de dando. pn̄t dare ſi habēt āminiſtrationē. vel aliqͥd dandi a ſuis p̨̄latis petere. Item querit̉ quātum valent indulgētię. Rn̄det̉ ẜm Tho.in. iiij. Indulgētię ſimpl̓r intantū valentqnium ſonant. Valēt igitur omnibꝰ ſuſcipientibꝰ qͣdraginta dies indulgētię intantumʳ qͣntū valent eidē qͣdraginta dies pęnitētię in pn̄ti. nō tn̄ ęqualiter omnibꝰ. ſic̄nec qͣdragīta dies pęnitētię ęqͣliter valētoībus. Nā ſic̄ ī mūdo qͣdraginta dies indulgētię plus valēt vni ꝑficienti cū maiori labore ⁊ feruore ſeu afflictione qͣꝫ alteriqͥ cū mīori. Itē qͣdragīta dies indulgētięplꝰ valēt illi qͥ ſe ad eā diſponit cū maiorilabore afflictione. feruore. ſeu dati qͣntitate qͣꝫ alteri qͥ cum minore. Un̄ ſequitur ꝙduo ſimul qͣdraginta dies ſiue annū ſiuecentū ſiue mille annos ꝯſequunt̉. ⁊ vni delet plus pęnaꝫ purgatorij qͣꝫ alteri Sil̓r ſieſt indulgētia ad dimidiā ꝑtem vel ad qͣrtam vel ad ſeptiniā ꝑteꝫ pctōꝝ qͦ ad pęnātūc intm̄ valet qͣntum valet pęnitentia facta ſufficiēs ꝓ tantoꝝ pctōꝝ qͣntitate. Etideo de iſta portione nō habebit pęnā inhͦ ſęculo neqꝫ in futuro. qꝛ deus non punitbisⁱ in idipſum. Similiter ſi ſonant indulgentię ad totum cumulum peccatoꝝ. tuncomne debitum aufertur. nec ꝓ hͦ ampliushabebit penā. neqꝫ in pręſenti ſęculo neqꝫin futuro. Vnde papa ex cauſa quę concernit honorem dei et vtilitatem eccleſięet proximorum. poteſt dare indulgentiasprout vult. vel pro toto vel pro parte.Circa quod queritur quid ſit d̓ illo qui