Sermo
ipſa beata katherina in ſignū deſpōſationis dedit ſibi crinale pulcerrimuꝫ de roſispulcerrimis ⁊ p̄cioſis. ponenſqꝫ ſuꝑ caputipſiꝰ Et in ſe reuerſus īuenit ſuꝑ caput crinale d̓ qͦ ꝓceſſit odor ſuauiſſimꝰ ⁊ ex hͦ valde gauiſꝰ ẜuauit crinale illud cū omni diligētia. ⁊ multo fideliꝰ ⁊ deuotiꝰ ampliꝰ eiſeruiuit. Poſtqͣꝫ aūt attigit virilē ętatē.amici ſui tradider̄t ei pulcerrimā ꝟginē ⁊nobilē ī mr̄imoniū. Et celebratis nuptijsęque ſeruiuit btē katherinę. ⁊ ſemꝑ de mane ſurrexit. ⁊ capellā intrauit ⁊ orauit. Etvxor ipſius iam imp̄gnata q̨̄ſiuit ab ancilla ſua. qͦ dn̄s eius de mane tranſiret. Cuiancilla: Eſt ciuis ꝓpe cęmiteriū qui habetpulcerrimā filiā ⁊ ad illaꝫ vadit. ⁊ vxor exhͦ valde triſtata ē. ⁊ d̓ ſero multū quęſiuitvir in lecto cur ſic triſtis eſſet. ⁊ ipſa reſpōdit: Nōne merito triſtari deberē. qꝛ vnaꝫaliā plus diligitis. ⁊ ſemꝑ de mane ſurgitis ⁊ ad eā itis. Et ille. quę eſt iſta. Ipſa reſpōdit. filia illius ciuis ꝓpe cęmiteriū. Etipſe reſpōdit: Nō eſt iſta filia ciuis cui ſeruio. ſꝫ eſt alia multopulcrior ea ad quā demane vado ⁊ ei ſeruio. Et iterū altero diede mane ab ea ſurrexit. ⁊ ad capellā iuit etipſa nimiū triſtata ſeipſam occidit cū gladio ⁊ puerū ī vtero. Et ipſe rediens de capella et aperiens camerā vidit matrē cumpuero occiſam. ⁊ amare cepit flere ⁊ clamare. Ue. ve. ve. qͣre non dixi tibi veritatem:Nā ego ſum occaſio iſtius mali. Et ſic ſtatim ecōuerſo cucurrit ad capellaꝫ ⁊ flendoīuocauit btām katherinā. ⁊ iteꝝ apparuerunt ſibi illę tres ꝟgines. ⁊ btā katherinaterſit ſibi oculos ⁊ faciē dicēs: Quare ſpreuiſti me ⁊ recepiſti tibi aliā ſpōſaꝫ. attamēqꝛ mihi ſemꝑ ſeruiuiſti ego tibi ſuccurraꝫ⁊ vxori ⁊ puero. ſurge cito ⁊ vade ad caſtꝝtuū. ⁊ inueniēs vxoreꝫ tuā viuā q̨̄ peperitfiliā quā etiā katherinā noīare debes. ⁊ ꝓſatiſfactiōe qꝛ me ſpreuiſti. debes ꝯſtruereh̓ monaſteriū ſanctimonialiū. ⁊ filia q̨̄ iā ēnata erit pͥma abbatiſſa huius monaſterij. ⁊ erit ꝟgo deuota. ⁊ ipſa liberabit cumſuis deuotis or̄onibꝰ aīaꝫ pr̄is tui de purgatorio. Et ipſe ſtatim lętāter cucurrit etmatrem ⁊ filiam inuenit. Et ipſa fatebat̉
ꝙ dęmones animā eius ad infernū deduxiſſent. ſi beata katherina ſibi nō ſucurriſſet. Et ipſe cōſtruxit monaſterium ⁊ crinale rōſeum qd̓ beata katherina ſibi tradidit ad monaſteriū dedit. ⁊ nominauit monaſteriū ad roſeū crinale. ⁊ ipſe ⁊ vxor beate katherinę oībus diebꝰ vitę ſuę ẜuierūt¶ Sequunt̉ ſermoes cōmunes diſcipl̓i. De dedicatiōe. ſermo. xlvOmꝰ mea dod mus or̄onis vocabit̉. Eſa. lvi.Matth̓. xxi. Marc. xi. Lucꝭ. xix. Ioh̓is. ijHodie ꝑagit̉ feſtū dedicationis huiꝰ eccleſię q̨̄ in honore iſtius ſancti. N. vel iſtorum ſctōꝝ. N. et. N. eſt dedicata. Et talefeſtū ſolenniter ⁊ deuote ⁊ lętanter eſt peragenduꝫ. Un̄ in decre. dr̄. Dedicationiaſolēnitas eſt ſingulis annis ſolenniter celebrāda. d̓ cō. diſ. i. Solēnitates. Vnde inpnti ẜmone tria ſūt dicēda. Primo quōꝓbat̉ ꝙ feſtū dedicationis eſt ſolēniter celebrādū. ⁊ qͥd cogitare debet qͥs cū intrateccleſiā. ⁊ qͣre libent̓ ire debemus ad eccleſiam ⁊ ad dedicationē. Secūdo de illis qͥnō ſūt ſepeliēdi in loco ſacro. Tertio quędam exempla et miracula ꝓ informationenr̄a. Quantū ad pͥmā ꝑtem iſtius ẜmonis ſciendū. ꝙ feſtū dedicationis ē ſolēniter lętant̓ ⁊ deuote ꝑagendū ab omnibuschriſtifidelibꝰ. Hoc ꝓbat̉ pͥmo ex veteriteſtamēto. Nā Exo. xxiij. p̨̄ceptū ē a dn̄oꝙ vniu̓ſus ppl̓us iſrael ter in anno .i. tribꝰfeſtiuitatibꝰ ſcꝫ paſcę pētecoſtes et in feſtoenceniorū .i. dedicatiōis tēpli vnuſquiſqꝫpn̄taret ſe dn̄o ī hieruſaleꝫ. ⁊ offerre deberet hoſtias in lege det̓minatas. Et ſic noscū or̄onibꝰ ⁊ oblationibꝰ ſolēnizare debemus feſtū dedicatiōis. Un̄ dr̄ Exo. xxiijNō apparebis in cōſpectu meo vacuus.Si pauꝑ es offer deo cor cōtritum. ps. l.Sacrificium deo ſpiritꝰ cō. ⁊cͣ. Secundo ꝓbat̉ in nouo teſtamēto. Naꝫ chriſtꝑſonaliter viſitauit feſtū dedicationis. vtptꝫ Ioh̓. x. Facta ſūt encenia ī hieruſalē⁊ hyems erat. ⁊ ambulabat ieſus in tēploin porticū ſalomonis. Et quotienſcunqꝫieſus hieruſalē venit frequēter pͥmo tēplū