XLIIII
gr̄am a deo. ꝙ ſe multū emendauit. ⁊ deoet beatę katherinę amplius fideliter ſeruiuit. Et cum iaceret in extremis. apparuit eibtā katherina pulcra valde dicēs: Noſtime. Qui rn̄dit nō. Et illa dixit: Ego ſumkatherina cui manu tuā dediſti. ⁊ oſtēditei manū dicēs: Hoc ideo feci. qꝛ aliā viamte ſaluādi inuenire nō potui. et ſic fęliciterobijt. Etiā mercatores ꝑ terras cum mercimonijs ambulātes debēt eā inuocare ⁊ eiſeruire. Un̄ vir quidā mercator multū dilexit beatā katherinā. ⁊ vno tꝑe iuit cū pānis vendēdis ad nūdinas. quia pānicidaerat. ⁊ raptores veniētes rapuerūt ſibi pānos. Et ipſe inuocauit beatā katherinamdicēs: O beata katherina quō poſſum creditoribꝰ meis debita ꝑſoluere ⁊ vn̄ debeoamplius vxorem ⁊ pueros nutrire. Et ſtatim raptores ꝑcuſſi ſunt cęcitate ⁊ tremoremēbrorum. qͥ vidētes plagam dei ⁊ beatękatherinę ſuꝑ ſe. omnia reſtituerunt. ⁊ eūlibere abire fecerūt. ⁊ inuocauerūt beataꝫkatherinā ⁊ vouerūt amplius nunqͣꝫ velle ſpoliare aliquē hominē ſi meritis ipſiusſanarent̉. et ſtatim ecōuerſo ſanati ſunt etvitam ſuā emendauerūt. Etiam beata katherina nunqͣꝫ vel raro ꝑmittit dānari ſeruientes ſibi. Un̄ legitur ꝙ quidā canonicus habēs plura beneficia. ⁊ malam vitaꝫduxit. ſed beatā katherinā dilexit. qui habuit capellanū virū deuotum ⁊ caſtum etaliū p̄ſbyterū cōmenſalem qui etiam ſatisſęculariter vixit. Et quadā nocte capellanus viſionem habuit. ⁊ vidit canonicum ⁊p̄ſbyterū ambos ad iudiciū trahi. ⁊ iudexvolens ſententiare ſuꝑ ambos vt decapitarent̉. Beata katherina interceſſit ꝓ eanonico apud iudicē vt ſententiam adhucꝑ annum differret. ⁊ ſic ſe in illo anno emēdaret. ſed alius preſbyter non habuit interceſſorem. ideo decapitatus eſt. De mane finito diuino officio p̄ſbyter ad menſānō venit. de quo āmirabat̉ canonicus. etcapellanus vir iuſtus caſtus ⁊ deuotꝰ narrauit canonico quā viſionem viderat ī nocte. ⁊ ſic ambo iuerūt ad domū p̄ſbyteri eteū ſubitanea morte defunctū inuenerunt.Quo viſo ꝑterritus canonicus omnia be
neficia libere reſignauit ⁊ ordinē ciſtercienſium intrauit. ⁊ vitā ſuam in bono finiuit.Etiā meretrices debēt honorare ſanctamkatherinā. Un̄ legitur ꝙ quędam meretrix ꝑ vigīti annos ī meretricio ꝑdurauit.⁊ nihil boni fecit. niſi ꝙ ieiunauit vigiliaꝫſanctę katherinę. ⁊ iuit ad eccleſiam ⁊ contritioneꝫ habuit ſuꝑ omnia pctā ſua q̨̄ fecit ꝑ totū annum. ⁊ ꝓmiſit ſe velle emēdare ſꝫ ſemꝑ recidiuauit. et in viceſimo annoiterū iuit ad eccleſiam cū ꝓpoſito emendationis. ⁊ ꝓſtrata ante imaginē beatę virginis katherinę inuocauit eā deuote. ⁊ p̄miſit realiter emendā. ⁊ imago magna beatękatherinę cecidit ſuꝑ eā ⁊ mortua ē. ⁊ campanator volens pullare ad veſperas inuenit eā mortuā. ⁊ vocauit ſacerdotem ⁊ populū ad videndum hͦ factum. ⁊ ſacerdos ⁊populus cognouerūt eā eſſe meretricē illāEt rogauerūt deum ⁊ ſanctā katherinamvt reuiuiſceret ſi eſſet ſpes ſalutis. notificādo eis quō mortua eſſet. Et ſtatim ſurrexit et ſacerdoti et omni populo indicauitquō imago beatę katherinę eā occidiſſet:Et beata katherina duxit eā ⁊ oſtendit eipęnas damnatoꝝ. ⁊ etiam gaudia bonorum ⁊ beatoꝝ. Et inſuper impetrauit ei aſponſo ſuo ieſu chriſto vt ecōuerſo reuiuiſceret ⁊ pctā ꝯfiteretur. ⁊ ſupplicauit ſacerdoti vt audiret ꝯfeſſionem eius ꝓpter deū⁊ ſic integram ꝯfeſſioneꝫ fecit. ⁊ poſtmodūnunqͣꝫ mortaliter peccauit. Etiā ſācta katherina ſuccurrit mulieribꝰ p̄gnantibus.Un̄ filius cuiuſdā pͥncipis defunctis ꝑentibꝰ fideliter ſeruiuit beatę katherinę Nāhabuit capellā ꝓpe caſtruꝫ ſuū in honoreſanctę katherinę dedicatā. ad quā quotidie intrauit. ⁊ beatę katherinę orauit. Accidit aūt ſemel dū ſic oraret ꝙ tres pulcerrimę ꝟgines ſibi apparerēt. et ipſe territuscaput ad terram inclinauit. ⁊ vna illaꝝ dixit: O qͣꝫ ruſticaliter agis cū tn̄ ſis nobilis.inſpice ī nos qꝛ ꝓpter te huc venimus. Etmedia dixit: Quā ex nobis ꝓ ſponſa vishabere. Et illa a dextris ſuis dixit ſibi occulte vt ſibi mediā eligeret. ⁊ dixit illaꝫ eſſebeatā katherinā huius capellę patronā. ⁊ipſe eligit ſibi eandē ī ſponſam ſuaꝫ. Tūc
X 3