XLV

viſitauit. vt nobis exemplū daret. UndeGregꝭ. Omnis chriſti actio nr̄a eſt inſtructio Augꝭ. Tota vita chriſti in terris quāꝑ hoīem geſſit diſciplina morū fuit. Seqͣmur igit̉ chriſtū ī nouo teſtamēto. et ſctōspr̄es veteris teſtamēti qͥ placuerūt ī hͦ deoSic ⁊ nos ſperare debemꝰ ⁊ ī hͦ deo placere ꝙ deuote ⁊ lętant̉ feſtū dedicationis ꝑagimꝰ. Pro qͦ ſciendū ꝙ gaudium pn̄tisdedicationis repntat nobis gaudiū futurum ī cęlo. In ſignū huius flores ⁊ gramina ſpargunt̉ ⁊ duodecim candelę q̨̄ ſignātduodecim apl̓os in ꝑietibꝰ accenduntur:Altaria ⁊ imagīes decorant̉. ⁊ ſacerdotesinduūt p̄cioſiores caſulas. ⁊ clerici canuntcautū qͥ cantat̉ in maioribꝰ feſtis Riri eeleiſon. Sanctus. Agnus dei. Et in aliquibꝰeccleſijs cantat̉ in organis. citharis ⁊ cymbalis ī eleuatione corporis chriſti. psͣ. cl.Laudate dn̄m ī tympano ⁊ choro. laudadate eū in chordis ⁊ organo. Un̄ ſciendūꝙ qn̄ qͣs intrat eccleſiā cogitare debet quare eccleſia ꝯſtructa ⁊ dedicata eſt. ſcꝫ vt deus ibi adoret̉ a chriſtifidelibꝰ. gͦ dr̄ domꝰorōnis. Hoc nō cogitāt qͥ in eccleſijs verba īutilia ⁊ qn̄qꝫ nociua ꝓferūt. Cōtra tales dr̄ ī decre. Nemo debet ī loco orōnisintendere fabulis ocioſis. diſ. xxv. AliasExēplū legit̉ d̓ ſcō Brixio qͥ vidit diabolū ſcribentē ꝟba ī eccleſia ꝓlata. Un̄ hͦ exemplū q̨̄re in ꝓmptuario. xvi. E. Etiā aliqͥ ꝑtrāſeūt eccl̓iaꝫ qͣſi beſtię nec flectūt genua. Etiā aliqͥ ſuꝑbe ītrāt eccl̓iaꝫ cū longꝭcaudis ⁊ manicis ⁊ ſpiſſis peplis. ⁊ maſculi ī ſciſſuris tortis crinibꝰ. ⁊ argēteis cīguliſet ſuꝑ tales eqͥtat diabolꝰ. Iob. xli. Ipſeeſt rex ſuꝑ oēs filios ſuꝑbię. Exēplū de hͦſcribit Guil̓. lug. in ſū. vitioꝝ. ꝙ quidā vidit diabolū eqͥtantē ī longa cauda cuiuſdā ſuꝑbę ml̓ieris. qͥ d̓ cauda cecidit ī lutū⁊ aliꝰ diabolꝰ riſit. Et talia ſūt illicita et īhoneſta. Un̄ ī decre. dr̄. In eccleſia nihildebet agi inhoneſte. diſ. xlij. Ergo quandocūqꝫ qͣs intrat eccleſiā. intret eā reuerēter ⁊ humiliter. qꝛ ibi veraciter pręſens eſtin ſacramēto chriſtus. ⁊ deū deuote debetinuocare or̄onibꝰ ſuis. Un̄ Augꝭ. in regl̓aIn oratorio nemo aliquid agat niſi id ad

qd̓ factū eſt. vn̄ ⁊ nomē accepit. Un̄ dicitur: Domus mea domus or̄onis. Inſuꝑſciendū ꝙ eccleſię cęmiteria ⁊ monaſteriaſunt ab eccleſia priuilegiata. ſic ꝙ nulluslaicus cuiuſcūqꝫ auctoritatis ſit debet inuadere bona eccleſię ⁊ ꝑrochię vel monaſterij nec ꝑ vim ſibi vſurpare. nec retineread vſum ſuū. Oppoſituꝫ facientes ſiue nobiles ſiue ruſtici non ꝓſperabuntur in hacvita qꝛ vt frequēter occurrūt eis īfortuniaqꝛ ſic ſancti iudicāt ⁊ vindicant ſe in eis. ⁊cōquerunt̉ regi cęloꝝ ſuper eos. Et inſuꝑtales ſunt excōmunicandi. Un̄ in decre.dr̄. Inuadere bona clericoꝝ ē īuadere bona eccleſię. Et tales ſūt excōmunicādi. xij.q. ij. Eccleſiarū. xvi. q. i. Similiter. Sedq̄ incendūt ⁊ frangūt eccleſias ⁊ monaſteria ſunt ipſo facto excōmunicati. ⁊ poſt denūciationē ad papā mittēdi ſūt. Hāc ſententiā nō curāt hęretici qͥ heu iā plures eccleſias ⁊ plura monaſteria cōbuſſerūt. Etetiam qͥ defraudāt eccleſias ⁊ aīas in teſtamentis ⁊ ſuffragijs. grauit̓ peccāt. ⁊ animęꝯquerunt̉ de ipſis. Un̄ in decre. dr̄. Multum delinquūt qͥ differūt exequi teſtamētum. xiij. q. ij. Imo ꝑſonę fugientes ad eccleſiam cū ſuis rebꝰ debēt tueri ab eccleſia.Un̄ de hͦ dr̄ in decre. Qui fugientibꝰ adeccleſiā damna inferūt. ſūt excōmunicādi.xvij. q. iiij. Diffiniuit. Exemplū de illis qͥſibi vſurpāt bona eccl̓ię ꝑ furtū. q̨̄re infrain ꝓmptuario. xvij. E. Etiā tyrāni qͥ cumpotentia inuadunt eccleſias. quō puniantur. Exempluꝫ vide de hͦ ibidem. xviij. E.Un̄ etiā ſciendū ꝙ libenter debemus viſitare dedicationes. Primo qꝛ ibi oratur aſacerdotibꝰ ꝓ ipſis. heri in veſperis hodiein matutinis. in miſſis. in tertia. in ſexta etnona. et in ſecundis veſperis: Ut quiſqͥshoc templuꝫ bn̄ficia petiturus ingrediturcuncta ſe impetraſſe lętetur. Et etiam quotidie in qualibet miſſa oratur pro aſtantibus in canone. Et omniū circumſtantiumqͦꝝ tibi fides cognita eſt ⁊ nota deuotio.ꝓ quibus tibi offerimus Ergo ſalubre eſtſingulis diebꝰ audire miſſam. qꝛ angeli illo die delectabilit̓ morātur cum illo hoīeet plus ſollicite ſeruiunt ſibi et cuſtodiunt