XXIIII

Tho. ꝙ ſi ꝑ ingreſſū religiōis nō abſolueret̉ ab oī reatu pęnę. nihilominꝰ ingreſſusreligionis vtilior eſſet qͣꝫ ꝑegrinatio terręſanctę ad pͥmotionē ī bonum qd̓ p̨̄ponderat abſolutionē a pęna. Et Hen̄. de gandauo dicit: ꝙ qn̄ qͣs ꝓfitebit̉ tūc a pͥmo īdulgentiā ꝯſequit̉. ⁊ hͦ intelligit̉ ſi intendit ẜuare ea q̨̄ in ꝓfeſſione ꝓmittit .ſ. regulā ⁊ ordinē ſuū. Nā ſi nō intēderet ẜuareea qͣ ꝑmittit in ꝓfeſſione ſua. ipſo facto ſicꝑmittēte peccat mortalit̓. ⁊ non ē filiꝰ cęleſtis regni. ſꝫ filius gehennę ignis. Et talesqn̄qꝫ poſtmodū peſſimi erūt. Un̄ Augꝰ. ⁊ponit̉ in decre. Difficult̓ exꝑtus ſū meliores qͣꝫ qͥ ī monaſterijs ꝓfecer̄t ⁊cͣ. diſ. xlvij.Quātumlibet. Un̄ etiā Bern̄. Qui ī loco ordinis ſine ordine viuūt. ad illū locūdeueniēt vbi nullus ordo. ſꝫ ſempiternushorror inhabitat. Quarti qͥbꝰ cęlū aꝑitſūt martyreſ. Et ī ſignū huiꝰ tūc Stephanus vidit cęlos aꝑtos. ⁊ Ieſuꝫ ſtantem adextris ꝟtutis dei. Nā hͦ ē pͥuilegiū martyrū. ꝙ qͥ ſuſtinēt mortē ꝓpt̓ chriſtū inuenient vitā ī cęlis. Un̄ dr̄ ī decre. Qui prochriſti noīe martyrizant̉. ꝓculdubio vitāęternā ꝯſequūt̉. xv. q. i. Merito. Quinti ſunt q̇ ꝑ oꝑa pęnitētionalia plenam ſatiſfactionē ſuoꝝ pctōꝝ īplēt. Un̄ Bern̄.Quantūcūqͣꝫ peccator magnꝰ ſit. cū pęnitētia pōt tantā ī mūdo ſuſtinere pęnaꝫ. ꝙdimittit̉ ei tota pęna ad quā ē obligatusPro qͦ ſciendū ꝙ pęnitētia ⁊ ſatiſfactioq̨̄ īiūgit̉. aut ē minor aut maior aut ęqualis. ſi maior eſt pnīa qͣꝫ peccata requirunt.tūc ſuꝑfluū cedit homini illi ī p̨̄miū. ſi minor tūc reſiduū ſupplebit ī purgatorio. ſięqualis tūc ſtatim euolat ad cęlū. Quatū ad tertiā ꝑtem illiꝰ ẜmonis ē ſciendū.ꝙ hodie oēs chriſtiani feſtū ſancti Petridebēt ſolennit̓ celebrare. ⁊ ipſuꝫ tanqͣꝫ ſingularē patronū in oībus infirmitatibꝰ etncc̄itatibꝰ īuocare. Primo ꝑalytici Un̄legit̉ ꝙ qͥdā vir noīe Eneas ab ānis. viijiacuit in grabato. qꝛ erat paralyticꝰ. ⁊ aitilli Petrꝰ. Enea ſanet te dn̄s Ieſus chriſtus. ſurge ⁊ ſterne tibi. ⁊ ꝯtinuo ſurrexit.Et oēs īfideles vidētes hͦ ꝯuerſi ſūt ad fi-

deꝫ Itē quędā erat ꝑalytica ⁊ iuſſit Petrus eā ad ſe in lectulo in quo iacebat afferri. Cūqꝫ fuiſſet allata. Petrus ī p̨̄ſentia omniū fideliū qͥ aſtabant dixit. ſi veraſunt q̨̄ p̨̄dico. tūc ī noīe dn̄i nr̄i Ieſu chriſti ſurgat hͨ mulier de lectulo ſuo. ⁊ ſtatimvt Petrꝰ hͦ dixit. ſana ſurrexit. et ꝓciditante pedes eius. ⁊ gr̄as deo ⁊ ſancto Petro referebat. Itē claudi ab vtero matrisdebēt ſanctū Petrū inuocare. Un̄ legitActꝭ. iij. Poſtqͣꝫ dn̄s Ieſus aſſumptus ēī cęlū Petrus ⁊ Iohānes aſcendebāt intēplū ad horā orōnis nonā. ⁊ quidā vir qͥerat claudus ex vtero matris ſuę baiulabat̉ quē ponebāt quotidie ante portā templi q̨̄ dr̄ ſpecioſa. vt peteret elemoſynā abintroeūtibus in templū. Is cum vidiſſetPetrū ⁊ Iohannē introire in tēplū. rogabat vt elemoſynā acciꝑet. Intuēs autin eū Petrus cū Iohanne dixit: Reſpice ī nos. At ille intendebat ī eos. ſperās ſealiqͥd accepturū ab eis. Petrus aūt dixitArgētū ⁊ aurū nō ē mihi qḋ aūt habeo hͦtibi do: In noīe Ieſu chriſti nazaceni ſurge ⁊ ambula. ⁊ apprehēſa manu eiꝰ dextraalleuauit eū. ⁊ ꝓtinꝰ cōſlidatę ſūt baſeseiꝰ ⁊ plantę. ⁊ exiliēs ſtetit ⁊ ambulauit. ⁊intrauit cū illis in tēplū. ⁊ ambulās ⁊ exiliens ⁊ laudās deū. Item oēs infirmi ī qͥbuſcūqꝫ infirmitatibꝰ ſint ꝯſtituti debentrecurrere ad ſanctū Petrum. Un̄ legiturActꝭ. v. ꝙ qn̄ ibat ꝑ aliquā ciuitatē oēs qͥhabebāt infirmos ī illa ciuitate ponebanteos ī platea. ⁊ quoſcūqꝫ vmbra ſācti Petri tangebat. curabāt̉: Si tantę virtutiserat eiꝰ vmbra. qͣntę virtutis apud deumſūt eiꝰ merita? Item pōt hoībꝰ etiā ſubuenire poſt mortē. Un̄ legit̉. ꝙ cū qͣdam vice duos d̓ diſcipulis ſuis ad p̨̄dicandu mmiſiſſet dū. xx. dietas veniſſent. vnus eoꝝdefunctus eſt. Alter vero ad Petrum revijt. ⁊ quomodo acciderat nūciauit. Hicdr fuiſſe beatus Maternus. Tūc Petrꝰei baculū ſuū tradidit. vt ſuꝑ defūctū poneret. qd̓ cū feciſſet. ille qui iam. xl. diebusmortuus iacuerat ꝓtinus ſurrexit. Itemtabitā ſuſcitauit. Un̄ legit̉. Actꝭ. ix. ꝙ erat