Sermo
ī ioppen q̨̄dā chriſtiana noīe tabita. Hęcerat plena bonis oꝑbus ⁊ elemoſynis. etp̨̄cipue ꝙ ꝯſuebat veſtes pauꝑuꝫ Hęc dūmortua fuiſſet. miſerūt diſcipuli ad beatūPetrū qͥ erat ī alia ciuitate vt veniret adeos. qͥ cū veniſſet circūſteterūt eū oēs pauperes ⁊ rogauerūt ꝓ tabita. Et cōpaſſusē eis orauit ꝓ ea ⁊ dixit: Tabita tibi dicoſurge. ⁊ ſtatim ſurrexit. Ultimo ſciendūꝙ ſanctꝰ Petrꝰ ē magnę potentię. hꝫ enīpoteſtatē ſuꝑ munduꝫ Matth̓. xvi. Qd̓cūqꝫ ligaueris ſuꝑ terrā ⁊cͣ. Habet ptāteꝫſuꝑ infernū. Un̄ ⁊ portę inferi non p̨̄ualebunt adu̓ſus te. hꝫ enī poteſtateꝫ ſuꝑ dęmones. ſicut patet qn̄ dęmones Simonēmagū deferebāt. tūc enī Petrus orauit. ⁊mox a dęmonibꝰ dimiſſus ē. ⁊ ſic turpiterobijt. Item ſuꝑ mortē. ſcꝫ qn̄ ꝑ orōnē defunctū ſuſcitauit. quē Simon magus ſuſcitare nō potuit. Suꝑ mare hꝫ poteſtateꝫqd̓ ſiccis pedibꝰ ambulabat. Item ſuꝑ cęlū. ideo dr̄ in verb̓ p̨̄miſſis: Tibi dabo claues regni cęloꝝ. Itē ſuꝑ aīas qn̄ Petrusī vno ẜmone in die pentecoſtes tria miliaiudeoꝝ ꝯuertit. Itē aliud exēplū quō beatus Petrus apl̓us liberauit aīaꝫ mulieris d̓ purgatorio. Hoc q̨̄re ī feſto ad vincula Petri ſer. xxix. ꝑte. iij. Itē beata virgo Maria ⁊ beatus Petrꝰ liberaueruntmonachū ab ęterna dānatione. Hoc exemplū quęre infra in promptuario beatꝭvirginis. lviij.¶ De viſitatione beate Marievirginis Sermo. XXV.Ntrauit domū Zacharię ⁊ ſalutauit EliIIIſabeth. ita ſcribit̉ Lucę. pͦ. et īinſtantis feſtiuitatis euāgelio. Nemo poteſt digne laudare beatā virginē niſi ipſūdignū faciat ille qͥ habitauit ī vtero eiusqn̄ ſalutauit Eliſabeth. Augꝰ. Quid dicam virgo Maria pauꝑ ingenio. cū de tequicqͥd dixero. minor laus ē qͣꝫ tua dignitas mereat̉. Nō enī ſufficit lingua carnistuas enarrare virtutes. Un̄ etiā HieroQuicqͥd humanis pōt dici verbis minꝰ ē
a laude ꝟginis glorioſę. q̨̄ diuinis ē ⁊ euāgelicꝭ excellētiꝰ laudata ⁊ p̨̄dicata p̨̄conijs.A ꝓphetis qͥdē p̨̄nunciata. Apatriarchisfiguris ⁊ ęnigmatibꝰ figurata. Ab euāgeliſtis exhibita ⁊ mōſtrata. Ab angelis venerabilit̓ ⁊ officioſiſſime ſalutata. Nos igitur p̨̄miſſum verbū cū timore ⁊ reuerentiaad honorē virginis ꝓſeqͣmur. Un̄ ⁊ ī pręſenti ẜmone tria ſūt dicēda. Primo euāgeliū ⁊ aliqͣ d̓ p̨̄ſenti feſto. Secūdo aliqͣ ꝓinformatione nr̄a. Tertio aliqͣ miracula.Quantū ad pͥmā ꝑtem ẜmonis tūc hiſtoria huiꝰ feſti ē dicēda. Nā poſtqͣꝫ Eliſabeth Iohannē ꝯcepit. ⁊ iā ſex mēſibusī vtero portauit. venit angelus gabriel adMariā nūcians eī ꝙ deberet ꝯciꝑe verbūęternū. ⁊ dixit ei hͦ ꝓ ſigno. ꝙ poſſibile eſſet deo omne verbū. qꝛ Eliſabeth cognata ipſiꝰ q̨̄ erat ſterilis iā ꝯcepit. ⁊ iam ꝑ ſexmēſes filiū ī vtero portauit. Nota Maria qͥppe ⁊ Elizabeth cognatę ſeu cōſobrinę fuerūt ī ſecūdo gͣdu. qꝛ filię duarū ſororū .ſ. Annę ⁊ Hiſmerię. Fuit etiaꝫ Eliſabeth d̓ tribū iuda ſic̄ ⁊ Maria. Et poſtqͣꝫbeata virgo ꝯſenſit ⁊ cōcepit filiū dei. ſtatim ſurrexit. ⁊ cū licētia Ioſeph ad Eliſabeth ꝓperauit. ⁊ eā ſalutauit ⁊ tribꝰ mēſibus ẜuiuit. vt dr̄ ī euāgelio hodierno. Exurgēs Maria abijt ī mōtana cū feſtinatione ⁊cͣ. qꝛ iudęa in altiori ē loco reſpectugalileę ⁊ nazareth ciuitatis a qͣ receſſeratMaria. Et nihilominꝰ domꝰ Zacharięī loco mōtoſo ē ſita. ⁊ via ad eā erat montoſa ⁊ petroſa. Iuit cū feſtinatione qꝛ diuī publico noluit apparere. vt oſtēderet ꝙvirgo nec dꝫ morari ī publico. nec ibi cōtrahere colloqͥa cū aliqͦ. ⁊ venit ī ciuitateꝫiudę .i. hieruſalē ꝑ quā videt̉ tranſiſſe adopidū ī qͦ habitauit Zacharias ⁊ Eliſabeth cognata ſua. Conſpice gͦ quō vaditregina cęli ⁊ terrę. nō eques ſꝫ pedes cū aliquibus virginibꝰ qͣs ſecū domi habebat ꝑtam longā viā ⁊ aſperam. vt illa viā eratSūt enī ẜm. Albertū magnū de nazarethvſqꝫ hieruſalē. xxxv. miliaria. ⁊ deīde adopidū Zacharię qͣttuor vel tria qͦrū duofaciūt vnā leucā. Et ſalutauit Eliſabeth