Sermo
Tertio aſſimilat̉ ſanctę Ratherinę. q̨̄ incarcere poſita .xij. diebꝰ cibata ē a dn̄o nr̄oIeſu chriſto. ſic Vitus cū ī naui eſſet cuꝫmodeſto ⁊ creſcētia nutrice ſua. nec cibuꝫcorꝑalē haberēt. aquila eis cibū afferebatQuarto aſſimilat̉ ſācto Egidio qͥ dęmoniacū ī eccleſia impedienteꝫ ppl̓m liberauit. Sic ⁊ Vitus filiū Diocleciani imperatoris a dęmonio liberauit. Quintoaſſimilat̉ ſancto Laurētio. qͥ ꝑ ſignū ſanctę crucis cęcos illuminauit. Sic ⁊ ſanctꝰUitus orauit ꝓ ſanatione patris ſui ⁊ lumen ſuis p̄cibus recuꝑauit. Sexto aſſimilat̉ ſancto Matthęo apl̓o qͥ fuſtibꝰ cęſus ē. Sic ſanctꝰ Vitus fuſtibꝰ mactatusē vſqꝫ verberātiū brachia aruerūt. Sęptimo aſſimilat̉ ſancto Petro apl̓o q̄ eſtpͥnceps apl̓oꝝ. cui poſito ī carcere angelꝰcū lumine apparuit. ⁊ ſtatim catenę qͥbusligatꝰ fuerat ⁊ vinctꝰ ceciderūt d̓ manibꝰſuis. Sic ⁊ beatꝰ Vitus cū miſſus fuit incarcerē cū Modeſto. ſubito terremotꝰ factus ē. ⁊ ferri moles q̨̄ eis erat īpoſita cecidit. et carcer immenſo lumine coruſcauit.Octauo aſſimilat̉ Iohāni euangeliſtęꝗ miſſus fuit a Domiciano ī doliū feruentis olei. et tn̄ illęſus exiuit. Sic ⁊ ſanctusUitꝰ in clibanū ardenē mittit̉. ſꝫ tn̄ indeillęſus egredit̉. Nono aſſimilat̉ illis duobus apl̓is Simoni ⁊ Iudę. quos cū pontifices idoloꝝ occider̄t. fulgura ⁊ tonitruaſuꝑuenerūt. ⁊ tēplū ſcindit̉. magi in carbones ſunt ꝯuerſi. Sic ⁊ beatus Uitus cumModeſto ⁊ Creſcētia nutrice ſua q̨̄ ſemꝑeū ſecuta fuit ī eculeū ſuſpendi iubentur. ſꝫſubito aer turbat̉. terra cōcutit̉. tonitruamugiūt. idoloꝝ tēpla corruunt. ⁊ multosoccidūt. Decimo aſſimilat̉ ſancto Georgio martyri ⁊ militi. d̓ qͦ legit̉ ꝙ cuꝫ decollari deberet flexis genubꝰ orauit dicēs:Dn̄e Ieſu chriſte hͦ oro vt aīaꝫ meā nonſepares a gr̄a tua. ⁊ quicūqꝫ me in ſua neceſſitate īuocauerit exaudire eū digneris.Et venit ad eū vox d̓ cęlo dicēs: ꝙ ī oībꝰeſſet exauditus ⁊ ſic fieret vt orauit. pͣs. xc.Inuocauit me et ego exaudiam eum ⁊cͣ.Sic ⁊ beato Vito exiſtēti ī carcere ꝓpt̓ fi-
deꝫ chriſti. ⁊ orāti. apparuit ei angelꝰ dn̄idicēs ſibi eū affuturū. ⁊ oīa q̨̄cūqꝫ a chriſto dn̄o petierit p̨̄ſtiturū. Ergo inuocādꝰē ſanctꝰ Uitus tanqͣꝫ ſingularis patronꝰī oībꝰ neceſſitatibꝰ ⁊ anguſtijs. Quantum ad ſecundā ꝑtem illiꝰ ẜmonis q̨̄rit̉.vtrū plaga ſantti. Uiti ſit exiſtēs vel apparens ſic ꝙ qͥs ſibi aſſumat. Rn̄det̉ ꝙ pͥmoqn̄qꝫ fit ex infirmitate cerebri. ⁊ ſic acciditꝯmuuit̉ mulieribꝰ q̨̄ habēt capita debiliaSecūdo ex plaga dei. ⁊ ſic accidit illisqͥ ex ſuꝑbia hn̄t nimiā cōplacentiā ī ornatu corꝑis. in veſtibꝰ. ī crinibꝰ. ⁊ ī choreis. qmulieres cōmunit̓ hn̄t illā plagā. q̨̄ ſe contra deū exaltāt vt ſic humiliēt̓. Lucꝭ. xviij.Oīs qͥ ſe exaltat humiliabit̉. Tertio fitex qͣdā fictione. vt cū qͥs ſibi illā plagā volūtarie aſſumit ꝓpt̓ libertatē animi. ⁊ vt ſicpoſſit explere maliciā ⁊ libidinē ſuā. Et hͦē magis cōmune. Hoc ꝓbat̉. qꝛ vt cōmuniter illę mulieres q̨̄ nō ſūt bonę famę conſueuerūt ſic currere ⁊ chorizare. ſꝫ honeſte⁊ deuote mulieres raro aut nunqͣꝫ ſic currūt. Quantū ad tertiā ꝑtē illiꝰ ẜmonisnota exēplū. Erat q̨̄dā mulier ſatis diſſoluta. q̨̄ aſſūpſit ſibi illā plagaꝫ fictę. vt ſicpoſſet diſſolutiones ſuas explere. et cepitchorięare ⁊ ſaltare. quā maritꝰ eiꝰ cōpeſcuit verbis ſꝫ ipſa nihil curauit verba ſua. ſꝫaſſeruit ſe hr̄e plagā ſācti Uiti. necpoſſetomnino carere. ſꝫ oporteret eā illa nocte ⁊illa die ſaltare ⁊ chorizare. et maritus eiꝰrecepit bonā virgā ⁊ duxit eā ad cellariuꝫvnū. ⁊ flagellauit eam vſqꝫ ad effuſionemſanguinis. ⁊ ꝓmiſit ſibi ꝙ nūqͣꝫ ampliusvellet ſic ſaltare ⁊ chorizare. qꝛ tota plagaiā ī ea ceſſaſſet. ſic ampliꝰ nūqͣꝫ attēptauit.¶ De ſancto Iohanne baptiſtaSermo. XXIII.Nter natosmulieꝝ nō ſurrexit maior Iohanne baptiſta Matthęi. xi.In his ꝟbis chriſtꝰ expͥmit excellētiā ſancti Iohānis baptiſtę. cū dicit: Int̓natosmū lierū. ibi excipit̉ chriſtꝰ qͥ nō ē natus d̓muliere ſꝫ d̓ virgine. ⁊ etiā glorioſa virgo