XX II
rucis qd̓ dęmones ſuſtinere nō pn̄t ſꝫ fuciūt. Vn̄ Augꝰ. Vbi ſignū ſanctę cruciscū fide ⁊ timore dei p̄ceſſerit. nihil ibi inimicus nocere poterit. Chryſo. Ubicunqꝫdemones ſignū ſanctę crucis viderint. terniti fugiūt. baculū timentes qͦ plagā acceperūt. Itē ſciendū ꝙ qn̄ qͥs cū ſigno ſancte crucis vult ſe munire. tūc tria dꝫ cogirare. Primo qͥs ſit ille qͥ pependit ī cruce.qꝛ Ieſus chriſtus filiꝰ dei. Secūdo qͣliterpependit. qꝛ cū expaſſis brachijs ⁊ cū extēſis venis. Tertio ꝓpt̓ quid. ſcꝫ ꝓpt̓ ſalutēnr̄am vt nos liberaret a dęmonū poteſtate ⁊ ab ęterna morte. ⁊ quicūqꝫ chriſtianꝰfacit ſignum ſanctę crucis ante ſe. bonamꝯfidentiā dꝫ habere ꝙ deꝰ dirigat euꝫ ꝓſpere in agēdis ⁊ p̨̄ſeruet eū a ꝑiculis. Idcirco oīa oꝑa q̨̄ qͥs facit. ſiue de mane ſurgendo. ſiue d̓ ſero dormitū eundo. ſiue laborando. comedendo. bibēdo. cum ſignoſanctę crucis facere dꝫ. ne diabolꝰ ſibi noceat vel ipſum impediat. Un̄ Hiero. Adomnē actū. ad omnē inceſſum manus tuadeuote pingat crucē. Quantū ad tertiāꝑtem illius ẜmonis nota aliqͣ miracula d̓ſancta cruce. quō nihil debemꝰ facere ſineſigno ſanctę crucis. Un̄ legit̉ in dialogoGregꝭ. ꝙ quędā virgo intrauit quendamhortū ⁊ comedit lactucā ſine ſigno ſanctęcrucis. ⁊ diabolū cū lactuca cōmedit. Itēlegit̉ ꝙ qͥdam ꝯuerſus religioſus ī ciuitate bibit vinū ſine licentia ⁊ ſine ſigno ſanctę crucis. ⁊ diabolū cū vino bibit. Itē ſignum ſanctę crucis liberat hoīem a laqueodeſꝑationis. Uū legit̉ ꝙ qͥdaꝫ voluit ſeipſum ex nimia triſticia ⁊ deſperatione ſuſpendere. ſꝫ ꝑ virtutē ſanctę crucis qua ſeſignauit liberatus ē. Item ſignum ſanctęcrucis fugat multitudinē dęmonuꝫ. Un̄quidā iuuenis volens fieri diues venit adquendā necromanticū qͥ cuꝫ vocaſſet dęmones venerūt. ⁊ vnꝰ inter eos qͣſi rex ante ꝑibat. cui poſita eſt ſedes. Qui cū interrogaſſet qͣre vocati eſſent. dixit necromāticus. ꝙ iuuenis iſte qͥ mecū ſtat vult vob̓pulre vt eū diuitē faciatis. Cui dęmon.Uis chriſtum abnegare? Rn̄dit iuuenis.
Certe nolo vt chriſtū abnegē ꝓpt̓ diuitias. et ſtatim ſignauit ſe ſanctaⁱ cruce. ſtatimqꝫ oīs multitudo dęmonuꝫ ſignū ſanctę crucis nō valēs ferre diſparuit. Tūc ille ſurgēs intrauit eccleſiā. ⁊ ſtatim imagocrucifixi q̨̄ erat ī eccleſia ſibi īclinauit. qd̓cū pͥmarius vidiſſet ciuitatis. q̨̄ſiuit ab eoſi aliqͥd boni feciſſet qꝛ vidiſſet ꝙ ſibi imago chriſti inclinaſſet. Qui cū dixiſſet ei. ꝙilla die chriſtū abnegare noluiſſet. ⁊ ſic ille diuitias ⁊ filiā ſuā donauit ſibi. Itē ſignum ſanctę crucis cōpeſcuit canes latrantes. Exemplū d̓ quodā cū captus fuiſſet.⁊ de nocte vīcula dirupiſſet ⁊ cuſtodes ꝑtranſiſſet ⁊ portā exiuiſſet. venerunt canesfortiter latrantes ⁊ ipſum ꝓdere volētes.ſꝫ ipſe ſe ſigno crucis ſignauit ⁊ oēs cōpeſcuit dicēs: Pręcipio vobis ī virtute ſanctę crucis vt taceatis. qd̓ ⁊ factū eſt. Itempulcrū exemplū quō virtus ſanctę crucisvincit poteſtatē omniū dęmonū. quęre infra ī ꝓmptuario. xxxix. C.¶ De ſancto Uito martyreSermo. XXII.Emento creniatoris tui ī diebꝰ iuuētutꝭ tuęIta ſcribitur Ecc̄s. xij. UerIba p̨̄dicta bene ꝯueniūt fancto Vito quiī iuuētute deo ẜuire cepit ⁊ martyriū ī. xij.anno ſuſtinuit. Un̄ in pręſenti ẜmone adhonorē ſancti Viti tria ſūt dicēda. Primo d̓ dignitate ſancti Uiti. Secundo deplaga ſācti Viti. Tertio exēplū. Quatu ad pͥmū ſciendū. ꝙ ſanctꝰ Vitus paſſus eſt tꝑe Diocleciani qͥ regnauit. Annodn̄i. cclxxxix. Et hꝫ deccꝫ dignitates in ſevniu̓ſaliter. qͣs alij ſancti habet ꝑticularit̓Prima dignitas ē ꝙ ī iuuentute martyriū ſuſtiuuit Et in hac dignitate aſſimilatur ſanctę Criſtinę. quę etiā in xij. annoſuę ętatis multiplicia martyria ſuſtinuit.⁊ tres iudices ſuꝑauit. Secūdo aſſimilat̉ ſanctę barbarę q̨̄ a pr̄e ſuo carnali flagellata ē. Sic ⁊ beatꝰ Vitꝰ a pr̄e ſuo nomine hilas crebro verberatꝰ ē ex eo ꝙ idola ꝯtemebat. nec ipſa adorare volebat.
R 2