CXCR
Un̄ Bern̄. ſuꝑ Cantꝭ. Ingratitudo īimica eſt aīę. exinanitio meritoꝝ. ꝟtutū diſperſio. bn̄ficioꝝ ꝑditio. gͦ tales qͥ ſic īfortuniareꝝ ſuſtinent. de neceſſitate dn̄t facere virtutem. et cum patiētia cordis iſta bona ſicamiſſa ꝑ infortuniū deo offerre. Tūc ipſeomnipotēs deꝰ in vita ęterna remunerabit⁊ retribuet iſta bona ꝑdita. dādo ſibi ęterna bona. Sil̓r qn̄ quis in corꝑe infirmat̉.ſiue in oculis ſiue in pedibꝰ. et ſic de alijsvel ſi lęditur in corꝑe cadēdo vel ſeipſumtrudēdo ⁊cͣ. Cū qͥs enī tales dolores patienter ſuſtinet. et cogitat ꝙ deus cū eiſdeꝫmēbris ſępiꝰ ꝑ ipſū ē offēſus ſalutꝭ ſuę ſpēhr̄e p̄t U n̄ Gregꝭ. Diuīa diſpēſatiōe agit̉vt ꝓlixiori vitio ꝓlixior ęgritudo exiſtat.Un̄ etiā Augꝭ. in ſer. Adu̓ſa corꝑis aīę remedia ſunt. ęgritudo carneꝫ vulnerat. ſedmentē curat. Sil̓r eſt bonū cū qͥs ab intrapatiēter ſuſtinet tribulationes cordis. temptationes a carne et diabolo et ꝑſecutiōesa malis homībus in mundo. Ioh̓. xv. Sime ꝑſecuti ſunt. et vos ꝑſequent̉. Apl̓us.Qui pie volūt viuere ꝑſecutiones patiūt̉Et ratio omniū p̨̄dictoꝝ eſt. qꝛ tribulatiovia eſt ad cęluꝫ. Un̄ Actꝭ. xiiij. Per multas tribulatiōes oportet nos intrare in regnum cęloꝝ. Math̓. vij. Arta eſt via q̨̄ ducit ad vitā. Itē Lucꝭ. xxiiij. Nōne oportuit chriſtū pati et ſic intrare in gloriam ſuaꝫEx qͥbus ptꝫ ꝙ bonos hoīes qͥ ſunt ī viadei. oportet pati et ſic intrare cęlū ſi volūtęternaliter cū chriſto regnare. Apl̓s. Si cōpatim̄ et cōregnabimꝰ ¶ Sed econu̓ſo ēꝯtinua ꝓſperitas in rebꝰ. in ſanitate corporis. in honore. in delitijs. Eſt enī malum ſignum cū hō nulla aduerſa ſuſtinet. nec abintra nec ab extra. ſꝫ in om̄ibꝰ factis ſuis ꝓſperitatē habet. Eſt enī ſignū dānationisUn̄ Gregꝭ. Cōtinuus ſucceſſus reꝝ tꝑaliū. ęt̓ne dānatiōis eſt indiciū. Idē Gregꝭ.Si exemptus es a paſſione flagelloꝝ. erisexceptꝰ a numero filioꝝ Ergo multū time̓dn̄t homīes qͥ ꝓſperitatē hn̄t in omnibusqꝛ hͦ eſt ſignū irę dei. Un̄ Origenes ſuperOſee. viij. Qui diligit̉ corripit̉. qͥ nō diligitur in pct̄īs ſuis dimittit̉. Sed diceres
qͥd faciet talis qͥ ſic a deo non corrigit̉. necaliquid adu̓ſitatis ſuſtinet vt ſaluari poſſit. Rn̄deo ꝙ debet ſe corā deo humiliareet de pctīs ſuis pęnitere. vt puta ꝑ oris cōfeſſionē. ꝑ cordis cōtritionē. et oꝑis ſatiſfactionē. et dꝫ ſeipſum punire et ſibijpſi tribulatiōes inferre .ſ. corpus ſuū caſtigādoet flagellādo cū ieiunijs et veſtibꝰ aſperiset cū or̄onibꝰ et vigilijs. et alijs bonis exercitijs. qꝛ ꝑ multas tribulationes chriſtus ⁊cōſequēter oēs ſct̄ī cęlū intrauerūt. ſic ⁊ qͥlibet ꝑ tribulationes et paſſiones cęluꝫ ītrabit. qꝛ nō ſunt cōdigne paſſiones huiꝰtꝑis ad futurā gl̓iam q̨̄ reuelabit̉ in nobisSꝫ qͥ viuit in ꝓſꝑitatibꝰ et voluptatibꝰ ⁊gaudijs mūdi. ꝑ talem viam nullo modocęlū intrabit. Un̄ Hiero. in epl̓a. Impoſſibile ē vt p̨̄ſentibꝰ qͥs et futuris fruat̉ bonis. vt h̓ ventrē illic mentē impleat. ⁊ d̓ delitijs trāſeat ad delitias. Etiā de voluptūoſis dicit Bern̄. Qui corꝑalibꝰ voluptatibus paſcit̉. ęternaꝝ delitiaꝝ epulis indignus habet̉. Sil̓r eſt de his q̇ gaudēt ī voluptatibꝰ et vanitatibꝰ huius mūdi. Un̄Gregꝭ. Nemo pōt h̓ gaudere cū hͦ ſęculo.et illic regnare cū deo. De his legit̉ tale exemplū in vitaſpatꝝ Ꝙ erat qͥdam ſolitarius in heremo bonus et deuotus cui miniſtrauit vir qͥdā ſingularis ei ꝓpter deū portando ſibi cibaria. Erat aūt in eadē ciuitate vnus diues qͥ habuit ſemꝑ magnamfortunam in vita ſua. ſil̓r et in eius morteqꝛ ducebāt eū cū magno honore ad ſepulcrum tota ciuitas. et ep̄s cū toto clero cummultis cādelis. Egreſſus eſt aūt ille ciuisqͥ miniſtrauit illi ſolitario ꝓut ꝯſuetꝰ eratportans ei cibaria qn̄ venit ad cellā ſuam.inuenit eū deuoratū a beſtijs. et cecidit infaciem in cōſpectu dn̄i dicēs: Nō ſurgamhinc donec mihi notificabit̉ a dn̄o q̨̄ ſinthͨ ſua iudicia. qꝛ ille diues et impius taleꝫapꝑatum habuit in ſepultura ſua. h̓ ꝟo qͥẜuiuit deo die noctuqꝫ iā deuoratꝰ ē a beſtijs. Et ecce angelus dn̄i venit et dixit ei:Ille diues habuit ꝑuū bonū in hͦ ſęculo. ⁊de hͦ recepit h̓ mercedē. vt in alio ſcl̓o nullam inueniat requiē. Iſte auteꝫ ſolitarius
I 4
S