Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CXL

ẜm Hermannū de ſchildit3. Zediū boni pōt cōſiderari triplicit̓. Uno ꝓut ēmotꝰ natural̓ ex laſſitudine corꝑis poſt exercitiū ſpūale ꝓueniēs. ſic eſt peccatū.Secūdo modo ẜm eſt motꝰ appetitꝰſenſitiui cōtriſtati de oꝑe ſpūali laboroſo. Et ſic pōt pctm̄ veniale. qͣꝫuis etiamille appetitꝰ ſit deliberatiuꝰ. qꝛ conſenſus īveniale ē niſi veniale. Verbi gr̄a. Sicanto vel oro aliqualit̓ cuꝫ tedio tn̄ ꝓpt̓eadimittere nolo. ſic ſolū eſt veniale. Tertio tediū redundat ī omiſſionē illoꝝq̨̄ ſūt neceſſaria ſaluti. ad quę etiā neceſſarie tenet̉. ſic ē mortale. Verbi gr̄a. Sic̄ audire miſſam ī die dn̄ica. vel pęnitentiam iniūctam cōplere. aūt tediū redundat in cōſenſū rōnis vel volūtatꝭ. bo diuinū amātꝭ. vel faſtidio recogitātis. ſic eſt pctm̄ mortale: Tuꝫ ex eo ratio volūtas triſticia ferunt̉ in bonū dequo gaudēdū eſſet. qd̓ directe cōtrariaturcharitati. etiā qꝛ tale tediū redūdat inomiſſionem eorū quę neceſſaria ſunt ſaluti. ſcilicet diligere verum bonū. declinarea malo. Si autem tediū illud ex omiſſiōeeorū quę neceſſaria ſunt ſaluti cuꝫ difficultate aggrediēdi bonū ducit in deſperationem. tunc incidit in pctm̄ in ſpiritū ſanctūEt ſi tediū ita creſcit. etiā ducit in tediūvitę. intantū inijciat ſibi manus. tunc ſimilis erit Iude qui laqueo ſe ſuſpendit.Ergo magna mala oriri poſſunt ex tedio accidia. niſi ei reſiſtatur. Un̄ etiā de negligentibꝰ dicit dn̄s Hieremiā ꝓphetā:Maledictꝰ qui facit opus dei negligenter Ut aut opus nr̄m ſit deo acceptum.tūc debet fieri diligentia hilaritate etcum bona voluntate. Primo diligētia. ij. Paralipo. xix. diligētia oīa facite. Un̄ diligētia in oculis dei plꝰ placꝫqͣꝫ opus bonū. Sed quid eſt diligentia inoꝑbus bonis? Rn̄det̉ eſt aliud niſiintenta deuotio. hoc facimuſ cum mentēnoſtram infigimus in illud quod agimusomnē euagationē mentis ẜm poſſe reſtringentes. hęc diligentia multū placet deo.Sic econu̓ſo eiꝰ oppoſitū multū diſplicetvnde aīa ē in corpore. hoc eſt deuotio in

bono oꝑe. Sꝫ corpꝰ ſine aīa nihil ē. Vn̄Ariſto.. de aīa. Egrediēte aīa de corꝑecorpꝰ marceſſit expirat. ſic bonū opꝰ ſinediligētia corā deo nihil ē. Sęcūdo cuꝫhilaritatē. ij. Corꝭ. ix. Hilarē datorē diligit deꝰ. Hiero. Mallē pſalmū vnū deuotiōe hilaritate mētꝭ decantare. qͣꝫ totūpſalteriū faſtidio tedio. Tertio cuꝫbona volūtate. ſic libent̓ plus vel et face̓ tūc deꝰ inſpicit tam corqͣꝫ opus. Gregꝰ.Cor ſub̓am penſat deꝰ. ꝯſiderāt̉qͣꝫtū in eiꝰ ſacrificio ſꝫ ex qͣꝫto offerat̉. Un̄qn̄ qͥs libent̓ vellet plus dare vel facere et pōt. tūc ſufficit deo volūtas etiā qͣꝫtumcunqꝫ ſit opꝰ paruū. Gregꝰ. Regnum deitm̄ valet qͣꝫtū habes. Ualuit nāqꝫ Petro Andreę regnū cęloꝝ rete. Zacheo mediāpartē ſub̓ꝫ ſuę. valuit viduę duas minutas. valet etiā calicē aquę frigidę. imo etiāvalet bonā volūtatē. Un̄ Bern̄. Bonavolūtas ī animo ē origo oīum bonoꝝ. etmater oīum ꝟtutū. quā habet vitam hꝫ quicquid ei ad bene viuendū opus eſt.Secundo damnam cum bonis oꝑbꝰ.ſi ea vendimꝰ. hoc fit tam pro lucro tꝑali qͣꝫ honore cōſequēdo. qn̄ ſcꝫ ea facimꝰcorā hoībus. qd̓ dn̄s ꝓhibet Matth̓. vi.dicēs: Attendite ne iuſticiā veſtram faciatis coram hominibꝰ vt videamini ab eis.alioqͥn mercedem habebitis ⁊cͣ Unde quęrit̉ vtrū ſit peccatum mortale.quis laudem humanā in bonis operibusquerit. Rn̄detur ſic. qn̄ honor vel lucrūquod quęrit̉ pręponitur deo ꝓprie ſalutinaꝫ in oībꝰ oꝑbꝰ bonis pͥncipalit̓ debemquęrere honorem dei. Apocꝭ.. Ego ſumalpha o. pͥncipium finis. Et deinde ſalutem animę noſtrę. Vnde Gregꝰ. Quiſquis ideo ſeminat vt hic laudis vel muneris mercedeꝫ recipiat. ęterna proculdubiomercēde ſe priuat. Maximus in ſermone.Non poſſumus ſimul pro vno eodemopere fauorem mundi expetere. pręmiuꝫcęleſtis glorię inde acquirere. Item ſciēdum opera noſtra vt ſint deo accepta nobis meritoria. debent fieri in recta ſinceritatis intentionē. Eſt enim recta ſincera intentio. vt ſingula nr̄a bona oꝑa

C

D