¶ RLLTI

bis iocoſis poſſit peccare mortalit̓. Reſpōdeo ꝙ ſic. ⁊ hͦ qͣttuor modis. Primo cūqͥs ꝓtulit ī ioco ꝟba mala ⁊ ſcandaloſa q̄ſunt cōtra honorē dei ⁊ ī ſcandalum ꝓximiSicut iſti qͥ ꝓferūt ꝟba iocōſa cū intentione ꝓuocādi audientē ad irā ⁊ blaſphemiāEt tales ſic ꝓuocātes ꝓximos. rei erūt oīum pctōꝝ q̨̄ cōmittūt ꝓuocati. vel in verb̓vel in factꝭ. Quia regula eſt iuris. qui datoccaſionē dāni. dānum dediſſe videt̉. Etchriſtꝰ dicit ī euāgelio. vt habet̉ Matth̓.v. Oīs qͥ iraſcit̉ frī ſuo. reus erit iudicio. qͥbus tūc ille reus erit. qͥ ꝓximū ſcient̓ ad iracundiā ꝓuocat? Secūdo cū qͥs loquitꝟba iocoſa cauſa alliciēdi ad malū actū.Uerbi gr̄a. Si qͥs loquit̉ ꝟbū iocoſuꝫ eaintentione vt aliā ꝑſonā ad actū illicitumalliciat. tūc tale ꝟbū iocoſū erit ſibi mortale ꝓpt̓ malā intentionē. Tertio ꝓpt̓ delectationē. quia poſſet qͥs habere tantā delectationē in ꝟbis iocoſis. ꝙ in hoc deū grauiter offenderet. Augꝰ. Nullū peccatū eſtadeo veniale. qd̓ nō fiet mortale ſi placet.Et qͣꝫto qͥs maiorē delectationem habet īaliquo peccato. tanto maiorem pęnaꝫ ſuſtinebit ꝓ illo. Apocꝭ. xviij. Ꝙͣtum ī delitijsfuit. tantū dat ei tormentum. ergo qn inaliquo peccato quod veniale eſſet habuiſſes exceſſiuam delectationem. tunc oīno cōfiteri deberes ꝓpter ſecuritatem. Vnde reprehēſibile eſt habere magnam complacētiam in riſibus ⁊ iocis. niſi talia fierēt cauſa recreatiōiſ ⁊ moderate. Ariſto. vij. eth̓.Homo ſemper indiget quadam delectatione ꝓpter quandam recreationem ꝓptermultos labores qui ſibi occurrūt. Quarto cū quis iurando iocoſe ſcient̓ mentiturqꝛ talis ẜm ſctm̄ Tho. ſecunda. ij. q. xcviij.non excuſat̉ a mortali pctō qͥ iocoſe peierat. qꝛ nō euitat dīnā irreuerētiā. imoqͣꝫtūad aliquid magis auget. Ex his iam dictꝭpatet exēplo chriſti. ꝙ debemꝰ ſeruare veritatē. ⁊ vtilitatē in verb̓ noſtris Tertio chriſtus habuit moderantiā in ꝟbisſuis. Sic ⁊ nos. qꝛ duo iā p̨̄dicta non ſufficerent. ſcꝫ veritas ⁊ vtilitas. niſi etiaꝫ ibieſſet moderātia. Eccꝭ. xxi. Uerba ſapientꝭſtatera ponderabūt̉. Vn̄ ſicut diues nu-

merat ſuos denarios anteqͣꝫ eos expendit⁊ alijs tribuit. ſic ⁊ nos ponderare debemꝰꝟba anteqͣꝫ ꝓferamꝰ. Un̄ p̨̄meditate loqui bn̄ cōuenit ſapiēti. Eccꝭ. xxxij. Ad oleſcens loquere vix in cauſa tua. ⁊ cū bis int̓rogatus fuerꝭ habēat caput tuū rn̄ſū. Nāqͥ multꝭ vtit̉ verb̓ nunqͣꝫ ꝑuenit ad veramꝑfectionē. Iaco. pͦ. Qui ſe putat religioſūeſſe ⁊ nō refrenat ſinguā ſuā. huiꝰ vana ēreligio. Un̄ Gregꝰ. in moral̓. Multiloqͥoquiſqꝫ ſeruiēs. rectitudineꝫ iuſticię tenerenō pōt. Iuxͣ illud pͣs. Vir linguoſus nondiriget̉ in terra. Ex his iam dictꝭ patet. ꝙqͥlibet chriſtianꝰ exemplo chriſti debet illatria in ſuis ꝟbis hr̄e .ſ. ꝟitatē. vtilitateꝫ etmoderantiā. ¶ Sꝫ qͣꝫtum ad tertiampartē huiꝰ ſermōīs ſciendū. ꝙ ſeptē debētnos inducere ad ſilentiū. vt libent̓ taceamꝰ⁊ pauca ꝟba loquam. Primū eſt .ſ. moderantia in ꝟbis quę eſt pͥncipal̓ virtus.Un̄ Cato. Virtutē pͥmā puto cōpeſcerelinguam. Proximꝰ ille deo qͥ ſcit rōne tacere. Sic econu̓ſo magnū dedecus ē. nonpoſſe compeſcere ⁊ moderare linguā. Secundū eſt quia natura ꝓpria inducit admoderantiā ꝟborū. ex eo ꝙ quilibet hō naturalit̓ habet vnū os ad loquēdū. ⁊ duasaures ad audiendū. in ſignuꝫ ꝙ debet eſſevelocior ad audiendum. ⁊ moderatus inverbis ad loquendum. Un̄ Iaco. pͦ. Sitoīs homo velox ad audienduꝫ tardus autem ad loquendū. Sed econtra aliqͥ ſuntqui cum vno ore tot verba ꝓferunt ꝙ alijhabentes duas aures habent tediū audire. Et ſi ille haberet duo ora. tūc tot ꝟbaꝓferret. quot alij vix vel nullo modo ſuſtire poſſent. Ergo multiloquio ſeruiēs. facitcontra ꝓpriam naturā. quę inducit euꝫ adtaciturnitatem ⁊ verborū moderantiam.Tertiū eſt ꝙ qui paucis vtit̉ verbis cuſtodit aīaꝫ ſuam. Prou̓. pͦ. Qui cuſtoditos ſuū cuſtodit aīam ſuā. Un̄ Amb̓. li. deoffi. Ꝙͣ plures vidi loquēdo īcidiſſe peccatum. vix autem quēqͣꝫ tacēdo. Un̄ CatoNam tacuiſſe nulli nocet. nocet eſſe locutum. Un̄ etiaꝫ Amb̓. ſuꝑ. pͣs. Beati īmaculati ⁊cͣ. Valde difficile ē. ꝙ qͥ multa loquit̉ nō mentiat̉. Quartuꝫ qꝛ loqͣcitas

R

S