Sermo
⁊ ſilentij temperamentū. Seneca: Seruaitaqꝫ ſilentiū. donec loq̄ tibi fuerit neceſſariū. Et nō ſolū in dicēdo alijs tempꝰ expectandū eſt. ſꝫ etiā ī rn̄dēdo. Un̄ SalomōQui prius rn̄det qͣꝫ audiat. ſtultū ſe eē demonſtrat ⁊ cōfuſiōe dignū. Un̄ etiā ſciēdū ꝙ qͥ ori ſuo diſcretiōis cuſtodiam nonapponit. ē velut ciuitas abſqꝫ muro. Prouerb̓. xxv. Sicut vrbs patens ⁊ abſqꝫ murorū ambitu. ita homo qui in loquēdo nōpōt cohibere ſpm̄ ſuū. In ꝑiculo enī eſt ciuitas illa. cuius porta ſemꝑ eſt aperta tꝑeguerrę. ⁊ ſi eſt in terra inimicoꝝ ſita. Taleſetiam ſunt illi apud quos nullū eſt ſilentium qui ⁊ nullum ſecretum celare ⁊ abſcondere poſſunt quicquid audierint vel viderint in publicum referunt. Itē eſt ſicut nauis ſine gubernaculo. quę vadit non quovult. ſed quo ventus ducit. Item eſt ſicutdomus ſine oſtio. vbi vnuſquiſqꝫ intrare ⁊ exire poteſt. ⁊ vbi intrant canes ⁊ porci.Unde ſicut ad portam domus vel oſtijmaior cuſtodia ponenda eſt. quia qui habet portam defacili habebit caſtrum. ſic qͥlibet deberet ponere cuſtodiam ori ſuo. etdicere cum pͣs. Pone dn̄e cuſtodiam orimeo. Quarto debet attendere qͥ loquit̉quō loquat̉ .ſ. prudent̓ ⁊ honeſte. vt poſſitdicere cū pͣs. Os meū loquet̉ ſapientiam.Nam dicenda ſunt verba ſimplicia lęta ⁊honeſta ſine cachīnis ⁊ clamore. Item verba dulcia ⁊ rationabilia ſunt proferendaEccꝭ. vi. Dulce verbum multiplicat amicos. ⁊ mitigat inimicos. Nā facundia dulcis excitat ⁊ nutrit amorē ꝓximi ¶ Quātum ad ſecundam partem dicendum. ꝙcum quis iſta quattuor iā prędicta habetin verbis. tunc debet ſequi dn̄m nr̄m Ieſum chriſtuꝫ in ꝓferendo verba ſua. ſicutipſe chriſtꝰ ꝟba ꝑtulit. Un̄ Gregꝰ. Oīschriſti actio nr̄a eſt inſtructio. Qd̓ etiā intelligit̉ de verbis chriſti ſicut de actiōibꝰeiꝰ. Un̄ Augꝰ. in de vera religione. Totavita chriſti in terris quę ꝑ hoīeꝫ geſſit diſciplina moꝝ fuit. Ergo qͥlibet chriſtianusdebet ſeqͥ chriſtuꝫ in ꝟbis ⁊ moribꝰ. ItemAugꝰ. in. li. de vita chriſtiana. Chriſtianiille nomen fruſtra ſortit̉. qͥ chriſtum mīme
imitat̉. Un̄ etiā Cypͥanꝰ d̓. xij. abuſiōibꝰChriſtianꝰ recte nemo dr̄. niſi qui chriſtomoribꝰ coęqͣt̉. Si tunc aliqͥs diceret. qͥd tenuit chriſtꝰ in ꝟbis. in qͦ eū imitari debeoimo ⁊ in qͦ oīs chriſtianꝰ eū imitari debetRn̄det̉ pͥmo. chriſtꝰ tenuit ꝟitatē in ꝟbisin cuiꝰ ſignū ipſe dixit Ioh̓. xiiij. Ego ſuꝫꝟitas via ⁊ vita. in qͦ imitādus ē. Un̄ Albertanꝰ de mēſura loquēdi. Suꝑ oīa ꝟitas ē colēda. q̨̄ ſola deo hoīes ꝓxīos facit.Nā verax in ꝟbis diligit̉ a deo ⁊ hoībuspͣs. Ecce enī ꝟitatē dilexiſti. Et econu̓ſomēdax odit̉ a deo ⁊ ab hoībꝰ. Ꝙ enim abhoībꝰ odit̉. on̄dit Salomō dicēs: Potiꝰdiligēduſ ē fur. qͣꝫ aſſiduus ī mēdacio. Ꝙetiā odit̉ a deo qͥ mētit̉ fraudulēt̓ ⁊ deceptorie. on̄dit pͣs dicēs. Perdes oēs qͥ loquūt̉ mēdaciū .ſ. ī nocum̄tū ꝓximi. Nec īmerito odit̉ a deo. qꝛ mēdaciū ē pctm̄ diabolicū Ioh̓. viij. Ipſe mēdax ē ⁊ pr̄ eiꝰ .ſ. ipſius mēdacij. qꝛ ipſe pͥmū mēdaciū inuenitqn̄ pͥmos parētes decepit dicēſ: Nequaqͣꝫmoriemī. Un̄ mēdax hꝫ linguā diabolicāin ore ſuo. Prou̓ .xij. Abominatio ē deolabia mēdacia. Itē hō mēdax ē ſimilis falſę monetę. ergo qͣꝫtum p̨̄ualet florenꝰ bonus floreno falſo. tm̄ p̨̄ualet hō verus hoīmendaci. De mēdacio qn̄ ſit mortale velveniale. Quęre ſupͣ. ẜmōe. cxxxiij. L. vbidr̄ ꝙ triplex ē mēdaciū ⁊cͣ. ¶ Secūdochriſtꝰ habuit vtilitatē in ſuis ꝟbis. quianunqͣꝫ aliqd̓ ꝟbū inutile ꝓtulit. in qͦ etiameū quilibet chriſtianꝰ imitari debet Nō enīſufficit veritatē habere in verbis. niſi etiaꝫibi ſit vtilitas. Unde Bern̄. in. li. de formula honeſtę vitę. Sermo tuus non ſitinanis. ſed aut conſoletur. aut doceat. autp̨̄cipiat. aut moneat. Deꝰ aūt vult vt vtiliter exprimamꝰ verba noſtra. In ſignumhuius tunc anteqͣꝫ verbum ꝓducit̉ in lucēſex neceſſe habꝫ ꝑtrāſire. Primo enī incipitur a pulmone. Secundo peruenit adcor. Tertio pertranſit guttur. Quarto linguam. Quinto dentes. Sexto labia. ⁊ ſictunc exprimitur. Ex iſto patet. ꝙ quilibetdebet ſe moderare a verbis inutilibus etocioſis. ⁊ exemplo chriſti verba vtilia ꝓferre. ¶ Circa quod quęrit̉ an homo ī ver-
O
Q
K