Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

CXXXV II

Memēto dn̄e quō ambulauerim coraꝫ tein ꝟitate corde ꝑfecto. qd̓ bonuꝫ eſt inoculis tuis fecerim. Igit̉ non niſi in ſūmaneceſſitate bonitaſ ſanctitas ꝓpria ad memoriā eſt reuocāda. vel etiā mala quę qͥs deo ꝑtulit. Secūdo obliuiſcēda ē iniuria ab alijs illata. Un̄ Leuitꝭ. xix. Nememoreris iniurię ciuiū tuoꝝ. non quęrasvltionē. oderis frēm tuū in corde tuo.Sꝫ ſūt aliqͥ dicūt: Indulſi ſibi. ſꝫ obliuiſcar. Cōtra qͦs dicit Bern̄. ſuꝑ Cantꝭ.Sūt aliqͥ donātes iniuriā vt vlciſcant̉tn̄ ſępius improperāt. Sunt aliqui licet ſileant. manet tamen alta mente repoſitum. rancorem tenent in animo. quorum neutra plena eſt indulgentia. animus obliuioſus beneficiorū iniuriarum tenax. eſtvelut calcatorium feces retinens. quodpurum eſt exire permittens. Sed quilibetchriſtianus ex toto indulgere debet exēplochriſti qui ſuis crucifixoribꝰ indulſit. ſic etnobis indulget. Bern̄. Tam liberalit̓ deꝰomnem iniuriā donat. vt nec damnet vlciſcendo. nec confundet improperādo ⁊cͣ.Sic nos ſimili modo indulgere debemproximis noſtris. Tertio eſt obliuiſcēda delectatio de pręteritis peccatis. Hęcenim recordatio valde periculoſa eſt multꝭAugꝰ. Malum eſt nunqͣꝫ de peccatis cogitare. Peius eſt cum cogitat de eis nondolet Peſſimū cogitat delectatureiſdem. Vnde Hugo de ſancto victore.Qn̄ deus in cōtritione abſoluit peccatorēa peccatis. ligat eum vinculo perpetuę deteſtationis. vt ſemper peccatum de cęterodeteſtetur. Ergo qn̄ homo cogitat de p̨̄teritis peccatis delectatur in eiſdē. hoc ē nimis ꝑiculoſū malū ſignū. qꝛ eſt ſignū non eſt vere pęnitēs. Quarto obliuiſcendū eſt non debet cogitare deꝓfunditate dei de abſconditꝭ ipſius. qꝛtalia cogitāt. in magnos errores multotiens incidunt volētes ꝓfunde nimis ꝑſcrutari deitatē ſanctā trinitatē. Contra qͦsdicit Salomon: Altiora te non quęſierisſed quę pręcepit tibi deuſ illa cogita ſemꝑUnde ſciendū etiā familiarē eſſe deo etplurimū cogitare de deo bonū eſt vtile.

Un̄ dr̄ in ꝟbis p̨̄miſſis: Cogitatiōes iuſtorū apud altiſſimū. Sil̓it̓ cogitare ſanctam trinitatē laudabile ē. ſed cogitaremodo deus poſſit trinꝰ vnꝰ. ꝓfunderimari nimis ꝑiculoſū eſt factū inſipient̓Similit̓ de incarnatiōe ꝓfunde ſpeculari. de ſacr̄o euchariſtię quō totus chriſtꝰmagnꝰ ſicut in cruce pepēdit. poſſit eſſe ſubtam parua ſpē panis. qꝛ tales decipiūt̉ innimis ꝓfundis ſpeculatiōibꝰ. Quia apl̓sdicit Rhoma. xij. Dico enī gr̄am q̨̄ data eſt mihi oībꝰ ſunt int̓ vos. non plus ſapere qͣꝫ oportet. ſed ſapere ad ſobrietatem.Si enī tales cogitarent paſſiōem chriſti.poſtponerent tales profundas cogitationes eēt deo magis acceptum. eis plus ſalutiferum. quia tales qn̄qꝫ cadunt in propriam complacentiam in ſpūalem ſuperbiam. eſtimantes ſe aliquid ſcire eſſe. cuꝫtn̄ nihil ſint. tales dānabunt̉ qn̄qꝫ ꝓpt̓talem ꝓpriam complacentiam Undelegitur exemplum. quędam virgo deuota ita vitam duxit ieiunādo. vigilādo. orādo. caſtigando ſe. ab omnibꝰ ſancta reputabatur: Contigit autem eam infirmari vſqꝫ ad mortem. cuius confeſſionemdam deuotus ſacerdos audiuit. ſuā ſpiritualem ſuperbiam ignorauit. Cui poſtobitū ipſa apparuit nigra valde horribil̓ ſacerdos expaueſcens quęſiuit qͥſnā eſſetEt fatebat̉ ſe eſſe illam virgineꝫ quę quaſi ſctā reputabat̉. Et ſubiūxit dicens: egoinfęlix tradita ſum infernalibus incendijscum inferiobus dęmonijs infimisnatis ęternaliter crucianda. ꝓpter meamꝓpriam complacentiam ſpiritualem ſuꝑbiam quam habui. nullam ęqualem mihi reputaui. ſed ſuper omnes me extuli. etalios homines iudicaui ſpreui. ꝓptereaad profundum inferni deſcendi. de quonūqͣꝫ liberabor. ſi ſiccate eēt aquę maris. fundus repletus papauere. vna auicula in vno anno vnū granū deduceret. tunc poſſem ſaluari. omnes pęnas iuferni eligerem vſqꝫ ad illud tempus ſuſtinere ſi finito illo tempore cęlum poſſem intrare. ſed non ſic fiet quia in inferno nulla eſtredemptio. Vnde pater ſancte nec tu nec

G 2

S

U

T

X