Sermo

meatꝰ egrediat̉. nūqͣꝫ viliꝰ ſterqͥliniū inueniſti. Un̄ etiā Bern̄. Nos miſeri ⁊ miſerabilit̓ nati qͥbꝰ datū eſt cū merore naſci. cumlabore viuere. cū dolore mori. Un̄ Augꝰ.de ſpū ⁊ aīa. Lugētes in hāc vitā intrauimus. cū labore viuimꝰ. ⁊ timore exituri ſumuſ. Iſta oīa debēt nos induce̓ ad hūilitatē ⁊ hūiliationē ꝓpriā ⁊ ad contēptū ſuiipſius. ¶ Tertię cogitatiōes ſūt q̨̄ ꝓmouēthoīeꝫ ad ꝓfectū ⁊ ſtudiū ꝟtutū. Sꝫ quęris quę ſūt iſtę cogitatiōes. Rn̄det̉ ꝙ iſtꝫcogitatiōes ſūt. Cogitare videlicet primode ꝟtutibꝰ. ⁊ de p̨̄mio qd̓ ꝟtutibꝰ dat̉. etetiā de dignitate ꝟtutū. nā nihil reꝑit̉ nobiliꝰ ⁊ p̄cioſius ꝟtutibꝰ. Un̄ ph̓i antiqͥ n̄habuerūt noticiā dei ſic̄ nos. nec p̨̄miū qd̓dabit̉ virtuoſis expectabant. tn̄ intendehant virtutibus ꝓpter nobilitates virtutum. Temperantiam habuerunt in cibis⁊ potibus ⁊ in operibus carnis. fortitudinem quę eſt ſecunda virtus habuerunt ſicꝙ multa mala ⁊ opprobria ⁊ aduerſitates⁊ deriſiones patienter ſuſtinuerunt. Et inpaupertate ſpiritus. quę eſt tertia virtustantum ſtuduerunt. ꝙ hęc temporalia bona valde contempſerunt. quia cum laboreacquiruntur. cuꝫ timore ⁊ ſollicitudine poſſidentur. ⁊ cum dolore amittuntur. quare multi de eis magnos theſauros abiecerunt. ſicut ſocrates diogenes ⁊ multi alij. qͥpropter ſtudium omnia reliquerunt. ⁊ iuſticiam quę eſt quarta virtus intantum dilexerunt. vt nulli inferrent aliquam iniuriam. Item tam nobilis eſt virtus. ꝙ nulluſhonorandus eſt niſi ſolum virtuoſus. Inde Ariſto. iij. eth̓. Honor eſt pręmiū virtutis. Et qͣꝫtumcunqꝫ virtuoſus honoraturadhuc maioris honoris eſt dignus. Inde Ariſto. iij eth̓. Uirtuti perfectę non fitcondignus honor. Imo tam nobilis eſt virtus. ꝙ omnes in cęlo ⁊ in terra tam angeliqͣꝫ ſancti non valent remunerare ſufficienter cum omnibus gaudijs virtutē virtuoſi hominis. niſi ſolus deus. Auguſtinus inli. de ciuita. dei. Pręmiū virtutis eſt ipſedeus qui virtutem dedit. Item ſciendumꝙ virtus eſt tam nobilis ⁊ tam vtilis. ꝙ ꝓpter hāc deus ⁊ omēs ſancti ⁊ angeli ſingu

lariter illū qui ꝟtuoſus ē diligūt. tam etiāſingularit̓ diligūt vnū ꝟtuoſum. ꝙ pr̄ velmater nūqͣꝫ dilexerūt ſic ſuū vnigenitū filium. imo intantū dn̄s diligit ꝟtuoſum. vtmīmū bonū qd̓ facit ille ꝟtuoſus. plꝰ valet corā eo ⁊ ſanctꝭ eiꝰ. qͣꝫ oīa bona q̨̄ factaſūt ab initio mūdi ⁊ etiā q̨̄ fieri pn̄t vſqꝫ infinē ſęculi. ab oībꝰ vitioſis hoībꝰ in peccatomortali conſtitutis. licet multi mali hoīesmulta opera fecerunt de genere bonorum.ſicut ille fecit hęc. ⁊ alter alia. Item fęlixēqui poteſt dicere cum pͣs. Multiplicabisin anima mea virtuteꝫ. Vnde AuguſtinꝰUirtus animę donum excellentiſſimum ēQuare cogitationes quę habendę ſūt homini volenti proficere ſunt ille quę incitāthominem ad dilectioneꝫ dei ⁊ proximi. qd̓etiam habes alibi vbi dicitur: Beneficiaautem dei ⁊ charitatem ipſius cognoſceredebemus in dignitate creationis. Iſta q̨̄re ante ſermone. cij. O. ¶ Quantumad ſecundum tunc eſt ſciendū. ꝙ quattuorſunt obliuiſcenda ⁊ nunqͣꝫ ad memoriamducēda. Primū eſt bonitas ⁊ ſanctitasꝓpria. Cum magno enim periculo hęc admemoriam reuocantur niſi in extrema neceſſitate. quia hoc generat complacentiaꝫſuiipſius ⁊ ſpiritualem ſuperbiamⁱ in ſeipſo. Un̄ Gregꝰ. Quiſquis reminiſcēdo bonum quod geſſit. dum ſe apud ſe erigit.apud humilitatis auctoreꝫ cadit. Quidāenī aſcribunt ſibi bona ſua ⁊ nō deo. Un̄Gregꝰ. Qui accepta bōa ſibi arrogat ſuisdonis contra deum pugnat. Contra quoſdicit Iſido. De iuſticia ⁊ ꝟtute nulla eleuatione ſuperbias. de bonis factis non teexaltes. de bono opere non glorieris. periculoſum eſt enim multum. Augꝰ. Deſcende vt aſcendas. humiliare vt exalteris. neexaltatus humilieris. Un̄ bona nr̄a opera ⁊ virtutes ⁊ merita non ſunt ad memoriaꝫ reuocanda niſi in extrema neceſſitateUnde Iob. in ſūma tribulatione bonaſua recogitauit. ne in tot anxietatibus deſperaret dicēs: Si ābulaui in vanitate. ſinegaui qd̓ volebāt pauperes. ⁊ ſic de alijsbonis q̨̄ ibi enumerat. Sil̓r rex Ezechiascū mori debuiſſet. dixit vt hēt̉. iiij. Regꝭ. xx

Q

R