Sermo

aliquis ſanctus alius oret pro me. qꝛ nūqͣꝫliberabor.Sermo CXXXVIIIde malis cogitationibꝰUferte maluZcogitationū vr̄aruꝫ ab oculismeis. Eſa. pͦ. Sic dic̄ Hiero.Tutiſſimū atqꝫ ꝑfectiſſimuꝫ eſt. vt aſſueſcat animꝰ ꝑuigili cuſtodia diſcernere cogitationes ſuas. ⁊ ad pͥmū cū intrāt. vel ꝓbare vel reprobare qd̓ cogitat. vt bonaſ cogitatiōes ī ſe ſeruet. ⁊ malas ſtatim expellathic nanqꝫ fons ē boni. ⁊ origo mali. Ideoſaluator nr̄ qͥ eſt ſcrutator cordiū ad nosloquit̉ in p̨̄miſſis ꝟbiſ:. Auferte malū UnDe in ꝑnti ſermōe qͥnqꝫ de cogitatiōibusſūt dicēda. Primo vn̄ cogitatiōes habētoriginē. Secūdo qͣre ſumꝰ ꝓni ad malumTertio q̨̄ dāna inferūt nob̓ malę cogitationes. Quarto qͥbꝰ cautelis debēt qͥs ſe pręmunire a nociuis cogitatiōibꝰ. Quinto ꝑquę expellunt̉ malę cogitatiōes ¶ Circapͥmū ſciendū ꝙ qͣꝫtum ad pͥmeuam originem. oēs malę cogitatiōes ortum habuerunt a diabolo. qd̓ ſic patet. Cū enī primꝰhomo conditꝰ in ſtatu innocētię nihil demalis cogitatiōibꝰ ſciret. venit diaboluſ inſpecie ſerpentꝭ. ⁊ ſuaſit mulieri. ⁊ mulier vlterius viro. ⁊ ibi ex ſuggeſtione diaboli ortum habuerūt oēs cogitationes malę. Eteodem modo ⁊ ordine quo ibi ſuccreuerūtadhuc in nob̓ ſuccreſcūt. Unde ẜm AugꝭSuggeſtio ſerpentis in nobis ē pͥmꝰ motꝰex fomite. Comeſtio ꝟo mulieris eſt delectatio. Sed comeſtio viri eſt conſenſus.Per hęc tria .ſ. ſuggeſtionē delectationē⁊ conſenſum homo in temptationē ducit̉.qꝛ temptatio per ſuggeſtionē quę in cogitatione conſiſtit inchoatur. per delectationem cogitationis ꝓgreditur. ⁊ per conſenſum conſūmat̉. Et ſic patet pͥmū videlicetvnde cogitatiōes malę ortum habeant.Sed qͣꝫtum ad ſecundū quęrit̉. quarehomo ꝓnior ſit ad cogitandū malū qͣꝫ bonu. De hͦ pn̄t aſſignari tres cauſę. Prima ex naturę corruptione in pͥmo parente. Et ad id facit qd̓ dicit̉ Sap̄. ix. Cor

pus qḋ corrumpit̉ aggrauat animam. etterrena inhabitatio deprimit ſenſum multa cogitantem. Unde plus trahit vnusequuſ deorſum qͣꝫ decē ſurſuꝫ. Sic fomesqui mouet ad malum ſemper contra nos ēergo proni ſumus ad malum. Gen̄. viij.Senſus ⁊ cogitationes cordis humaniin malum prona ſunt ab adoleſcentia ſuaSecunda cauſa quia incitans nos admalum eſt p̨̄ſens. delectabile enī apprehenſum per cogitationē ſenſum vel imaginationem quaſi ex neceſſitate mouet concupiſcentiam. Sed incitans nos ad bonuꝫ eſtabſens. ⁊ multum diſtans. ſcilicet beatitudo quę eſt fons virtutum. Tertia cauſaeſt quia malum poſſumꝰ facere per nos. ſedbonū non poſſumus ſine gratia adiutrice.¶ Sed qͣꝫtum ad tertium ſciendū. ꝙex fonte maſarum cogitationū qͥnqꝫ malaprocedunt. Primū eſt malum peccati.licet quędam cogitatiōes in ſe non ſūt malę. imo poſſunt eſſe bonę ⁊ meritorie. etiamſi ſint d̓ re illicita. puta ſi aliquiſ cogitat d̓męchia ad p̨̄dicandum vel corrigendū. tamen ſi cogitatio fit cuꝫ concupiſcētia ⁊ delectatione tunc cauſat peccatum. Et hͦ fittripliciter. Primo cum concupiſcentiafit vel conſiſtit in primo motū. ſic eſt peccatum veniale. Secundo cum ſequit̉ cōſenſus cum delectatione. licet in opus nōprogrediatur. hoc eſt mortale peccatum.Unde cum aliquis conſentit in talem delectationem cum plena deliberatiōe. non ēaliud qͣꝫ ꝙ affectꝰ ſuus ſit inclinatꝰ ad delectandū in tali moroſa delectatiōe. Tertio cum conſentit in opus vt ſcilicet ꝓponat opus actu perficere. tunc volūtas profacto reputatur. etiam ſi facultas nō ſit faciendi illud opus. Et ſic malū cogitatiōisgradatim ſꝑ aggrauat̉. Quorū etiā graduum aggrauationē deſcribit btūs Gregorius dicēs: ꝙ ex delectatiōe cogitatiōisnaſcit̓ peccati affectio. Ex affectiōe cōſenſus. Ex conſenſu oꝑatio. Ex oꝑatiōe conſuetudo. Ex cōſuetudine deſperatio. Exdeſperatione defenſio. Ex defenſione gl̓iatio. Ex gl̓iatiōe ęt̓na dānatio. Et oīa illamala paſſim ſic veniūt ex mal̓ cogitatiōibꝰ

B

A

C