CXXXII II
fixe tenete in corde vr̄o ꝙ nulla aduerſitaſnulla pauꝑtas vos a tali ꝓpoſito vertat ⁊dn̄s vobis bn̄dicet. qͥ ex ꝟbis ſuis cōpuncti ꝓmiſerūt ꝙ cuſtodire vellēt eius ꝯſiliodiuinū p̨̄ceptū ꝑ omnes dies vitę ſuę. etiāſi oporteret eos mendicare. Mira res ſtatimqꝫ dn̄s īmiſſaꝫ cōpeſcuit temptationēſic ꝙ ceperūt eos homīes pluſqͣꝫ alios mercatores frequētare. factiqꝫ ſunt in breui diuites ita ꝙ mirarent̉. Reu̓ſiqꝫ ad ſuū confeſſorem gr̄as ſibi egerūt. eo ꝙ ꝑ eiꝰ cōſiliūa tam grauibus peccatis exonerati forentet inſuper in rebus ditati.¶ In dominica. xxiiij. Sermo.cxxxiiij. De morientibus.Ilia mea modo defuncta eſt. ſꝫ veni et imponeIImanū tuā ſuꝑ eā et viuet. Mat.ix. Marci. v. Lucꝭ. viij. Sicut enī defūctaeſt illa puella corꝑaliter. ſic etiam oportetnos mori. qꝛ oībꝰ homībꝰ cōſtitutū ē ſemelmori. Un̄ in ꝑn̄ti ẜmone tria ſūt dicēda.Primo de temptationibꝰ q̨̄ cōtingūt hoīin morte. Secūdo q̨̄ ſūt int̓rogationes adquas agonizās dꝫ rn̄dere. Tertio quō hōdebet mori ſic̄ chriſtꝰ mortuꝰ eſt. Circapͥmum ſciendū eſt ꝙ in agone mortꝭ maxime temptam intantū ꝙ vnuſqͥſqꝫ agoniz̨ans pōt dicere illud Dan̄. xiij. Anguſtięſunt mihi vndiqꝫ. Nunqͣꝫ enī tantas temptationes et anguſtias homo a dęmonibꝰpaſſus eſt in om̄i vita ſua. ſic̄ in agone patietur. Un̄. j. Petri. v. Tanqͣꝫ leo rugiens circuit q̨̄rens quē deuoret. Sed diceret qͥs. qͣre dęmones temptāt hoīes ſic inagone mortꝭ. Rn̄det̉ ꝙ hͦ faciūt ꝓpter tria.Primo qꝛ cōſtat dęmonibꝰ ꝙ om̄es homines tam boni qͣꝫ mali affectāt bonū finēet bonā mortē. et hͦ eſt naturale. Un̄ Ariſ.viij. eth̓. Unuſqͥſqꝫ vult ſibi maxī a bona.Un̄ Boetius de conſolatione philoſophię. Mentibꝰ hoīuꝫ naturaliter inſerta ēcupiditas veri boni. Et hͦ dęmones vellētlibenter impedire ne hō bono fine decederet. gͦ ꝑmaxime temptant hoīem in morte.Secūdo ſi euadat hō in agone ptātem
dęmonum. ampliꝰ nūqͣꝫ timebit eos. ſꝫ dicere pōt cū pͣs. Bn̄dictꝰ dn̄s qͥ non dedtnos in captionē detibꝰ eoꝝ. Iteꝫ. Aīa nr̄aerepta eſt de laqueo venantiū ⁊cͣ. Et talisqͥ ſic in agone euadit temptationes dęmonum regratiatur deo. beatę ꝟgini ⁊ oībusſanctis angelis eiꝰ. qͥ ſibi aſtiterūt et eū iuuerūt. Modo qn̄ diabolꝰ habet aliquemtriginta vel quadraginta annis in peccatꝭviuēdo. tūc in agone mortis eū non libent̓amittit. ſꝫ nitit̉ omnibꝰ modis eū retinereet a ſalute ſua eum impedire. Tertio qꝛſi obtinebit eum in agone. ampliꝰ nūqͣꝫ poteſt ꝑdere. Sꝫ iam in p̨̄ſenti vita nō eſt ſicqꝛ hodie lucrat̉ eum ꝑ peccatum mortale.cras ꝑ pęnitentiā pōt eum ecōuerſo ꝑdereEt ſi in quadrageſima aliqͦs ꝑdit ꝑ pęnitentiā. tūc poſt paſca recuꝑat eos recidiuādo. Sꝫ quē diabolus in agone obtinebit.iſte nequaqͣꝫ ad ſaluteꝫ redibit. Iob vij.Qui deſcēderit ad inferna. vltra nō reuertetur in domū ſuā. Un̄ Gregꝭ. li. xj. moral̓Nequaqͣꝫ vltra mīa ꝑcentis liberat. qͦs ſel̓in locis pęnalibꝰ iuſticia iudicātis dānatqꝛ in inferno nulla eſt redemptio. Seddiceres. ex qͦ hō maxime temptat̉ in agoneq̨̄ ſunt tūc iſte temptationes. Rn̄detur ꝙſunt qͥnqꝫ temptationes ꝑͣ quas diabolusnititur hominē agonizantē a ſalutē ſua īpedire. Prima temptatio eſt de fide catholica. Nā ſicut in fine mūdi ſcꝫ tꝑe antichriſti maxima erit ꝑſecutio fidei. ſic ī finecuiuiſlibet hoīs. qͥ dr̄ microcoſmꝰ .i. minormūdus erit maxima tēptatio fidei. Mat.xxv. Tūc tribulatio erit magna qualis antea nūqͣꝫ fuit. Queritur qͣre dęmonesp̨̄cipue fidē impugnāt. Rn̄det̉ ꝙ fides eſtfundamētū totius ſalutꝭ. Un̄ Apl̓s. Fundamētū aliud nemo pōt ponere. Augꝭ. Fides eſt bonoꝝ oīuꝫ fundamentū. Fides ēhumanę ſalutꝭ initiū. Itē. Augꝭ. Nemo liberat̉ a dānatione q̨̄ facta eſt ꝑ adā. niſi ꝑfidē dn̄i nr̄i ieſu chriſti. Qui enī non credūt. peiores ſūt qͣꝫ dęmones. Un̄ Ioh̓. iij.Qui nō credit iam iudicatꝰ eſt. Itē. Apl̓sImpoſſibile ē ſine fide placere deo. Seddice̓s. quō euadā ī agone hāc tēptatiōeꝫ
F 4
S