Sermo

vtrū aliqͥs ꝟbo ſcripto vel nutu vel qͦcūqꝫfacto mentiat̉. Sic̄ nec refert quantuꝫ adhomicidiū vtꝝ aliqͥs gladio vel ſecuri int̓ficiat ¶ In quo differat mēdaciū a falſoRn̄deo falſum dicit qͥcunqꝫ credit ſe veꝝdicere. et tn̄ hͦ idē qd̓ eſtimat veꝝ eſſe. noneſt veꝝ. Sꝫ mentiri eſt qn̄ aliqͥs loquit̉ aliquid qd̓ veraciter ſcit non eſſe veꝝ. qꝛ ſic ꝯͣmentē ꝓpriam loquit̉. Nam mentiri dr̄ qͣſiꝯtra mentē ire. Ergo difficult̓ vel nūqͣꝫ pōtqͥs ſcire aliquē mētiri niſi ſolus deꝰ. qꝛ qn̄falſum loquit̉ qd̓ credit eſſe veꝝ nō mētit̉.ſꝫ falſū loqͥtur. Un̄ dr̄ in decre. Nō intendens fallere non mētitur. licet aliqd̓ dicatfalſū qd̓ putat verum. xxij. q. ij. Is autemQuinto cū qͥs mētitur ꝯͣ ꝓximuꝫ vt detractor. qꝛ mēdaciter infamat ꝓximū. taliſetiā peccat mortalit̓. Et ẜm ſctm̄ Tho. ij. ij.q. lxij. tenetur talis ad reſtitutionē famę. recte ſic̄ tenet̉ qͥs ad reſtitutionem cuiuſlibetrei ſubtractę. imo etiā gͣuiter peccat non ſolum detractor. ſꝫ ſil̓r et ille qͥ libenter taliaaudit. et faciliter detractori credit. ſeu cuilibet loquēti mala de ꝓximis. Sicut ptꝫ īillo pͣs. Dn̄e qͥs habitat ī tab̓. ⁊cͣ. vbi int̓cętera rn̄det̉: Qui non accepit opprobriūaduer. ⁊cͣ. Unde dicit̉ in decre. Qui falſum de alio profert et crimina cito credit:vterqꝫ reꝰ erit. xj. q. iij. Nō ſolū. Sextocum qͥs mentiēdo iurat ſe aliqͥd feciſſe. velnegat. vel excuſat ſe mendacit̉ iurādo perdeū et om̄es ſctōs. qd̓ tn̄ ſic nō ſcit in rei veritate. Septimo cū qͥs mentit̉ et iurat ⁊cū hͦ maledictionē et plagā ſuꝑ ſeipſū īducit. vt dicēdo: deus nūqͣꝫ auxiliabit̉ mihiſi hͦ non eſt ſic̄ dico. diabolus frāgat mihicollū. vel deꝰ non ꝑmittat me ſuꝑuiuere illum diē. Et ẜm Augꝭ. Ex iuſticia dei merito euenire deberet illi. qd̓ ſibijpſi īduxit.ſi non eſſet ſic ſic̄ aſſerit. ¶ Octauo cū qͥsmentit̉ ⁊ iurādo ꝓmittit ꝓximo ſuo. quodtn̄ nō intēdit adimplere. Verbi gr̄a. Vtdebitor qͥ iurat ꝑ deū et ſuꝑ aīam ſuā. ꝙvelit creditori ſuo ſuꝑ illū terminū ſoluerecreditū. qd̓ tn̄ nō intēdit facere ¶ Nonoqn̄ qͥs mētiēdo emit vel vēdit. et ſcit ſcient̓ꝙ ꝓximū ſic decipit. Talis ẜm Ray. pec-

catum cōmittit mortale. et tenet̉ ad reſtitutionē et ad recōpenſationē dāni ꝓximo illati. et hͦ nō ſolum intelligit̉ ī rebꝰ magnisſꝫ etiā ī rebꝰ ꝑuis. Un̄ dr̄ ī decre. Inferēsdānū nō eſt abſoluēdus. niſi dāno ẜm arbitriū lęſi reſtituto. xxiij. q. vltꝭ. Peſſimā.et. xiiij. q. vj. Si res. Sꝫ heu iam cōmuneeſt. ꝙ plures cōſueuerūt nec emere nec vēdere. niſi cū mēdacijs. qꝛ ẜm pͣs. Diminutę ſunt veritates a filijs hoīuꝫ. gͦ difficile ēiam ditari cū mercimonijs ſine pctō. Un̄dr̄ in decre. Difficile eſt inter ementꝭ et vēdentis cōmertiū non interuenire pctm̄. depę. diſ. v. Qualitas. Et iſti omnes iā enumerati peccāt mortaliter ſic mētiendo. Exiam dictis patet ꝙ qͥlibet dꝫ ſe ſollerter cauere a mendacio ꝑniciſo. ⁊ debet cū veritate ſine iuramētis emere et vendere et affirmare ⁊ negare ẜm dictū chriſti. Math̓. v.Sit enī ẜmo vr̄. eſt eſt. nō nō. Quantūad tertiū nota exemplū ꝯͣ illos q̇ aſſeruntꝙ non p̄nt emere nec vendere niſi mētiāt̉:qd̓ tn̄ non eſt veꝝ. vt patet ꝑ tale exemplūqd̓ legit̉ ī dialogo ceſarij. Ꝙ duo ciues colonienſes iuter cętera pctā ſua cōfeſſi ſuntduoꝝ peccatoꝝ genera. q̨̄ quidē ſunt in ſevalde magna. licet ꝑ vſū mercatoꝝ ꝑua videant̉ et quaſi nulla. videlicet mēdaciū ⁊ꝑiuriū. Dn̄e inquiūt pene nihil poſſumusemere nec vendere niſi oporteat nos mētiriiurare et ſępe peierare. Quibꝰ dū diceretplebanꝰ. peccata iſta valde grauia ſūt et aſaluatore ꝓhibita. ipſo dicēte: Sit ſermoveſter eſt eſt. nō nō. Rn̄derūt. nō poſſumꝰhͦ p̨̄ceptū in nr̄is negocijs cuſtodire. Ait ſacerdos: Utimini cōſilio meo et bn̄ ſuccedet vobis. nolite mētiri et iurare. ſꝫ ſic̄ mercatū vr̄m vultꝭ dare. ſic illud laudate. ⁊ ꝓmiſerūt ſibi ꝙ tēptare vellēt ꝑ vnū annuꝫ⁊ hͦ p̄ſbyt̓ ab eis petijt. Impediēte eos ſathana q̄ ſꝑ ſaluti humanę adu̓ſat̉ pene nihil omnino vendere potuerūt. Reuerſiqꝫanno reuoluto ad ſuū plebanū dixerunt.obediētia huiꝰ anni fuit nob̓ multū dānoſa. hoīes a nobis defluūt et niſi cū iuramēto aliqͥd vendere non poſſumꝰ. tunc ſacerdos ait. Nolite timere. qꝛ temptatio eſt. ⁊

O

P

Q