CXXXIII
p̨̄ualet multis mendacibꝰ. Et ſicut etiamfalſa moneta nō valet niſi ad ignē. ſic hōmendax ad nihilū valet niſi ad gehennā.Quartū eſt ꝙ mēdaciū eſt quoddā venenū qd̓ eſt tātę efficacię. ꝙ in ipſo homīeaīam interficit. iuxta illud Sap̄. j. Os qd̓mētit̓ occidit aīaꝫ. gͦ mēdaces hn̄t linguāvenenatā. et mirū eſt ꝙ miſeri hoīes non timent illud venenū. qd̓ in ore gerūt. Quītum eſt. ꝙ hͦ peccatū multū diſplicet deoet hoībꝰ. qꝛ ſicut deꝰ multū diligit veritatēẜm illud pͣs. Ecce enī ve. di. ⁊cͣ. ſic et ecōu̓ſo multū odit pctm̄ mēdacij. Un̄ Augꝰ.Merito ꝑditur mētiēs. qꝛ declinat ab eoqd̓ eſt. in id qḋ̓ non eſt. Inſuꝑ mendaciū ēabominabile homībꝰ. Quid eſt enī laudabilius et honorabiliꝰ qͣꝫ tale ꝟbū qd̓ dicat̉de eo? Ille eſt verax in ꝟbis ⁊ iuſtꝰ in factꝭEt qͥd eſt vituꝑabiliꝰ. qͣꝫ iſte eſt mēdax inꝟbis et fallax in oꝑbꝰ. et cū duo ꝓmittitvix vnū ſoluit? Quantū ad ſecūdumpͥmi articuli ſciendū. ꝙ qͥ vult ſe a peccatismendacij abſtinere. oportet ꝙ remoueat aſe occaſiones mēdacij. quaꝝ ſūt duę. Prima eſt cupiditas. Nā ex cupiditate ⁊ auaricia plura mēdacia ꝓcedūt. vt patet ī meicatoribꝰ et alijs pluribꝰ pctōribus qͥ plurapeccata cōmittūt cū mendacijs cū qͥbꝰ ꝓximos decipiūt. vt multa tꝑalia et diuitiasacqͥrere poſſint. Secūda occaſio eſt timormūdanꝰ. Hac enī occaſione Petrꝰ chriſtum ter negauit dicēs: Nō noui hominē.Quantum ad ſecundū .ſ. pͥncipale qn̄mendaciū ſit mortale. et qn̄ veniale: Sciēdum ꝙ mendaciū cōmittit̉ nouem modis.Primo qn̄ aliqͥs mentit̉ ex quadā pietate. hͦ dr̄ mēdaciū officioſū. et eſt pctm̄ veniale. Verbi gr̄a. Vt cū qͥs mentit̉ ꝓ ꝯſeruanda hoīs exterioris ſubſtātia. vt ſi qͥs videret p̨̄doneꝫ aliquē velle ſpoliare et dicatſibi ꝑce. qꝛ ille nō habet pecuniā. Vel procōſeruatione ꝟginitatꝭ. vt ſi volenti ſe deflorare. ꝟgo dicat ſe eſſe coniugē. Vl̓ etiāꝓpter vitā hoīs. vt ſi qͥs videret hominemq̨̄ri ad mortē. dicat ſe n̄ vidiſſe eū. Circaqd̓ quęrit̉ vtꝝ ſit licitū mentiri ꝓpter liberationē cuiuſcūqꝫ ꝑiculi. Rn̄det̉ ẜm ſctm̄
Tho. ij. ij. q. cx. ꝙ non. Sꝫ licet veritateꝫoccultare ꝓuidenter ſub diſſimulatione. ſꝫde hͦ etiā dr̄ in decre. Nuſqͣꝫ ꝓ cuiuſqͣꝫ vita tꝑali mentiendū eſt. xxij. q. ij. Ne quis.Et ratio huius eſt. qꝛ ẜm ſacros canones.omne mēdaciū ad minꝰ eſt veniale. vt ptꝫin decre. xxij. q. ij. Cū humilitatꝭ. Modo īnullo caſu tenet̉ qͥs peccare venialit̓ qꝛ ẜmAugꝭ. Non ſunt faciēda mala vt inde veniant q̨̄cunqꝫ bona ¶ Secūdo cū quismentit̉ ex ioco ꝓ releuatione hoīs triſtis etgrauis mētis .ſ. qui aliqua ludicra fingitvt hominē melācholicū exhilaret. Sil̓iterſi quis ad placendū fingat aliqua mendacia iocoſa. vt cū illis homīes ad riſū ꝓuocet. et illud dr̄ mendaciū iocoſū. et ē veniale pctm̄. Eſt etiā mendaciū qd̓ fit ex ſola libidine mētiendi. Ariſ. Signum generatihabitꝰ eſt dilectio in oꝑe. Tertio cuꝫ qͦsmentit̉ ꝯͣ fidei veritatē. vt qͥ diceret chriſtūnon eſſe natū ex ꝟgine. vel impugnaret ſacrę ſcripturę veritatē. Un̄ dr̄ in decre. Hęreticꝰ eſt qͥ aliter ſcripturā intelligit qͣꝫ ſpūſſanctꝰ flagitat. xxiiij. q. iij. Hęreſis. Et hͦ ēpctm̄ excedēs oīa alia mēdacia. qꝛ ē gͣuiſſimum. Et eſt de tertio genere mendacij qd̓ꝑnicioſum dr̄. Quarto cum qͥs mentit̉ꝑ falſū teſtimoniū .ſ. ille qͥ damnificat ꝓximum in rebꝰ ſuis deponēdo falſū teſtimoniū ꝯͣ eū in cauſa pecuniaria. Et tal̓ falſusteſtis ẜm ſanctuꝫ Tho. ij. ij. q. lxx. arti. iiij.peccat mortaliter et tenet̉ ad reſtitutioneꝫomniū q̨̄ ꝓximꝰ eiꝰ admiſit ꝑ ſuū falſū teſtimoniū. xiiij. q. v. Nō ſane. ⁊. q. vj. Si resaliena. Item q̨̄rit̉ vtrū liceat teſti aliqͥdreciꝑe ꝓferendo teſtimonio. Rn̄deo ꝙ nihil debet reciꝑe. niſi tantū expenſas de illoqͥ euꝫ ꝓducit. iiij. q. iij. §. Venturis. Et ſiacceꝑit. turpiter accipiet et reſtituet ei a qͦrecepit. niſi ille dederit ad corrupenduꝫ teſtem. tūc enī debet dare ei in cuiꝰ iniuriamaccepit. ¶ Item q̨̄rit̓ vtꝝ gͣuius ſit peccatum mētiri ꝟbo vel facto. Rn̄det̉ ẜm ſanctum Tho. in quodli. Cū eadē intētio fallendi ſit in vtroqꝫ. vterqꝫ peccat ęqualiterUerbū enī et factū aſſumit̉ vt inſtrumentum fallendi. Un̄ nō refert qͣꝫtū ad pctm̄
F 3
M
N