Sermo

promittitur. Qui enī ſic tempus et vitā negligunt aīas ſuas ꝑdūt. ¶ Tertio aliquiaīas ſuas impignorāt. hͦ tn̄ pōt fieri ꝟtuoſe. vt p̨̄lati. et curati qͥ aīas ſuas obligantꝓ aīabꝰ ſubditoꝝ. qꝛ vnicuiqꝫ dr̄ cum ſibicura cōmittit̉ illud. iij. Regꝭ. xx. Cuſtodivirū iſtū. qͥ ſi lapſus fuerit. erit aīa tua proaīa illius. De bonis p̨̄latis dicit btūs petrus. Duplici honore digni ſunt qͥ bn̄ pręſunt. Bern̄. Nihil in eccleſia p̄cioſius nihilqꝫ optabiliꝰ eſt bono vtiliqꝫ paſtore. nēpe rara eſt auis iſta. Un̄ Gregꝭ. Illi deuꝫp̨̄ cęteris videre in ſublimi merētur qͥ fidelibus gregibꝰ ſollicite p̄eſſe ſciunt. Sꝫ ſi p̨̄latus eſt negligēſ. tūc aīa ſua ſtabit ꝓ oībꝰaīabꝰ ſibi cōmiſſis. Sap̄. vj. Iudiciū duriſſimū fiet his qͥ p̨̄ſunt. Heu qͣꝫ lamentabile eſt. ꝙ iſte qͥ neſcit cuſtodire ſuā ꝓpriaꝫaīam. alios hoīes et eoꝝ aīas accipit in cuſtodiam. cū tn̄ dr̄ ad quēlibet p̨̄latū. vt habetur. Gen̄. xlij. Non videbitꝭ faciē meamniſi adduxeritꝭ fratrē vr̄m minimū .i. vr̄mſubditū vobis cōmiſſum. Quarto aliqͥaīas ſuas ꝓ nihilo dant. vt ſunt iracūdi.Qd̓ ſic ꝓbat̉. Quia cupidus recipit diuitias. lubricus q̨̄rit voluptates. ſuꝑbꝰ honores. guloſi cibū et potū. et ſic d̓ alijs. Sꝫiſti inuidi et iracūdi nihil recipiūt delectabile. ſꝫ ſemꝑ amaritudinē et dolorē hn̄t. etideo aīas ſuas dęmonibꝰ dāt gratꝭ. Un̄de quolibet illoꝝ verificat̉ illud Iudicꝭ. v.Qui ſpōte obtuliſtis aīas vr̄as ad ꝑiculūQuantum ad tertiū habemꝰ exemplū.Ꝙ quidā bibulus ſedēs in taberna dicēsad ſocios ſuos ſi etiā crederēt aīas eſſe. ipſe enī nullo modo crederet aliquā eſſe. necvnqͣꝫ aliquā ſe vidiſſe. et ꝙ ſacerdotes animas et infernū inuenerint ꝓpter lucra tꝑalia. et ideo dixit ſe nō credere. nec eſſe aīasnec infernū. ⁊ cū alij ſocij aſſererēt ẜm verāfidem catholicā eſſe aīas. et infernū. ſil̓r etcęlum. ⁊ ꝙ poſt deceſſuꝫ aīę a corꝑe erit vl̓in pęnis inferni vel in purgatorio. vl̓ ī gaudijs cęli. tunc ille bibulus dixit. ſi aliquisvellet emere ſuā aīam ipſe venderet ſibi illam. Rn̄dit vnꝰ alter volo. et emit eam ꝓvna qͣrta vini. q̨̄ mox potata fuit. Et ecce

affuit dęmon in forma hoīs et emit illamaīam ab illo qͥ emerat. iterū ꝓ vna quartavini. Et vino potato dixit dęmon ad euꝫa qͦ emerat. dat mihi aīaꝫ quā emi. qꝛ meaeſt. et dixerūt qͥ aderāt iuſtum eſt. vt qͥ aliquā rem emit ꝙ eaꝫ poſſideat. Et mox illebibulus qͥ aīam ꝓpriam vendiderat a diabolo ſuffocatus eſt. et ſocijs vidētibꝰ diabolus eū cuꝫ corꝑe et anima rapuit. et adinfernum deduxit.¶ In eadem dominica Sermocxxxiij. De mendacio.Agiſter ſcimuſuia verax es. et viā dei in veritaUte doces. Math̓. xxij. Scienduꝫꝙ chriſtꝰ eſt veritas. et ideo veritateꝫ diligit. Un̄ pͣs: Ecce enī ve. dilex. Sic econu̓ſo odit mendaciū. Un̄ in pn̄ti ẜmone triaſunt dicenda. Primo qͣre mendaciū deteſtandū eſt. et q̨̄ ſunt occaſiones mendacij.Secundo qn̄ mēdaciū ſit peccatū mortaleet qn̄ veniale. Tertio exemplū. Primonotanduꝫ ꝙ quinqꝫ ſunt q̨̄ p̄n̄t valere addeteſtationē mēdacij. Primum eſt. qꝛillud peccatū eſt diabolicuꝫ. Qd̓ ꝓbat̉ ſic.qꝛ pͥmū mēdaciū cōmiſit diabolus. vt hēt̉Gen. iiij. cū dixit pͥmis ꝑenxibꝰ: Nequaqͣꝫmoriemī. Un̄ Ioh̓. viij. legit̉ de diaboloꝙ dū loquit̉ mēdaciū ex ꝓprijs loqͥtur. qꝛmendax eſt et pater eiꝰ. gͦ mēdax habet linguam diabolicā. Secūdum eſt hͦ ꝙ illud peccatū coinqͥnat membꝝ in qͦ magisindecēs eſt īmundicia .ſ. os homīs. redditenī illud abominabile deo. Un̄ Prouer.xij. Abomīatio eſt deo labia mēdoſa. Sialiqͥs os ſuū ſꝑ apertū hr̄et. muſcis ⁊ alijsvermibꝰ īmundis q̨̄cunqꝫ vellet intrare. etꝑmitteret eos ibi nidificare os eiꝰ abomīabile eſſet homībꝰ. Sic os mendax abomīabile eſt deo. eo ꝙ deo plus diſplicet īmundicia mendacij. qͣꝫ īmūdicia vermiū. Tertio qꝛ illud pctm̄ facit hominē ſil̓em falſęmonetę. gͦ qͣꝫtumcūqꝫ p̨̄ualet florenꝰ bonfloreno falſo. intantū p̨̄ualet hō verax hoīfalſo et mēdaci. Unꝰ enī bonꝰ florenꝰ plꝰvalet qͣꝫ mille falſi. Sic ſil̓r vnus hō verax

G

H

I