CLLI

p̄dicatur nihil in aliqͥbꝰ ꝓficit. Ratio ē qꝛhabent ꝯſuetudinē peccandi. Un̄ Ariſ. x.ethicoꝝ dicit. Nō eſt facile hominē ex antiqua ꝯſuetudīe trāſmutari ꝑ ẜmones. qꝛẜm eundē Ariſ. j. ethicoꝝ. Cōſuetudo eſtaltera natura. ¶ Un̄ querit̉ qͦmodo qͥspoſſet malā ꝯſuetudinē emēdare. Rn̄det̉ꝙ ſucceſſiue oportet malā ꝯſuetudinē emēdare. et nō ſubito. Un̄. Ariſ. de regiminepͥncipū dicit. Mutatio ꝯſuetudinis nonerit ſubita. ſꝫ ſucceſſiua. Un̄ legimꝰ tale exemplū. Ꝙ fuit qͥdā nobilis cardinal̓. queꝫbtūs Bernardꝰ rogauit vt pnīam ageretq̇ nō acqͥeſcebat ei. cui beatꝰ Bernardus.Si nō vis facere pacē cū deo. facias treugas. at ille. qͦmodo hͦ faciā? rn̄dit. abſtinetribꝰ diebꝰ ab om̄i oꝑe illicito ob amoremdei. et ſic fecit. his ꝯpletꝭ dixit beatꝰ Bern̄.Modo alijs tribꝰ diebꝰ abſtīeas ꝓ amoreꝟginis Marię. qd̓ ſil̓r fecit. poſt hͦ alijs tribus abſtinuit ꝓ amore apl̓oꝝ. ⁊ iteꝝ tribꝰob amore martyrū. et tūc tribꝰ ob amoreꝫꝯfeſſoꝝ. et poſt amore angeloꝝ. Et oībushis factis cardīalis dixit btō Bernardo.Nolo modo treugas facere. ſꝫ pacē facere.leue enī mihi eſt de cętero abſtinere. et ſicmalā ꝯſuetudinē poſtpoſuit. et poſtmodūvitā in bono finiuit. Tertiū malū eſt ꝙꝯſuetudo mala magna pctā ꝑua reputatet ꝑua nulla eſtimare facit. Vn̄. Augꝭ. inenchiridiō. Huc accedit ꝙ pct̄ā qͣꝫuis magna et horrēda cū in cōſuetudinē venerīt.aut ꝑua aut nulla eſſe credūtur. Un̄ etiaꝫdicit Gregꝭ. Hoc erit ꝯſuetudini licitū qd̓rōne cōſtat eſſe ꝓhibitū. Hoc ſic ꝓbat̉. qꝛplures dicūt licitū eſſe ante carniſpriuiumchorizare. guloſe viuere. eo ꝙ ſit ꝯſuetudoſęculi. Sil̓r aliqͥ credunt licitū eſſe ſuꝑbasveſtes deferre cū ſciſſuris lōgis ⁊ caudis etmanicis. Sil̓r hr̄e cingulos aureos. et diujſa paria tunicaꝝ et pallioꝝ. quare hͦ. quiacōſuetudo eſt. Et tales ſic excuſando ſe inpeccatꝭ ſeipſos decipiūt. qꝛ mala ꝯſuetudopeccatū nō alleuiat. ſꝫ gͣuat. Un̄ in decre.Cōſuetudo male inuēta qͣꝫto diuturniortanto ꝑiculoſior. xxiiij. q. j. Sciſma. Ex qͦpatet ꝙ illi ſeipſos fallūt ꝗͥ ſe excuſādo in

peccatis dicūt: ante cētū ānos hoīes chorizauerūt. vel hͦ vel illud fecerūt. Quibꝰ rn̄deo. ꝙ ante centū ānos etiā hoīes ad īfernum deſcēderūt. ſic̄ adhuc qͦtidie pctōresfaciūt. Un̄ Iſi. ꝓbat ꝙ ꝯſuetudo nō excuſat pctm̄ dicēs: Cōſuetudo autoritati cedat. pͣuū vſum lex ⁊ ratio vincat. Quinti qͥ adhuc grauiꝰ peccāt et puniunt̉. ſūt illi qͥ ꝑ excuſatitionē defendūt culpā ſuam.Pro qͦ ſciendū ꝙ hoīes tripliciter excuſātſe in ſuis peccatꝭ. ¶ Primo retorquendoculpā ſuā ī ipſū deū. exēplo adę ⁊ euę. Un̄cū deꝰ q̨̄reret ab adam. cur comediſti de ligno de qͦ p̨̄cepi tibi ne comederes? Rn̄ditmulier quā dediſti mihi ſociā dedit mihi ⁊comedi. qͣſi diceret: Si nō dediſſes mihimulierē p̨̄ceptū tuū trāſgreſſus nō eſſē. Etcū q̨̄reret a muliere. cur feciſti? rn̄dit. ſerpēsdecepit me. qͣſi diceret. Si ſerpētē nō creaſſes. me non decepiſſet. Sic ambo excuſauerūt ſe de peccatꝭ ſuis. retorquēdo culpāſuā in deū. Amb̓. ſuꝑ pͣs. Malū ē peccarepeius eſt defendere. peſſimū ē in deū culpārefundere. gͦ ad ſatiſfaciendū ꝓ tali excuſatione. chriſtꝰ cū accuſaret̉ corā pilato ⁊ herode. n̄ ſe excuſauit ſꝫ velut ouis obmutuitSic adhuc qͥdā excuſāt ſe et alios a pctīsdicētes. deꝰ ſic voluit. et gͦ ſic fieri oportuitet tales gͣuiter peccāt qͥ tenent fatum qd̓ invulgari dr̄ Beſcherung. ꝯͣ qͦs dic̄ Bern̄.Abſit inqͥt a fidelibꝰ ꝙ eſſe fatū aliqd̓ dicant. Ergo qn̄ hō male morit̉ ſiue ſuſpenditur ſiue cōburit̉. tunc tales qͥ tenēt fatūdicūt. ꝙ ſic oportuit fieri. qꝛ deus ſic voluit et ſic ordinauit. et ꝙ ad hͦ natꝰ ſit hō illeꝙ talia facere et pati debuit. Hoc ē cōtrahonorem dei loqͥ. quia deus qui eſt ſummebonus. non vult niſi bonum. Apl̓s. Hęc ēvoluntas dei ſanctificatio veſtra. ergo talia aſcribi debent ꝓprię malicię ipſoruꝫ hominum et non diuinę ordinationi. qꝛ deꝰdedit homini liberum arbitrium ad faciēdum bonum vel malum. gͦ peccare ſtat inpropria voluntate ipſius homīs. UndeEcc̄i. xv. Appoſui tibi ignē et aquā. bonūet malumº. ad quodcūqꝫ volueris porrigemanū tuam. Secundo excuſāt ſe aliqͥ

I

R