Sermo

Nam quotiēs reſiſtimꝰ totiēs diabolū ſuꝑamꝰ. et angl̓os lętificamꝰ. deū honoramBern̄. Pōt inimicꝰ excitare tēptationismotū. ſꝫ in te ē ſi volueris ꝯſentire vel negare ꝯſenſū. Itē ſciendū ꝙ qͥ ꝯſentiunt inpeccatꝭ ⁊ ſtāt in mala volūtate. inimici ſuntdei omīpotentꝭ. qꝛ libent̓ malefacerēt ſi auderēt vel poſſēt. et ſic volūtas ꝓ facto corādeo reputat̉. vt dr̄ in decre. In malicijsvolūtas ꝓ oꝑe reputat̉. de pę. diſ. j. Om̄iſInſuꝑ ē etiā qͣſi mōſtꝝ corā angel̓ dei qn̄hō habet malā volūtatē. qꝛ ſic̄ corā hoībuſeſſet mōſtꝝ ꝙ mulier cōciꝑet aīal irrationale ꝓ hoīe. ſic angeli mirāt̉ ꝙ ibi diabolꝰmorat̉ in corde ꝑ volūtatē malā vbi deusdeberet morari ꝑ bonā volūtatē. ꝯͣ qͦs dic̄apl̓s Eph̓. iiij. Nolite locū dare diaboloEt tales q̄ ſic ſtāt in mala volūtate faciūtinfernū in corde ſuo. nā vbicūqꝫ ē diabolꝰibi eſt infernꝰ. ſic ecōuerſo. vbi eſt deꝰ ibi ēcęlū. Quia igit̉ diabolꝰ habet ibi domūculā in corde polluto ꝑ malū cōſenſū ⁊ voluntatē. gͦ qd̓amodo ibi infernꝰ ē. Naꝫ ſic̄in inferno eſt ignis fetor. fames. vermis. ettenebrę. ſic et in corde polluto ꝑ malū ꝯſēſum ignis ardētꝭ cōcupiſcētię eſt fetor luxurię. fomes peccati. et vermis remordētis cōſciētię et tenebrę obſcuratę intelligētię ⁊cͣUn̄ tales ſunt inimici dei qͥ cogitāt malaet vindictā ſuꝑ ꝓximū ex rācore quē hn̄tad ipſū. Math̓. v. Oīs q̇ iraſcit̉ fr̄i ſuo reꝰerit iudicio. Itē qͥ ꝑſeuerant in mala delectatione cū plena rōne. vl̓ etiā qͥ hn̄t volūtatem cōmittēdi qd̓cūqꝫ pctm̄ mortale. ſiē̄qui volūtatem hn̄t illicite chorizare vel luuriandi. iſti per talē malā voluntatē vulnerāt chriſtū. Sicut mala volūtas diſplicet deo. ſic et bona volūtas placet Chryẜ.ſuꝑ Math̓. Voluntates bonę ſic ſuauesſūt apud deū. quēmodū odoriferi flores.Un̄ Bern̄. Regnū dei intra vos ē quodeſtis vos. hͦ regnū ſcꝫ eſt libera volūtas. ſiita ſe cōformat diuīę volūtati. vt nihil velit qd̓ ſciat ei diſplicere. Secundi qͥ adhuc gͣuiꝰ affligūtur ſūt illi qui ad malā voluntatē ꝟba addiderūt. Verbi gr̄a. Sic̄qͥ expͥmūt iram vindictā et rancorē quē incorde gerūt ꝑ ꝟba cōtumelioſa. obijciēdo

et improperando ꝓximis defectꝰ et culpaseoꝝ et tales etiā grauit̓ deū in hͦ offendūtUn̄ Math̓. v. Qui dixerit fr̄i ſuo fatuereꝰ erit gehēnę ignis. cuiꝰ tūc ille reus eritqͥ dixerit fur. adulter. vſurariꝰ. et ſic d̓ alijſSil̓r qͥ irridēt ꝟba vel facta ꝓximoꝝ. ꝑuipendēdo et cōtemnēdo eos. et etiā qͥ ꝓfer̄tꝟba ſcurrilia ⁊ luxurioſa cū qͥbꝰ mētes hominū corrūpūt. Un̄ Apl̓s. Corrūpunt bonos mores colloꝗͥa pͥua. Et ꝓlatio maloꝝverboꝝ eſt atteſtatio mali cordis. Math̓.xij. Ex abūdātia cordis os loqͥt̉. Tertijqͦ adhuc gͣuiꝰ puniēt̓ ſūt. qͥ ad cogitatiōeſet ad ꝟba addūt praua oꝑa. Berbi gr̄a.Si qͥs ꝟbis minatꝰ eſt alicui peccat gͣuiterſꝫ cū ducit ad effectū oꝑe ꝑficiendo .ſ. ꝟberando et vulnerādo ꝓximū. adhuc gͣuiuspeccat. Sil̓r qͥ ꝓfert ꝟba luxurioſa ad ꝓuocādū ſe et alios gͣuit̓ peccat. ſꝫ ſi luxuriāactu ꝑficiat. adhuc gͣuiꝰ peccat. et iō gͣuiuſpuniet̉. Quarti ſūt qͥ ex cōſuetudīe mala peccāt. illi adhuc gͣuiꝰ peccāt et puniēt̉.Un̄ ſciendū ꝙ cōſuetudo pͣua tria malacōfert. Primū ē ꝙ hominē ꝓfundiꝰ dānat. nā qͥ ſemel mortalit̓ peccauerit ꝓfūdedānabit̉. qͥ bis vel ter adhuc ꝓfundiꝰ. ſꝫ ſipluries ex cōſuetudine adhuc magꝭ ꝓfūdeſb̓merget̉. Un̄ miſericordit̓ agit deꝰ qn̄ hominē aliquē in iuuentute mori ꝑmittit ſcꝫmalū hominē qꝛ minꝰ puniet̉. Un̄ Amb̓.ſuꝑ Lucꝭ. Meliꝰ eſſet pctōribꝰ male agentibꝰ mori. qͣꝫ ꝙ in peccatꝭ diu ꝟſent̉. Secundum ē ꝙ mala cōſuetudo vix dimittitur. Prouerb̓. xxj. Adoleſcēs iuxͣ viamſuā gradit̉. et cū ſenuerit nō recedet ab ea.Un̄ Ariſ. vij. ethicoꝝ. Difficile ē reſiſterecōſuetudini q̨̄ aſſimilat̉ nat̉e. Iſid̓. li. ſoli.Prauꝰ vſus vix abolet̉. Un̄ Hiere. xiij.Si mutare p̄t ęthiops pellē ſuā. ⁊ ꝑdꝰ varietatē ſuā. et vos poteſtis bn̄facere cū didiceritꝭ malefacere. Ex qͥbꝰ ꝟbis habet̉ ꝗhabituati ī malo vix p̄n̄t mutare malū habitū et ꝯſuetudinē. gͦ qͥ a pͥncipio ī delitijsnutrit̉. vix poſtmodū efficit̉ abſtinēs. et qͥſuꝑbꝰ ē. vix erit humil̓. et ſic d̓ alijs. Om̄estn̄ pūt iſtā malā cōſuetudinē ex toto poſtponere mediante ſpeciali gr̄a dei. pͣs. Hęcmutatio dextrę excelſi dei. Vnde quicq̇d

G