CXVIII

tales triplicit̓ puniunt̉ a deo. Primoin tꝑalibus. qꝛ ex hͦ nō ditant̉. qꝛ quicqͥdlucrant̉ in tꝑalibꝰ hͦ ꝑdūt in ſpūalibꝰ quęſūt bona aīę. Inſuꝑ qn̄qꝫ puniunt̉ ꝑ infortunia ī tꝑalibꝰ ex ꝑmiſſione diuina. ſcꝫ ꝙcaptiuant̉. vel a raptoribus ſpoliant̉. velequi eoꝝ lędunt̉ vel moriunt̉ vel domꝰ eorū cōburunt̉ vel alia infortunia accidunteis ſic ꝙ etiā depauꝑant̉. Secūdo tales multotiēs puniunt̉ in corꝑe. qꝛ qn̄qꝫ īfirmant̉ tales ꝑ aliqd̓ tēpus. vel frangūtcrura vl̓ brachia. ⁊ ſic d̓ ſimilibꝰ. ⁊ tūc oportet eos feſtiuare d̓ neceſſitate. qꝛ ẜm Salomonē. ꝑ q̨̄ hō peccat. ꝑ hͨ puniet̉. Tertio puniunt̉ in aīa qd̓ maximū ē. qꝛ qͦtiēsfeſtū ſoluūt totiēs peccāt mortalit̓ ⁊ aīamꝓpriaꝫ occidunt. Exo. xxxi. Qui pollueritſabbatuꝫ morte moriet̉. Un̄ ſciendū ꝙ qͥviolat ſabbatū vel feſtiuitates diei dn̄icepeccat ī patrē. cuiꝰ potētia mūdū creauit.ī filiū cuiꝰ ſapiētia mundū redemit. ī ſpm̄ſanctū qͥ tali die ī mundū miſſus ē. ⁊ ꝑ cōſequens tales ingrati ſūt ſuo creatori. redemptori ⁊ ꝯſolatori. ⁊ tales trāſgreſſoresdeū grauiter offendūt. Et hͦ cognoſcit̉ inilla punitione q̨̄ facta ē ex iuſſu dei. ſuꝑ hominē qͥ ligna collegit in die ſabbati. Un̄legit̉ Numeri. xv. Factū ē cū filij iſrael eſſeut ī deſerto. ⁊ inueniſſent hoīeꝫ colligentē ligna ī die ſabbati. obtulerūt eū Moyſi ⁊ Aaron ⁊ vniu̓ſę multitudini. qͥ recluſerūt eū ī carcerē. neſciētes qͥd ſuꝑ eo facere deberēt. dixit dn̄s ad Moyſen. Morte moriat̉ hō iſte. lapidibꝰ obruat euꝫ oīsturba extra caſtra. Cūqꝫ duxiſſent eū foras obruerūt eū lapidibꝰ. ⁊ mortuꝰ ē ſicutp̨̄cepit dn̄s. Sed illis qͥ feſtiuant deusdat ꝓſperitatē corꝑis ⁊ aīę. Exēplū legimus d̓ duobꝰ ſutoribꝰ. quoꝝ vnꝰ habuitmultos pueros cū vxore ſua. ⁊ ille non dimiſit qn̄ oī die libent̓ audiret miſſam. ⁊ inoībꝰ ei ꝓſpere ſucceſſit. Et aliꝰ nullū puerū habuit. ſꝫ ſolā vxorē ⁊ qͦtidie laborauitetiā diebꝰ feſtiuis nō celebrauit. nec ſacrisnoctibꝰ. et raro miſſas audiuit. ſꝫ tn̄ ſꝑ inpauꝑtate vixit. Qui ſemel q̨̄ſiuit ab alioſutore. vn̄ ſibi iſta bona venirēt. ꝙ cum filijs ſuis ⁊ vxore ſemꝑ ſatis haberet et ipſe

plus laboraret. ⁊ tn̄ ſemꝑ egēs eſſet. Quirn̄dit: Cras ibis mecū ⁊ ego oſtēdam tibivbi talia reꝑiam. Mane facto duxit eumſecū ad eccleſiā. ⁊ finita miſſa dixit ei vt rediret ad domuꝫ ſuā et laboraret artificiūſuū. Altero mane iteꝝ venit ad domuꝫ eiꝰvolēs eū ſecū ducere ad eccleſiaꝫ. Et ille:Chariſſime ſi vellē ire ad eccleſiā ꝑ me ſcirem viaꝫ. Ego deſideraui a te vt duceresme ad locū vbi theſaurū inueniſti. vt egoetiā poſſem ſic ditari. Tūc ille dixit: Aliuꝫlocū nō habeo vbi theſaurū corꝑis ⁊ p̨̄mium vitę ęternę requiro. niſi eccleſiā. Nonne audiuiſti dn̄m loquentē in euangelio?Primū quęrite regnū dei. ⁊ hͨ oīa adijcientur vobis. Tunc alt̓ cōpunctus animo⁊ factus chriſto deuotus poſt hͦ ſemꝑ libenter miſſaꝫ audiuit. ⁊ tūc etiā ſibi ꝓſpere inomnibus ſucceſſit.¶ De eodeꝫ euangelio. SermoCXVII I. d̓ diuitijs nō appetedisCce quidam¶e hydropicus erat ante illū ⁊cͣ.Beda dicit: Hydropiſis eſtmorbꝰ ab humore aquoſo vocabulū trahens. Gręce enī hydor aqua vocat̉. Cuiꝓpriū ē qͥntomagis abūdat humore inordinato. tanto ampliꝰ ſitit. Per hydropiſim enī intelligere debemꝰ ſitim ſiue appetitū delitiaꝝ ⁊ diuitiaꝝ. Ecc̄s. v. Auarusnō implebit̉ pecunia. Un̄ Gregꝭ. ī omel̓.Oīs auarus ex pecunia ſitim multiplicatqꝛ cū ea q̨̄ appetit adeptꝰ fuerit. ad appetenda alia animꝰ ampliꝰ anhelat. Ergo ꝑhydropicū iſtū intelligere poſſumꝰ appetitū diuitiaꝝ ⁊ delitiaꝝ. Un̄ ī p̨̄ſenti ẜmone dicendū quō hoīes peccāt appetēdo diuitias. Peccāt enī decē genera hominuꝫ.Primi qͥ ꝯcupiſcūt bona alioꝝ. ⁊ ſcientes ꝙ nō pn̄t hr̄e rē ꝯcupitā. n̄ ꝓſequūturꝯcupiſcētiā in effectu. ſi aūt ſcirent ſe ꝓſeqͥpoſſe ꝯcupita. fortiſſime inſtarēt ad proſequendū ꝯcupiſcētiā etiā cū effectu. Et iſtitalit̓ ꝯcupiſcēdo mortalit̓ peccāt. Secudi ſūt qͥ aliena ꝯcupiſcūt ⁊ oī conatu exteriori laborāt ꝓ tali re illicite obtinēda quiqͣꝫuis nō obtineāt mortalit̓ tn̄ peccāt. qd̓

C 4

H

I