CXV I
⁊ chriſto dedicata ſeptem dꝫ hr̄e. Primū eſt vt verę vidue diſcāt domos regeſibi cōmiſſas Apl̓s. Si aūt filios vidua ⁊nepotes hꝫ. diſcat pͥmo domū ſuā regere.qd̓ ē ei acceptū corā deo. qꝛ ad viduas ſpectat ꝙ habeāt familiā deuotā ⁊ honeſtaꝫmagis qͣꝫ alij hoīes. ⁊ ad hͦ dn̄t familiā ſuam ꝟbo ⁊ exēplo īformare ⁊ monere vt .ſ.eccleſiā frequētēt. miſſas ⁊ p̨̄dicatiōes audiāt. ⁊ ꝯfiteant̉ ⁊ cōmunicent tꝑe paſcę etdeū ꝟbis ⁊ factis p̨̄ oculis habeāt ſemꝑ. ⁊ſint hūiles ⁊ caſti. miſericordes obediētes.⁊ ſic d̓ alijs. Et ſic īformādo eos multummerent̉. qꝛ c̨elus aīaꝝ ē maximū ſacrificiūUn̄. Augꝰ. Quicqͥd ī alijs ędificas docēdo exhortando oīa tibi facis. Et de bonoexēplo qḋ p̨̄bet ſuis deꝰ honorat̉. ⁊ ipſi ſubditi emēdant̉. Etiā ipſę viduę ꝑ ſe in hocmultū merent̉. Un̄ Ceſa. ī epl̓is. Quātisexēpluꝫ verę hūilitatis ⁊ ꝑfectę charitatisoſtēderis. cū tātis ⁊ ꝓ tantis ęterna p̨̄miapoſſidebis. Un̄. Ariſto. ij. Eth̓. Optimusē ille qͥ nō vtit̉ bonitate ad ſe ſolū ſꝫ etiamad alios. Quicqͥd enī ipſi ſubditi poſtmodū boni faciunt ipſa ꝑticeps erit. VndeCeſa. ī ep̄i. Bn̄dicta aīa illa cuiꝰ hūilitasalteriꝰ ꝯfundit ſuꝑbiaꝫ. cuiꝰ patiētia ꝓximi extīguit īuidiā. Itē dꝫ ſubditis ſuis illicita facta ꝓhibere .ſ. turpia ꝟba ⁊ ſcādaloſa exēpla. choreā. ebrietatē. ⁊ ſic de alijs.cogitātes ꝙ oportet eas rōneꝫ reddere coram deo ꝓ ipſis ſubditis. Rho. pͦ. Digniſūt morte nō ſolū qͥ faciūt ⁊cͣ. Secūdūē ꝙ vidua dꝫ hr̄e ſpem ī dn̄o vt dice̓ poſſit cū Iudith. Spem ī aliū nūqͣꝫ habui qͣꝫī te dn̄e. Sūt enī viduę pene oēs deſolatę ⁊ triſtes. etiā qͣꝫuis diuites ſint. Et hocꝓpt̓ tria. Primo qꝛ ſępe decipiūt̉ iniuſte.ideo qꝛ ſunt ſuo ꝯſolatore pͥuatę. Marcixij. Deuorāt domos viduaꝝ. Scd̓o ſępemoleſtant̉ cū ſint viris pͥuatę qͥ debēt eſſedefenſores. Eſa. i. Defēdite viduas. Tertio ſępe ſūt ī triſticia. qꝛ nō ſunt maritatęſeu nō hn̄t viros ꝓprios eos conſolantes.Ideo gͣue pctm̄ ē ꝯtriſtatas viduas moleſtare. Et ex oppoſito magnū merituꝫ eſteas ꝯſolari. Sūt enī iuxta ſtrataꝫ p̨̄ſentisneqͣꝫ ſęculi velut arbores q̨̄dā d̓ qͥbꝰ qͥlibet
ꝑtē conat̉ deportare. Ideo quotienſcūqꝫtriſtant̉. recurſū dn̄t hr̄e ad chriſtū quē p̨̄elegerūt p̨̄ oībꝰ maritis. qꝛ ipſe eſt ẜm pͣs.viduā eiꝰ bn̄dicens ⁊cͣ. Itē viduaꝫ ⁊ pupillū ſuſcipiet ⁊cͣ. Un̄ etiā ſic̄ colūba nidificat ī foraminibꝰ petrę. ſic vidua ī vulneribus chriſti. Et qn̄ triſtant̉ ⁊ moleſtant̉.ſiue a mūdo ſiue diabolo ſiue ab hoībꝰ malis vl̓ a corꝑe ꝓprio. recurſum dn̄t hr̄e advulnera chriſti. Et nūqͣꝫ aliqͣ vxor habuittantā ſpem ī maritū ꝓprium. qͥn vidua dꝫhr̄e maiorē ſpem ī chriſtū. Quia infidelisvir eſſet ille q̇ videret vxorē ſuā ꝯtriſtataꝫ⁊ moleſtatā. ⁊ poſſet eā iuuare ⁊ nollet facere. Itē ſciēdū ꝙ ꝯtriſtari viduas ⁊ pupillos ē vnū d̓ qͣttuor peccatis clamātibꝰ ī cęlū. De qͣ materia quęre ante ſer. ciiij. G.¶ Tertiuē ꝙ viduę nō dn̄t eſſe ocioſę. ſꝫſemꝑ ſe ī aliqͣ bono oꝑe occupare. Undeapl̓s rep̄hendit qͣſdā viduas dicens: Simul aūt ⁊ ocioſe diſcūt circūire domos ſuas. Periculoſū ē enī hoī cuiuſcūqꝫ ſtatusſit ꝙ ſit ocioſus ⁊ maxime mulieribꝰ. hͦ patet. qꝛ dn̄s poſuit adam ⁊ euā ī ꝑadiſo vtibi oꝑarent̉. ſꝫ diabolꝰ inuenit euā ocioſā.⁊ ingreſſus ē ad eā decipiēs eā. Ideo dic̄Hiero. Semꝑ aliqͥd boni facito vt te diabolus inueniat occupatū. Nā ſic̄ in terranō arata ⁊ inculta creſcūt vepres. ⁊ in aqͣſtante creſcūt vermes. ſic ī aīa ocioſa malęcogitatiōes. Bern̄. Oīuꝫ cogitationuꝫ ⁊tēptationū malaꝝ incētiuū ē ociū. UndeAugꝰ. Ocioſitas ſine dei timore magiſtraneqͥtię ē. imo ocioſitas ē ꝯtra naturā hoīsIob. v. Hō ad laborem naſcit̓ ſic̄ auis advolandū. imo ocioſus indignior ē brutisaīalibꝰ. qꝛ nullū ens naturalit̓ ē ocioſū. vtdic̄ Ariſto. xi. aīaliū. imo ocioſus īdignꝰē pane qͦ veſcit̉. Apl̓s. Qui nō laborat nōmāducet. Et ocioſitas ī hoīe ē ſignū carētie gr̄ę dei. Unde Chryſo. ſuꝑ Matth̓.Qui hn̄t ſpm̄ dei nō ſūt ꝯtēti ſedere ocioſi. Sꝫ ipſe chriſtꝰ ꝗͥ ē ī eis vrget eos ad aliqd̓ bonū apprehende̓. Vn̄ Augꝰ. Si poſſibile ē nemo te aliqn̄ niſi aut legentem autorantē inueniat. Sūt enī aliq̨̄ viduę autmulieres tā nobiles ꝙ verecūdāt̉ laborare. ⁊ tales nolūt adu̓tere. ꝙ btā Eliſabeth
C
F