Sermo
fruat̉ bonis vt hic ventrē illic mentē repleat. ⁊ d̓ delitijs trāſeat ad delitias. Un̄ frequenter cogitare debemꝰ de extremo fine.Un̄ Bern̄. Quid fetidiꝰ humano cadauere. qͥd horribiliꝰ homine mortuo? Augꝰ.Cuiꝰ erat ī vita gratiſſimꝰ amplexꝰ fiet īmorte horribilis aſpectꝰ. Quid gͦ ꝓſunt diuitię. qͥd delitię. qͥd honores? Diuitię nōliberāt hoīem a morte. nec a verme delitię.honores nō liberāt a fetore. qꝛ qͥ ſedebat inaula ornatus ſordet nudꝰ in tuba. qͥ modo veſcebat̉ in delitijs ī cęnaculo. mō conſumit̉ a vermibꝰ ī ſepulcro ¶ Unde ſi volumꝰ bn̄ mori debemꝰ diſcere bn̄ viuere.Quid aūt ſit ſcire bn̄ mori. patꝫ ꝑ tale exemplū: Erat qͥdā mercator qͥ trāſiēs ꝑ ſiluā inuenit ibi heremitā centenariū degētēa qͦ quęſiuit qͥd ibi faceret. Cui heremita:diſco mori Et mercator. quę neceſſitas cūtu ſis ſenex qꝛ ⁊ alias oportet te cito mori.Et heremita. Et hͦ ē qd̓ timeo. qꝛ ſcio memoriturū. ⁊ tn̄ neſcio mori. Dixit mercator: Quid ē tūc ſcire mori? Cui heremita.Uitiā dimittere. ⁊ bona oꝑa facere. iuxtailld̓ pͣs Declina a malo ⁊ fac̄ bonū. Mercator vltͣ q̨̄rit. qͥd comedis ꝙ ita ſenex es:Cui heremita: cibū optimū. Et mercator.quis tibi p̨̄parat hūc? Et heremita. coquoptimus .ſ. fames. Mercator iteꝝ quęrit.q̨̄ ē deductio tua? Heremita. r̄cogito oēsannos meos ī amaritudine aīę meę. ⁊ vbiinuenio me bn̄ vixiſſe. gr̄as ago dn̄o deomeo. vbi aūt male doleo Mercator. es nediues? Cui heremita. plus habeo qͣꝫ voloſcꝫ corpus iſtud. Et mercator. ergo vellesmori. Cui heremita. vellem libent̓ bn̄ moriꝙ ad vitaꝫ ęternā ꝑuenirē. Et mercator.potes ne me inſtruere ꝙ ad vitā ęternā poſſim ꝑuenire. Cui heremita. poſſum. Et ſb̓dit. Quid oꝑis ſcis? Et ille. mercator ſū.Et heremita. Si mercari vis ⁊ dare promaiori minꝰ: Reſpice cęlū. qd̓ ē maius toto mūdo. ⁊ eme illud ꝓ temꝑali ſubſtātiatua ⁊ fac bonū. Quo audito mercator reliqͥt oīa bona tꝑalia. ⁊ factus ē deuotꝰ hō.¶ In eadē dn̄ica Sermo. CXVIde viduis.
Thec viduaeIerat. Lucę. vij. Mulier iſta d̓morte filij ſui ml̓tū dolebat. ⁊ideo lamentabilit̓ flebat. Dolor aūt eiuscauſabat̉ pͥmd̓ ex eo ꝙ mater vnici filij fuit. Naturalit̓ enī mater plꝰ diligit filiū qͣꝫpater. ⁊ ideo d̓ morte filij plꝰ triſtabatur.Quare aūt mater plꝰ diligat filium qͣꝫpr̄ tres ſunt cauſę. Prima cauſa ē. quiaillud ꝓ qͦ plꝰ laboramus plꝰ diligimꝰ. mater aūt plꝰ laborat circa filios qͣꝫ pater. tāī portando qͣꝫ in pariēdo qͣꝫ etiā ī educando. Secūda cauſa ē. qꝛ illā rē plꝰ diligimꝰquā certitudinalit̓ nr̄am eſſe ſcimꝰ. Mater aūt certudīalit̓ ſcit ꝙ filiū d̓ ſe genuit.Uir aūt ⁊ ſi credat. certus tn̄ nō ē ꝙ d̓ ſucſemīe ſit natꝰ. Un̄ Ariſto. iiij. Eth̓. M.tres plꝰ diligūt filiosqͣꝫ patres. qꝛ certiores ſūt d̓ eis ⁊ labores maiores habēt circacos. Tertia cauſa. qꝛ illā rē plꝰ diligimꝰīqͣ maius ſcimꝰ nos hr̄e ius. ẜm aūt philoſophū maior portio d̓ ſubſtātia matris ē īcorꝑe filij qͣꝫ de ſubſtātia patris. Quartacauſa. qꝛ ſic̄ dicit Augꝰ. dilectio ꝯtrahitex ꝯſuetudine cohabitandi ⁊ ꝯſeruandi.Mulieres aūt cū filijs magis ꝯſueuerunthabitare. colloqͥ ⁊ ꝯu̓ſari qͣꝫ patres. Secūdo cauſabat̉ dolor eiꝰ ex eo ꝙ erat vnicus filiꝰ matris. nō enī aliꝰ filiꝰ remāſit ſibi qͥ ipſam aleret ⁊ nutriret. hͦ qͥppe ſpectatad filios ꝑentes nutrire et fouere. VndeExo. xx. Honora patrē ⁊cͣ. Nō tn̄ ītelligit̉ hͦ ſolū d̓ honore reuerētię. ſꝫ etiā bn̄ficentię. Sꝫ qꝛ plꝰ monēt exēpla qͣꝫ verba:Ideo īducimur exēplo chriſti. qͥ d̓ matreſua curā habuit. ⁊ ī vita ſibi ſubueniēdo⁊ ſe illi obedient̓ ſubijciēdo Lucę. ij. Eratſubditꝰ illis. Et ī morte ſua ipſaꝫ Iohāni cōmēdando. ⁊ poſt mortē ſibi apparendo. Tertio cauſabat̉ eiꝰ dolor. ex eo ꝙ eratvidua. vn̄ in p̨̄miſſis ꝟbis dr̄: Et hec vidua erat. Un̄ in p̨̄ſenti ẜmone tria ſūt dicenda. Primo quę requirunt̉ ad ſtatumviduarū. Secūdo an ſit meliꝰ manere ī viduitate vel ſecūdario contrahere. Tertioexemplum de viduis ¶ Circa primumſciendum. ꝙ vita viduę vt ſit ei meritoria
M
H
O