Sermo
filia regis vngarię ⁊ vxor lantgrauij thuringię filabat ⁊ laborauit cū ancillis ſuis.⁊ inde veſtiuit nudos. Sic ſi tu nō es īdigens tn̄ multi ſūt pauꝑes qͥ laborare nonpn̄t. ⁊ ꝓ illis tu debes laborare vt eis cumtuis laboribꝰ poſſis ſubuenire. Un̄ Augꝰ.ī li. d̓ vita chriſtiana. Illā elemoſynā deapprobat q̨̄ d̓ iuſtis laboribꝰ miniſtratur.Quartū ē ꝙ viduę nō dn̄t eſſe verboſęvn̄ licet ꝟboſitas etiā rep̄hēſibilis ſit ī viris. tn̄ magis ī mulieribꝰ ⁊ maxīe īꝟginibꝰ⁊ viduis. Un̄ apl̓s rep̄hēdit qͣſdā ꝟgīesdicēs: Nō ſolū ocioſe. ſꝫ etiā ꝟboſe loquētes q̨̄ n̄ oꝑtet ¶ Un̄ ſciēdū ẜm Chryſo. qͥmulieres ſūt incaute. molles ⁊ fragiles Etqꝛ incaute. ideo cito decipiunt̉ ex eo ꝙ eaq̨̄ audiūt rōne nō diſcernūt vel diſcutiūt.Quia ꝟo ſūt molleſ ⁊ ad bonū ⁊ ad malūcito flectunt̉. Quia ſūt fragiles. iō d̓ faciliſuꝑant̓. Un̄ diabolꝰ ī ꝑadiſo n̄ ē aggreſſus virū. ſꝫ euā ſciēs ꝙ mulier faciliꝰ decīꝑet̓ qͣꝫ vir. ex eo ꝙ incautior eſſet. ⁊ citiusflecteret̉. cū ſit ſexꝰ mollior atqꝫ faciliꝰ vinceret̉. ex eo ꝙ ſexus fragilior ē. Et gͦ viduadꝫ eſſe moderata ⁊ diſcreta in ꝟbis. Un̄Hiero. In ꝟboꝝ pondere ꝯſiſtit ꝓbatiovitę. Matth̓. xij. Ex abūdātia cordis osloquit̉. Ergo ꝟba īpudica ſūt ſigna īpudici cordis. Unde Chryſo. ſuꝑ Matth̓.Quale cor hꝫ vnuſqͥſqꝫ talia ꝟba loquit̉Ariſto. iiij. Ath̓. Qualiſcūqꝫ vnuſquiſqꝫē. talit̓ dicit ⁊ talia oꝑat̉ ¶ Uidue aūt ⁊ꝟgīes dn̄t hr̄e pudica ꝟba honeſta ⁊ vtilia. Exēplo beate ꝟginis Marię. De qualegit̉ vt ī euan. reꝑit̉. ꝙ ſeptiēs ſit locuta.bis cū angelo. Primuꝫ fuit iſtud. Quōfiet iſtud. qm̄ virū n̄ cogͦſco. Scd̓m cū dixit: Ecce ancilla dn̄i ⁊cͣ. Cū EliſabethbisPrimo qn̄ eā ſalutauit. Scd̓o qn̄ dixit:Magnificat aīa ⁊cͣ. Cū filio bis. Primoqn̄ poſt triduū eū īuenit ī tēplo. Fili qͥd feciſti nob̓ ⁊cͣ. Scd̓o qn̄ dixit in nuptijs. vinū n̄ hn̄t ⁊cͣ. Et ſemel cū mīſtris qn̄ dixit:Quicqͥd vob̓ dixerit facite. Sic etiam viduę ⁊ ꝟgines dn̄t facere exēplo Marię.Prou̓. xxi. Qui cuſtodit os ſuū ⁊ linguāſuā cuſtodit aīaꝫ ſuā. Nunqͣꝫ enī aliquisbonꝰ vel ꝑfectꝰ efficit̉ niſi habeat cuſtodiā
oris ſui. Iacobi. p̄. Qui putat ſe religioſūeſſe n̄ refrenās linguā ſuā huiꝰ vana ē religio. Un̄ Iob. xi. Nūqͣꝫ ꝟboſus iuſtificabit̉. gͦ ſi vidua vult deo placere. tūc debetlinguā ſuā refrenare ¶ Quintuꝫ ē ꝙ viduę gerere dn̄t habitū vidualē. ⁊ n̄ curioſe ⁊ ornate incedere. Un̄ apl̓s rep̄henditqͣſdā dicēs: Nō ſolū ocioſe ſꝫ etiā curioſediſcunt incedere ⁊ circumire domos ſuas.Periculoſū ē enī viduis ẜm curſū mūdiſe ornare. qꝛ pulcrę veſtitę citiꝰ decipiūt̉ etcrebriꝰ a dęmonibꝰ capiunt̉. Sic̄ legit̉ debeata Eliſabeth ꝙ poſt morteꝫ ſui marit.veſtes griſeas ⁊ abiectas induit. ⁊ fuit tūchabitꝰ eiꝰ ita deſpectꝰ vt ferret griſeū palliū pāno alteriꝰ coloris ꝓlōgatū. ⁊ manicas ruptas cū panno alteriꝰ coloris reformatās. Cōtra hͦ aliq̄ viduę faciūt q̨̄ ſe ornāt ī veſtibꝰ volentes duobꝰ dn̄is ẜuire etplacere .ſ. chriſto ⁊ mūdo. qd̓ ē ꝯtra euāgeliū. Un̄ etiā apl̓s. Si adhuc mūdo placerem ẜuꝰ chriſti nō eſſem. Itē Iacobi iiij.Qui amicꝰ ē huiꝰ mūdi dei īimicꝰ ꝯſtituit̉Un̄ ornatꝰ corꝑis magꝭ rep̄hēſibil̓ ē ī viduis ⁊ ī ꝟgībꝰ qͣꝫ ī ꝯiugatꝭ. qꝛ vxor ꝯiugata licite dꝫ vl̓ pōt oꝑā dare vt placeat viro ſuo. Sꝫ chriſtꝰ qͥ ē ſponſus viduarū etꝟginū n̄ q̨̄rit exteriorē ornatū corꝑis ī ſuis ſpōſis. ſꝫ īteriorē pulcritudinē aīę Ergoſic̄ vxor ꝯiugata ornat ſe cū veſtibꝰ. ſic viduę dn̄t ſe ornare cū ꝟtutibꝰ .ſ. cū hūilitate. caſtitate. patiētia. miſericordia. ⁊ ſic dealijs ꝟtutibꝰ. Ergo vidua quę chriſto vultplacere dꝫ humiles veſtes gerere ī peplis.pallijs. tunicis ⁊ ſic d̓ alijs. Sextum eſtꝙ viduę dn̄t ſe diligent exercere ī oꝑibusmiſericordię circa pauꝑes ⁊ debiles. exēplo Eliſabeth q̨̄ infirmos portauit ⁊ leuauit. Un̄ canit̉ d̓ ea. Mulieres opulēte audite ⁊cͣ. Un̄ apl̓us. j. ad Timoth̓. v. Uidua eligat̉ in bonis oꝑbꝰ teſtimoniū hn̄sſi filios educauerit. ſi hoſpitio pauꝑes ſuſceperit. ſi ſctōꝝ pedes lauerit. Et meritodꝫ eſſe miſericors pauꝑibꝰ. qꝛ fidelis vxornō comedit vel bibit ſola ſꝫ impartit̉ viroſuo qͥcquid boni hꝫ. ſic vidua chriſto ſuoſpōſo īpartiri dꝫ .ſ. pauꝑibꝰ largiēdo ⁊ ſb̓ueniēdo. Matth̓. xxv. Qd̓ vni ex mīmis
Q
S