Seymo
patet ad ſenſum. qꝛ ī albo ⁊ mūdo pannoetiā ꝑua macula cognoſcit̉. ſꝫ ī nigro ⁊ immundo vix notabil̓ ⁊ magna macula cognoſcit̉. ſic ſimilit̓ ē cū cōſcientia hoīs. Cōcupiſcibilis aūt potētię oꝑatio ē appeterebonū qd̓ cognoſcit rōnalis. Sꝫ venialiaaggrauant potentiā cōcupiſcibilem ita ꝙnō tam ardenter appetit bonū ęternū. ac ſinullis venialibꝰ eſſet aggrauata. Iraſcibilis oꝑatio ē deteſtari malū. In ſignū huiꝰꝑfecti viri qͥ habent mūdas ꝯſciētias valde etiaꝫ deteſtant̉ ꝑua mala. qd̓ imꝑfectinō faciūt. Vnde Hiero. in epiſto. Menschriſto dedicata ſic cauere debet minoraquō etiā maiora ſciens ꝓ verbo ocioſo rationem eſſe reddēdā. Quinto retardata gloria. qꝛ hō qui deberet et poſſet ſtatimpoſt mortē euolare ad cęlū. cogetur ꝓptervenialia ad tēpus in purgatorio expectare. Nunqͣꝫ enī ab aliquo dei faciēs videbitur donec ſoluat ꝑ pęnā minimuꝫ quadrantē venialiū pctōꝝ. vt patet Matth̓.v. Non exibis inde donec ſoluas nouiſſimū quadrantē. Un̄ Humbertꝰ. Nunqͣꝫenī a quoqͣꝫ dei facies videbitur donec ꝑpęnam venialiū peccatoꝝ quadrās minimus ꝑſoluat̉. Et ignis purgatorij ē miromodo grauis. Un̄ Augꝰ. Ignis purgatorij licet ęternus nō ſit. miro tn̄ modo eſtcalidus ⁊ grauis. excedit enī omnē pęnaꝫquā vnqͣꝫ aliqͥs paſſus eſt in hac vitā. Etetiā ꝓ ꝑuis peccatis oportet hoīem ī purgatorio qn̄qꝫ diu purgari. q̨̄ in p̨̄ſenti faciliter ⁊ leuiter deleuiſſet. ¶ Unde legit̉ deſorore ſancti Damīani. ꝙ ꝓpter auditumvniꝰ cantilenę quā cū delectatione audiuit cantare in quadā chorea. d̓ quo nō fuitꝯtrita nec cōfeſſa. nec egit in p̨̄ſenti ꝓ illopęnitentiā. poſtea oportuit eā eſſe mn purgatorio. xviij. diebꝰ. ſic̄ poſt mortē ſuā reuelauit cuidā ſancto homini. Sextumē ꝙ bona glorię cęleſtis diminuūt. nō qͥdēilla q̨̄ iam debent̉ ⁊ q̨̄ habemus ibi ꝑ meritum repoſita. ſꝫ q̨̄ deberent̉ ſi venialia nonfierēt. qꝛ medio tꝑe poſſent aliqua bona fieri. qn̄ illa venialia fiunt ꝑ q̨̄ bona oꝑa bonū cęleſtis glorię augmentaret̉. qd̓ etiā patet. qꝛ poſt ꝑpetrationē venialiū ẜm ma-
giſtrū in compendio theologicę veritatis.oportet nos oꝑa q̨̄dā ꝯuertere ad ſolutionē hmōi debitoꝝ. ꝑ ꝗ etiā deberet creſcere cumulꝰ ęterni p̨̄mij. Septimū ē ꝙvenialia ſępe ſūt occaſio mortaliū pctōꝝ.Et hͦ ꝯtingit qͣttuor modis. Primo ex cōplacētia. Un̄ Augꝰ: Nullū peccatū adeoveniale ē. qd̓ nō fiat mortale dum placet.nō idē actus numero. ſꝫ idē ſpecie. Notandū ꝙ qͣnto ē maior delectatio in peccādo.tanto maior pęna debet̉ illi ī futuro. Un̄Apocꝭ. xviij. Quantū ī delitijs fuit. tantūdate ei ⁊cͣ. Ergo ꝓpt̓ ſecuritatē cōfitēduꝫeſſet. qn̄ ī aliquo peccato qd̓ ẜm ſe eſtimatur veniale. habuiſſes nimis magnā cōplacentiā ⁊ exceſſiuā delectationē. gͦ rep̄henſibile ē nimiā cōplacentiā habere ī riſibus ⁊leuitatibꝰ ⁊ ī verbis iocōſis vbi etiā taliafierent cauſa recreationis niſi ⁊ moderatefierent. qꝛ ẜm Ariſto. .vij. eth̓. Homo qͣndoqꝫ indiget quadā recreatione ꝓpt̓ multos labores qͥ ſibi occurrūt. Sꝫ exceſſus īriſibꝰ et leuitatibꝰ caueri debet. Un̄ dicitBaſilius. Iocus ſiue riſus remiſſaꝫ efficitaīam ⁊ negligēte erga dei p̨̄cepta. nec delicta ſua ad memoriā pōt reuocare. ſꝫ obliuiſcēs ea nec ſe inſtigat ī pęnitētiā. ⁊ itapaulatim oībꝰ bonis pͥuabit̉. Unde etiaꝫBern̄. d̓ ꝯtem. mūdi. dic̄. Cōpatit̉ dei filius ⁊ plorat. hō patit̉ ⁊ ridet. Secūdo exdiſpoſitione. qꝛ ꝓpter frequentē lapſū venialiū diſponit̉ hō ad mortale. Et ẜm hocintelligit̉ Gregꝭ. Uitaſti grandia. vide neobruaris arena. hͦ dicit qꝛ ſępe d̓ minimispeccatis ꝑuenit̉ ad magna. ſic̄ d̓ ꝑua ſcintilla qn̄qꝫ magnus creſcit ignis. Eccꝭ. xix.Qui ſpernit modica paulatim decidet.Un̄ Gregꝭ. ī paſto. Qui minima peccatadeflere ac deuitare neglexerit. de ſtatu iuſticię nō qͥdem repente. ſed paulatim ⁊ ꝑticulatim cadit. Tertio exprogreſtū qꝛ qn̄inſurgit veniale. ſi nō ꝓhibet̉ poſſet ꝓgredi vſqꝫ ad mortale. Nō quia peccatū veniale ī ſubſtantia fieret mortale. ſed quiaex ipſo veniali occaſionaliter progrediendo fieret mortale. Sic̄ patet in pͥmis motibus qui intra venialia cōputantur. Sꝫquando delectatio cōualeſcit in tantū ꝙ̄
P
Q