Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Seymo

patet ad ſenſum. qꝛ ī albo mūdo pannoetiā ꝑua macula cognoſcit̉. ſꝫ ī nigro immundo vix notabil̓ magna macula cognoſcit̉. ſic ſimilit̓ ē cōſcientia hoīs.cupiſcibilis aūt potētię oꝑatio ē appeterebonū qd̓ cognoſcit rōnalis. Sꝫ venialiaaggrauant potentiā cōcupiſcibilem ita tam ardenter appetit bonū ęternū. ac ſinullis venialibꝰ eſſet aggrauata. Iraſcibilis oꝑatio ē deteſtari malū. In ſignū huiꝰꝑfecti viri habent mūdas ꝯſciētias valde etiaꝫ deteſtant̉ ꝑua mala. qd̓ imꝑfecti faciūt. Vnde Hiero. in epiſto. Menschriſto dedicata ſic cauere debet minoraquō etiā maiora ſciens verbo ocioſo rationem eſſe reddēdā. Quinto retardata gloria. qꝛ qui deberet et poſſet ſtatimpoſt mortē euolare ad cęlū. cogetur ꝓptervenialia ad tēpus in purgatorio expectare. Nunqͣꝫ enī ab aliquo dei faciēs videbitur donec ſoluat pęnā minimuꝫ quadrantē venialiū pctōꝝ. vt patet Matth̓.v. Non exibis inde donec ſoluas nouiſſi quadrantē. Un̄ Humbertꝰ. Nunqͣꝫenī a quoqͣꝫ dei facies videbitur donecpęnam venialiū peccatoꝝ quadrās minimus ꝑſoluat̉. Et ignis purgatorij ē miromodo grauis. Un̄ Augꝰ. Ignis purgatorij licet ęternus ſit. miro tn̄ modo eſtcalidus grauis. excedit enī omnē pęnaꝫquā vnqͣꝫ aliqͥs paſſus eſt in hac vitā. Etetiā ꝑuis peccatis oportet hoīem ī purgatorio qn̄qꝫ diu purgari. q̨̄ in p̨̄ſenti faciliter leuiter deleuiſſet. Unde legit̉ deſorore ſancti Damīani. ꝓpter auditumvniꝰ cantilenę quā delectatione audiuit cantare in quadā chorea. quo fuitꝯtrita nec cōfeſſa. nec egit in p̨̄ſenti illopęnitentiā. poſtea oportuit eſſe mn purgatorio. xviij. diebꝰ. ſic̄ poſt mortē ſuā reuelauit cuidā ſancto homini. Sextumē bona glorię cęleſtis diminuūt. qͥdēilla q̨̄ iam debent̉ q̨̄ habemus ibi meritum repoſita. ſꝫ q̨̄ deberent̉ ſi venialia nonfierēt. qꝛ medio tꝑe poſſent aliqua bona fieri. qn̄ illa venialia fiunt q̨̄ bona oꝑa bo cęleſtis glorię augmentaret̉. qd̓ etiā patet. qꝛ poſt ꝑpetrationē venialiū ẜm ma-

giſtrū in compendio theologicę veritatis.oportet nos oꝑa q̨̄dā ꝯuertere ad ſolutionē hmōi debitoꝝ. etiā deberet creſcere cumulꝰ ęterni p̨̄mij. Septimū ēvenialia ſępe ſūt occaſio mortaliū pctōꝝ.Et ꝯtingit qͣttuor modis. Primo explacētia. Un̄ Augꝰ: Nullū peccatū adeoveniale ē. qd̓ fiat mortale dum placet. idē actus numero. ſꝫ idē ſpecie. Notan qͣnto ē maior delectatio in peccādo.tanto maior pęna debet̉ illi ī futuro. Un̄Apocꝭ. xviij. Quantū ī delitijs fuit. tantūdate ei ⁊cͣ. Ergo ꝓpt̓ ſecuritatē cōfitēduꝫeſſet. qn̄ ī aliquo peccato qd̓ ẜm ſe eſtimatur veniale. habuiſſes nimis magnā cōplacentiā exceſſiuā delectationē. rep̄henſibile ē nimiā cōplacentiā habere ī riſibusleuitatibꝰ ī verbis iocōſis vbi etiā taliafierent cauſa recreationis niſi moderatefierent. qꝛ ẜm Ariſto. .vij. eth̓. Homo qͣndoqꝫ indiget quadā recreatione ꝓpt̓ multos labores ſibi occurrūt. Sꝫ exceſſus īriſibꝰ et leuitatibꝰ caueri debet. Un̄ dicitBaſilius. Iocus ſiue riſus remiſſaꝫ efficitaīam negligēte erga dei p̨̄cepta. nec delicta ſua ad memoriā pōt reuocare. ſꝫ obliuiſcēs ea nec ſe inſtigat ī pęnitētiā. itapaulatim oībꝰ bonis pͥuabit̉. Unde etiaꝫBern̄. ꝯtem. mūdi. dic̄. Cōpatit̉ dei filius plorat. patit̉ ridet. Secūdo exdiſpoſitione. qꝛ ꝓpter frequentē lapſū venialiū diſponit̉ ad mortale. Et ẜm hocintelligit̉ Gregꝭ. Uitaſti grandia. vide neobruaris arena. dicit qꝛ ſępe minimispeccatis ꝑuenit̉ ad magna. ſic̄ ꝑua ſcintilla qn̄qꝫ magnus creſcit ignis. Eccꝭ. xix.Qui ſpernit modica paulatim decidet.Un̄ Gregꝭ. ī paſto. Qui minima peccatadeflere ac deuitare neglexerit. de ſtatu iuſticię qͥdem repente. ſed paulatimticulatim cadit. Tertio exprogreſtū qꝛ qn̄inſurgit veniale. ſi ꝓhibet̉ poſſet ꝓgredi vſqꝫ ad mortale. quia peccatū veniale ī ſubſtantia fieret mortale. ſed quiaex ipſo veniali occaſionaliter progrediendo fieret mortale. Sic̄ patet in pͥmis motibus qui intra venialia cōputantur. Sꝫquando delectatio cōualeſcit in tantū ꝙ̄

P

Q