Sermo

volebas. De pͥmo heremita ille qui a beſtijs deuoratus ē. ſcias ſibi hͦ cōtigiſſe ī coronā martyrij quā longo tꝑe hr̄e affectabat. ⁊ crebris orōnibꝰ ſibi dari poſtulabatSalutē illiꝰ ſecūdi heremitę ꝓcurauimꝰquē p̨̄cipitauimꝰ. qͥ d̓ ſuis tēptationibꝰ cōpūctus ad deū ſe ꝯuertit. ⁊ ſic mortuꝰ addeū iuit. nō habēs aliā penā niſi illā mortem illatā. qͥ ſi ſuꝑuixiſſet redeūte tēptation qd̓ cōceꝑat adimpleſſet. Tertiꝰ heremita hō ꝯtemplatiuꝰ ē ⁊ magnaꝝ orōnū.Diabolꝰ aūt ordinauit cū ſua aſtutia. ꝙqͥdam diues illū cyphū argenteū quē ſuſtuli ei dederat vt ꝓ ſe oraret. Cū aūt orare vellet veniebat ſibi cogitatio. qͥd d̓ illocypho facere poſſet. ⁊ ne aliqͥs furaret̉ ei illum ſemꝑ timebat. ita ꝙ cor ſuū ⁊ orōnesille cyphus ei auferebat. Ideo ſalutē ipſius ꝓcurauimus cyphū illū ſibi auferēdo.⁊ nūc redibit ad ſuas orōnes ſine vllo impedimēto. Ille aūt pͥmus miles ad quē venimꝰ. ē hō malus nec ē dignꝰ cęleſti remuneratione. ideo ꝓ eo qd̓ fecit nobis dedimus ei tꝑalem remunerationē. Alius miles homo fuit hoſpitalis ⁊ multarū elemoſynarū. Cū nō haberet ꝓlem. rogauit viros religioſos vt rogarēt deū pro eo vt eiplem daret. qd̓ ⁊ dn̄s fecit ⁊ dedit ei illumfiliū quē me vidiſti occidere. qͦ habito dimiſit oꝑa miſericordię q̨̄ cōſueuerat pauperibꝰ exhibere. ⁊ incepit multa mala facere. vt multa bona tꝑalia illi filio accumularet. puero aūt mortuo ſibi ſalutē ꝓcurauimus. qͥ ſi ſuꝑuixiſſet multa mala cōmiſiſſet. Similit̓ pr̄i ⁊ matri qͥ eo mortuo adcōſueta oꝑa hoſpitalitatis ꝯuertent̓.¶ Onica. xiij. Sermo. CX. d̓ peccato veniali.Lagis impop itis abierūt ſemiuiuo relicto.Lucę. x. Sciendū ꝙ homo incorꝑe vulnerat̉ dupliciter. qn̄qꝫ vſqꝫ admortē. ſic ſpūaliter ꝑ peccatū mortale vulnerat̉ homo in aīa vſqꝫ ad mortē. UndeIacobi. pͦ. Peccatū cū cōſūmatuꝫ fuerit⁊cͣ. Qn̄qꝫ aūt vulnerat̉ hō ⁊ lędit̉ ī corꝑe

nō tn̄ ꝓpterea morit̓. ſic ſpūaliter poſſumꝰde peccato veniali intelligere qͦ ad aīam.Un̄ in p̨̄ſenti ſermone tria ſunt dicenda.Primo. quid ſit peccatum veniale ⁊ quotmodis cōmittit̉. Secūdo dāna q̨̄ inferuntur homini ꝑ peccata venialia. Tertio qͦtmodis peccata venialia dimittūt̉. Circapͥmū ſciendū ꝙ ẜm. Augꝭ. Peccatū veniale eſt qd̓ hoīem vſqꝫ ad reatū ꝑpetuę mortis nō grauat. ſꝫ pęnā meret̉. ⁊ facile ſibi īdulget̉. Notādū ꝙ ẜm magiſtrū ī cōpen.theologicę veritatis. In ꝑuulis poſt baptiſmū pͥmo ſurgūt venialia. ⁊ poſt mortalia. Un̄ Gregꝭ. in moral̓. In vno quoqꝫlapſu a minimis incipit̉. ſꝫ ſuccreſcentibusdefectibꝰ ad maiora ⁊ grauiora deueniturUn̄ Iſido. de ſum. bo. Qui dilabunt̉ advitia. nō ſtatim a magnis criminibꝰ incipiūt. ſꝫ a modicis aſſueſcūt vt ſic cū maximis corruant. Queritur vtrū hic in iſtoſęculo aliqͥs poſſit viuere ſine peccato veniali. dū ē in hac vita. Rn̄det̉. Si loquit̉d̓ tota vita hoīs qͥ iā venit ad ętatē adultam. d̓ excellenti ⁊ ſpēali gr̄a eſt. ꝙ talis ſitſine peccato veniali. Sic̄ videt̉ dicere beatus Augꝰ d̓ beata virgine. q̨̄ nunqͣꝫ venialiter peccauit. Un̄ ſi oēs ſancti interrogarent̉ vtrū peccaſſent. oēs vna voce reſponderēt: Si dixerimus ꝙ peccatuꝫ nō habemus. noſmetipſos ſeducimꝰ. ⁊ veritas ī nobis nō ē. Unde Salomon Prou̓. xxiiij.Septies in die cadit iuſtꝰ ⁊ reſurgit. Vn̄etiā ī decre. dr̄. Venialia ex fragilitate humana cōmittunt̉. ⁊ nullus hō pōt ea vitare. d̓ pe. diſ. i. Medicina. ⁊. c. Tres aūt ſūtSꝫ tn̄ ſine peccato mortali qͥlibet pōt viuere. vt dictū ē an̄ ſer. lxxvij. C. Ite ſciēdū ꝙ pctm̄ veniale cōmittit̉ qͣttuor modis. Primo qn̄ cōmittit̉ aliqd̓ ꝑuū qd̓ īſe ē veniale .ſ. qd̓ nō ē ꝯtra p̨̄ceptū dei. necvnū de ſeptē peccatis mortalibus. Verbigra. Sic̄ loquendo verbum ocioſum ſinecauſa qd̓ in ſe ē veniale. Itē iocoſe ridereItem cogitatiōes vanę et ſic d̓ alijs. Secundo ꝓpter imꝑfectionē actus. ſicut primi motus qui alias ſi aliqn̄ perfecti eſſenteſſent mortalia. Verbigratia. Sic̄ videre

O

L