C IX
⁊ vincendo ęternā mereant̉ coronā. qꝛ ẜmapl̓m. Nemo coronabit̉ niſi qͥ legit. cer.Unde Augꝰ. Si nullus eſſet hoſtis. nulla eſſet pugna. nulla victoria. ⁊ nulla corona. Itē adhuc alij dicūt. quare deꝰ ꝑmittit eos tēptari quos ſcit lapſuros. ⁊ etiamdānandos. Rn̄det̉ ꝙ de tam glorioſusē pͥnceps ꝙ ſe dignū iudicat vt ſibi libere⁊ volūtarie ẜuiamꝰ. ⁊ nullū vult coactumnec qͣſi ꝑ crines trahere ī regnū cęlorum. ⁊ideo dedit homini rōneꝫ diſcernēdi interbonū ⁊ malū. ⁊ dedit ſibi etiā liberū arbitriū. vt poſſit reprobare malū ⁊ eligere bonū. Inſuꝑ dedit hoī angelicū auxiliuꝫ etſacrā ſcripturā qͥbus p̨̄cauere pōt lapſū ⁊reſurgere a lapſu. qͥ gͦ ſponte relinqͥt bonū⁊ eligit malū diuinā iuſticiā habebit iudicante et vindicantē. Si ꝟo reprobandomalū eligit bonū. diuinā miſericordiā habebit p̨̄miātē. ¶ Item nota plures rōnesquare deꝰ creauit hoīem vt peccare poſſet.Prima cauſa ē. vt oſtēdat̉ immutabilitas dei. qꝛ ipſe ē ſolus īmutabilis. oīs aūtcreatura ē mutabilis. pͣs. Mutabis eos ⁊mutabunt̉. Secūda ē. vt oſtēdat̉ dei ſapiētia. qꝛ ex malo ipſe ſcit elicere bonū. qd̓nō poterat fieri. niſi deꝰ creaturam feciſſetmutabilē ī malū. Un̄ Augꝰ. Meliꝰ iudicat deꝰ ex malo elicere bonū qͣꝫ ꝓhibere nemala penitꝰ nō fierent. Tertio vt manifeſtaret̉ dei clemētia. q̄ chriſtꝰ ꝑ mortē ſuaꝫhoīeꝫ ꝑditū liberauit. j. Corꝭ. xv. Chriſtꝰꝓ peccatis nr̄is mortuꝰ ē iuſtus ꝓ iniuſtis.¶ Quarto vt oſtēderet̉ dei iuſticia. quęn ſolū bonis reddit p̨̄mia. ſꝫ malis etiā ſupplicia. Un̄ apl̓s. Unuſqͥſqꝫ ꝓpriā mercedē accipiet ⁊cͣ. Un̄ legit̉ exēplū tale. ꝙ cūqͥdā heremita murmuraſſet ī corde ſuo dediu̓ſis iudicijs dei. ꝙ illi qͥ male viuebantſępe bn̄ habebāt. ⁊ econuerſo bn̄ viuentesmultas haberēt adu̓ſitates. Et aliqn̄ quibonā duxerūt vitā. ī fine videbant̉ habere finē abiectū. ⁊ multi mali pulcrū finem.Et boni multotiēs amitterēt bona tꝑaliamalis aūt bn̄ ſuccederet ⁊ ditarent̉ in hocmūdo. Cū in iſtis diu ſe occupauit. rogauit deū vt ſibi hͨ oſtēde̓ dignaret̉. tūc affu-
it ei angelꝰ dicēs ꝙ miſſꝰ eēt vt ſibi hͦ oſtēderet. Et dixit ei vt eū ſeq̄ret̉ ī forma heremitę ꝑegrini ſibi apparēte. qd̓ cū faceretvenerūt pͥmo ad domū cuiuſdā heremitęquē īuenerūt a leonibꝰ ⁊ alijs malis beſtijsdeuoratū. ⁊ fruſtatim diſſipatū. d̓ quo illeheremita multū admirās ait: Sanctꝰ erathic qd̓ mihi ꝯſtat. qꝛ ꝑſeuerauit ī hac ſolitudine bn̄. l. annos deo ẜuiēs. ⁊ iā a beſtijs ꝑmiſſus ē dilaniari. Ait ei angelus:Nūc vidiſti vnū iudiciū dei. Secūdo venerūt ad aliū cuiꝰ domus ſuꝑ ſaxū nimisaltū ſita erat ſuꝑ mare. Cui p̨̄dicante angelo d̓ tēptationibꝰ ⁊ ꝯtra impatiētiā tenere ꝑſeuerantiā. ꝯfeſſus ē cū lachrymisꝙ fuiſſet ibi cuꝫ magna afflictiōe pnīę perxl. annos. ad vltimū ita victꝰ fuerat a cogitationibꝰ ſuis ꝙ volebat dimittere ſuābonā vitā ⁊ ad ſęculū redire. Quē cū videret vere pęnitētē angelꝰ p̨̄cipitauit eumſubito ī mari ⁊ ſubmerſus ē. Cū aūt ad hͦfactū terreret̉ heremita ⁊ fugeret ab eo. vocauit eū angelꝰ dicēs: noli timere. oſtēdittibi deꝰ ẜm iudiciū ſuū. Tertio venerūt addomū alteriꝰ heremitę. qͥ recepit eos ī magno honore. ⁊ ꝓpinauit eis potuꝫ ex cyphoargenteo. quē occulte recipiēs angelꝰ ī ſinu ſuo occultās ſecū aſportauit. Venerūtaūt d̓ nocte ad domū cuiuſdā p̨̄donis militis ⁊ vix ſūt ī ea recepti ⁊ valde male tractati ⁊ cōuitijs afflicti. tn̄ aliqͣ pauca ſunteis ibi data et lecti parati licet male. Demane noluit angelꝰ recedere. niſi pͥus hoſpiti loqueret̉. Et extrahēs cyphuꝫ deditſibi illū. Qd̓ vidēs heremita admirabat̉murmurās ī corde de hͦ qd̓ viderat. Alianocte venerūt ad domū alteriꝰ militis quiſatis bn̄ recepit eos ⁊ mediocrit̓ eos tractauit. Deinde dū vellēt recedere rogatusab angelo. dixit filio ſuo vnigenito ꝙ eosꝑ aliqd̓ ſpatiū cōduceret. ⁊ ad verā viammōſtraret. Qd̓ puer dū faceret̉. ſubito arripuit eū angelꝰ ⁊ occidit. ⁊ ī foſſam ꝓiecitQd̓ cum vidit heremita fugit dicens euꝫnon eſſe angelum ſed diabolum. Ecce inquit angelus: In his q̨̄ vidiſti oſtēſa ſunttibi iudicia dei occulta. quoꝝ cauſaꝫ ſcire
I
R