CIII
teneret̉ ſibi reſtituere vel illis a qͥbus ipſerecepit. Secus ē ſi habet alia p̨̄ter vſurā.Septimo dāda eſt elemoſyna pauꝑi⁊ nō diuiti. bono ⁊ nō iniuſto. Un̄ Lucęxiiij. Cū facis cōuiuiū voca pauꝑes ⁊ debiles ⁊cͣ. Itē danda eſt elemoſyna iuſtis.Eccꝭ. xij. Iuſto tribue ⁊ nō recipies peccatorē. benefac humili ⁊ nō dederis impio.¶ Unde ſciendū ꝙ ī duobꝰ caſibꝰⁱ malisnō ē danda eſemoſyna. Primo ſi credasꝙ ꝓpter donū tuū negligat iuſticiā. cōfortet̉ in malis. Un̄ Hiero. Da indigenti etnō ſaltanti vt nō cū tuis pecunijs aīaꝫ illius ꝑdas. tu aūt cauſa es illius cui occaſionem p̨̄ſtas. ergo grauiter peccant illi qͥad hoſpitiū recipiūt. ⁊ fouent hiſtriones ⁊meretrices cū ſuis epulonibꝰ. Secūdo cūdat̉ malis nō ītuitu pietatis. ſꝫ ob aliquāillicitā cauſā. vt ſunt illi qͥ dant hiſtrionibus cauſa hiſtrionatus. Vn̄ Augꝰ. ſuperIohannē. Donare ſiqͥdē res ſuas hiſtrionibꝰ vitiū ē immane ⁊ nō virtus. De talibus etiā ē frequens fama cū laude. qꝛ laudat̉ peccator ī deſiderijs aīę ſuę. Sꝫ malo homini inqͣntū homo ē. ⁊ neceſſarius. li.cet dare elemoſynā. Unde glo. ſuꝑ Eccꝭ.iiij. Qui indigēti pctōri. nō qꝛ peccator. ſꝫqꝛ homo ē tribuit. nō peccatorē. ſꝫ iuſtumnutrit. qꝛ nō culpam ſꝫ naturam diligit.Quantū ad tertiū ē ſciendū ꝙ ſeptemſunt fructus elemoſynę. Primꝰ ē augmentatio tꝑaliū. Proū. iij. Honora dominū d̓ tua ſubſtantia. ⁊ d̓ pͥmitijs fruguꝫtuaꝝ da pauꝑibus. ⁊ implebūtur horreatua. ⁊ torcularia tua vino redundabunt.Un̄ Lucę. vi. Date ⁊ dabit̉ vobis. Un̄Petrus damianus narrat vnū exemplūꝙ quidā pauꝑ vir cū vxore ſua vnū ſolūdenariū habebat ad emendū aliqͥd qd̓ indie ieiunij comederet. ⁊ qn̄ fuit ī via eūdiad forū. qͥdam pauꝑ venit ⁊ elemoſynamab eo poſtulauit. ⁊ dedit illi denariū illū.⁊ ſic redijt ad domū. ⁊ cū panis ad mēſamponebat̉. ⁊ ecce vir ignotus ⁊ feſtinus viginti ſolidos denarioꝝ in linteo ligatos īmanu eius tenens poſuit ad menſaꝫ dicēsillos a dn̄o ſuo miſſos fore. ⁊ hͦ facto mox
receſſit. Et quis iſte fuit ignorat̉. ⁊ nō niſiangelus credit̉. Tn̄ ſcienduꝫ ē. ꝙ hęc nondebet eſſe pͥncipalis intentio quare dādaſit elemoſyna. ſꝫ amor. dei ⁊ honor eius etſalꝰ aīę. Un̄ Hiero. ad nepotianū. Suntaliqͥ qui pauꝑibꝰ parū tribuūt vt accipiātamplius. ⁊ ſub p̨̄textu elemoſynę quęruntdiuitias. q̨̄ vtiqꝫ magis fęneratio appellāda eſt qͣꝫ elemoſyna. Si gͦ hic remunerarivis. tunc ęterna remuneratione carebis.Matth̓. vi. Amen dico vobis. receperūtmercedē ſuā. Secūdꝰ fructus elemoſynę eſt remiſſio peccatoꝝ Eccꝭ. iij. Ignē ardentē extinguit aqua ⁊ elemoſyna reſiſtitpeccatis. Daniel̓. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Ergo diues qͥ multa peccata cōmiſit. largas elemoſynas dare debetUn̄ etiā Augꝰ in ſer. Multa ſunt genera elemoſynaꝝ quas cū facimus adiuuamur. vt dimittant̓ peccata noſtra. Sꝫ eanihil eſt maius. qͣꝫ cū ex corde dimittimꝰqd̓ ī nos qͥſqꝫ peccauit. Tertius fructꝰelemoſynę ē augmentatio ⁊ collatio gr̄e.Un̄ apl̓s. Qui ſeminat in bn̄dictionibꝰde bn̄dictionibꝰ mētet. ſcꝫ gr̄aꝫ in p̨̄ſenti.⁊ gloriā ī futuro. Ratio huius ē. qꝛ illi qͥmiſertꝰ ē ꝓximo ⁊ miſericors debet eſſe deus. ſcꝫ ſibi gr̄am dando. Un̄ Ambro. ī li.d̓ offi. Nihil ita cōmēdat chriſtianā aīaꝫquēadmodū miſericordia. imo nō ſolumacqͥrit homini gr̄am ſꝫ etiā cuſtodit ⁊ conẜuat gr̄aꝫ ī hoīe. Ecci. xxix. Elemoſyna viri qͣſi ſacculꝰ cū ipſo. ⁊ gr̄aꝫ hoīs qͣſi pupillam ꝯſeruabit. Nā quēadmodū ſe opponit manꝰ ne oculus lędat̉. ſic elemoſyna ītēptationibꝰ diaboli ſe opponit vt aīaꝫ apeccatis cuſtodiat. Quartꝰ fructus elemoſynę ē ꝙ hoī apud deū multos int̓ceſſores et amicos acqͥrit ſcꝫ ipſos pauꝑes.Hiero. Qui oꝑa pietatis libent̓ exercet.hꝫ multos int̓ceſſores. Et īpoſſibile ē p̄ces multoꝝ nō exaudiri. Un̄ chriſtꝰ dic̄ īverb̓ p̨̄miſſis: Facite vob̓ ami. ⁊cͣ. Datoetiā ꝙ pauꝑeſ mali eſſēt ⁊ pctōreſ. adhucipſa elemoſyna orat ad deum. Eccꝭ. xxix.Cōclude elemoſynā ī ſinu pauꝑis ⁊ ipſaorabit ꝓ te. Un̄ ſciēdū ꝙ pauꝑes tenēt̉
Y
A