Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

bn̄factoribꝰ orare quoꝝ elemoſynas recipiūt. eis laborāt. p̄ciū laboꝝ ſuoꝝ eis cōmunicāt. Itē ſciendū elemoſyna danda ē illis pn̄t laborare. nec ſeipſos ſuis laboribꝰ nutrire. Ergo illiuiter peccarēt labore ſuo ſe poſſent nutrire. ꝓpt̓ pigriciā ſuā mendicarent. Vn̄dicit̉ in decre. licet homini ſano mendicare. ꝯſe. diſ. v. Nunqͣꝫ. Quintusfructus elemoſynę eſt. hoī p̨̄parat viamad cęlū. patefacit ei oſtiū paradiſi. Eccꝭ.xvi. Oīs miſericordia facit locū vnicuiqꝫẜm meritū oꝑuꝫ ſuoꝝ. Ex his patet miſericordia ē oſtiaria paradiſi. quę clauditoſtiū auaris. aꝑit munificis. Un̄ Gregꝭ.Dei miſericordiā pōt mereri miſericors fuerit. Sextus fructus elemoſynę ē. hoīem ad bonū finē ꝑducit. comitat̉ moriētē oēs amici ſui deſerūt.Ambro. ſūt bona hoīs q̨̄ ſecū ferrepōt. Miſericordia enī comes ē defuncti.Apocꝭ. xiiij. Oꝑa enī illoꝝ ſequūtur illos. enī elemoſyna miſericordia ad bonūfinē ꝑducūt on̄dit Hiero. dicēs: memini me legiſſe mala mortē mortuū. libēter oꝑa pietatis exercuit. Inſuꝑ elemoſyna ī iudicio liberat bn̄dictionē impetratUn̄ pͣs. Beatꝰ miſeret̉ cōmodat. diſponit ẜmones ſuos ī iudicio ⁊cͣ. Et ī ſignūhuiꝰ tūc ī extremo iudicio ſpecialit̓ fiet diſceptatio de operibus miſericordię. Inde Matth̓. xxv. Eſuriui et dediſtis mihimāducare. Sitiui ⁊cͣ. Septimus fructus elemoſynę ē p̨̄miū ęternuꝫ acqͥrit.Un̄ Lucꝭ. vi. Mēſurā bonā ꝯfertamcoagitatā ſuꝑeffluētē dabūt ī ſinū vr̄m⁊cͣ. Mēſura bona ē angeli aīaꝫ illiꝰ hominis hic miſericors fuit ī cęlū ꝑducēt.Et cōferta angeli hoīes ſancti in cęlohonorifice lętant̓ ſuſcipiūt. Et mēſura coagitata ē angeli ſancti ipſe chriſtus bona ſua ſecū diuident. qꝛ hic tꝑalia pauꝑibꝰ diuiſit. Et mēſura ſuꝑeffluēsē in ꝑpetuū iſte oēs ſancti regratiabunt̉ deo. deꝰ oēs ſancti regratiabunt̉iſti homini hic fecit miſericordiā. qꝛ oēsfideles ſūt mēbra vnius corꝑis myſtici. et

chriſtus ē caput eoꝝ. Et caput omniamēbra gaudēt regratiant̉ in cęlo illieſt ꝯſolatꝰ ſuū ꝓximuꝫ. exhibēdo ſibi oꝑapietatis charitatis Ultimo mouende ſūt aliquę queſtiōes. Prima ē an̄ vxorin aliquo caſu poſſit facere elemoſynā ſinelicentia viri. Rn̄det̉ ſic. ī caſu triplici. Primo ſi vxor fuerit lucratiua. Scd̓oſi habuerit res ꝑafernales .i. ꝓprias pręterdotē. vbi hmōi ꝑafernalia de ꝯſuetudinelocū habēt vxoris ſūt. pōt de illis inuitoviro elemoſynas dare facere. Tertio ſifacit elemoſynaꝫ rebꝰ ſuę diſpenſationicōmiſſis. puta pane vino hmōi. q̨̄ deapprobato more ſolēt ad diſpenſationemvxoris ꝑtinere. Ipſa his pōt facere elemoſynas. moderate tn̄ ſic ęgeſtatē coniugi inducat. Secūdo quęrit̉ vtrūẜuꝰ vel ancilla in aliqͦ caſu poſſit facere elemoſynas rebꝰ dn̄i. Rn̄det̉ ẜm ſanctumTho. ī. iiij. diſ. xv. Serui ancillę pn̄telemoſynas dare bonis dn̄oꝝ ſuoꝝ ſine eoꝝ cōſenſu. niſi panem vel prodiū velhmōi ad elemoſynā deputatū. q̨̄ etiā noninferūt ſenſibile nocumentuꝫ. Sꝫ de illisdiuitibꝰ ſunt ꝑci ad pauꝑes. quęre ſer.lxxxij. E. Et hoc exemplū ibidē. De eadem dn̄ica Sermo. CIIIIde his qui acquirūt res iniuſte.Acite vobis5amicos de māmona iniqͥtatisLuce. xvi. Sciēdū ẜm Bedam māmona ī lingua ſyroꝝ diuitięcupant̉. Quę dicunt̉ iniqͥtatis. ẜm Augꝭ.tribꝰ cauſis. Primo qꝛ faciūt hoīeꝫ iniquū ſępe. qꝛ ſūt materia iniqͥtatis. Scd̓oex eo qꝛ hoīes ī p̨̄ſenti vita decipiunt̉ diuitias. Promittūt enī ſecuritatē dāt timorē. Satietatē dāt eſuriē. Stabilita dāt ſubitā deiectionē. Tertio dicunt̉iniqͥtatis. qꝛ ſępe rapinas alios illicitos modos acq̄runt̉. Unde ī p̨̄ſenti ſermone dicendū ē aliqͥbꝰ generibꝰ hoīuꝫ.qui iniuſte bona tēꝑalia acquirūt. Quorum primi ſunt raptores. qui in tribꝰ peiores ſunt diabolo. Primo qꝛ diabolꝰ ſolū

B

E

D

E

I