Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

deo gr̄as agis. cibꝰ potus deū laudātUn̄ pręſenti ẜmone tria ſunt dicēda.Primo quō debeat ſe hr̄e ī ꝯmedēdo bibēdo q̨̄ ſūt rep̄henſibilia ī cibo potuSecūdo quō qͥs peccat mortalit̓ in comedēdo bibendo. ſic ſe debet hr̄eilla caueat q̨̄ ſūt rep̄henſibilia circa comeſtionē. Tertio ponit̉ exemplū. Circa eſt ſciendū quinqꝫ ſūt rep̄henſibiliacirca comeſtionem q̨̄ dꝫ cauere. Primum ē ante debitū tēpꝰ comedere.ſic̄ ẜui dei ẜm doctrinā chriſti pͥmo quęrūtregnū dei. ſic guloſi quoꝝ deꝰ venter ē. pri q̨̄rūt regnū dei ſui qḋ ē eſca potꝰtra quos dicit apl̓s. eſca potus ē reg dei. Un̄ Eſa. v. dicit̉ de guloſis. cōſurgitis mane ad ſectandā ebrietate.Ergo merito rep̄hendēdus ē chriſtianꝰ ille de mane cōmedit anteqͣꝫ aliqd̓ paternoſter dicat. vel deo aliquā reuerentiā exhibeat. qꝛ qͥlibet homo dꝫ p̨̄cauere pͥmopeccatis. cibare aīam deuotis orōnibus ſanctis meditationibꝰ. qꝛ aīa nobilior ē corꝑe. Augꝰ. Maius ē dānū ī amiſſione vniꝰ aīę qͣꝫ mille corꝑuꝫ. Sꝫ iſti quiqn̄qꝫ duos dies nunqͣꝫ aliqd̓ pater noſter dicūt ꝑiculoſe ſtāt. qꝛ ē ſignū deum diligūt. nec ꝓpriā ſalutem quęrūt. ideoobliuiſcunt̉ dei. Un̄ Ariſto. ij. rheto. Obliuio ē ſignū ꝑuipenſionis. Et iſti ſic obliuiſcunt̉ deū in vita ſua. illoꝝ vult etiamdeꝰ obliuiſci ī morte. Augꝰ. Ita fit vt ī fine obliuiſcat̉ ſui. viueret oblitus eſtdei. Secūdū rep̄henſibile ē qn̄ qͥs nimis delicata cibaria vult hr̄e nimis mag diligentiā apponit ad cibaria delicatep̨̄paranda. Un̄ legit̉ Numeri. xi. de filijsiſrael qui ī deſerto carnes deſiderabāt. etꝓpt̓ irā dei incurrerunt. pͣs. Adhuc eſcęipſoꝝ erat ī ore eoꝝ. ira dei deſcēdit ſuꝑeos. qͣꝫuis ſatiſfecerat deꝰ deſiderijscupiſcentijs eoꝝ. tn̄ nihilominꝰ eos puniuit. In oſtēdit ei ſumme diſplicet.homo nimis delicata cibaria appetit. Ettales etiā vt frequent̓ nimis magnā ſollicitudinē hn̄t in p̨̄parādo cibaria. Alij enīqͣſi intantū occupant̉ circa p̨̄parationem

ciboꝝ ventris. vel raro vel nūqͣꝫ vix vnāmiſſaꝫ pn̄t audire. cibarijs aīę modicum vel nihil curāt. Aliqͥ etiā ſi ſe faciūt. oportet tn̄ ancillę vel familia ītan occupent̉ circa illud. ita negligāt miſam ẜmonē. nūqͣꝫ vel raro poſſint viſitare eccleſias. p̓ncipalit̓ in die dn̄ico. tn̄ qͥlibet illa die iure tenet̉ audire miſſam. vt patet ꝯſe. diſ. i. miſſas.. c. Oēsfideles. Nec aliqͥs excuſat̉ niſi magna neceſſitate cogēte. vt habet̉ eodē. c. Et tunctalis neglectio redūdat ī dn̄ os illoꝝ ſiceos occupāt. Un̄ Hugo ī ſuo clauſtrali.Quidā ſuꝑſticioſū nimis ī p̨̄parandis cibis ſtudiū adhibēt. decoctionū. frixario ꝯdimētoꝝ genera excogitātes. modomollia. modo dura. modo frigida. calida. cocta. aſſata. piꝑe cōditaẜm ꝯſuetudinē p̨̄gnantiū mulieꝝ deſiderantes. cuꝫ tanta ſollicitudine p̨̄parant̉vt deuoratis qͣttuor vel quinqꝫ ferculisma īpediāt nouiſſima. Iſti hn̄t colereventrē tanqͣꝫ deuꝫ. heu qd̓ peius ē. talesraro vel nunqͣꝫ ꝯtenti ſūt de cibarijs ipſisp̨̄paratis. etiā qn̄ vxor vel familia fecerūtomnē diligētiā ſuā ī p̨̄parādo cibaria. tūcadhuc cōquerunt̉ murmurāt. aut ſūtnimis ſalſa aut nimis frixa aut nimis mollia. aut nimis dura. ſic de alijs. qd̓ adhuc peius ē. ſi aliqͣ negligētia notabilis facta ē ī p̨̄parādo cibaria tūc ad hęc cōquerunt̉ vituꝑando maledicēdo vxori familię. etiā qn̄qꝫ blaſphemāt volūt ꝓijcere ipſis ſcutellas ad collū. Talis cogitaredeberet. deꝰ ideo ꝑmiſit illā negligētiaꝫfieri. vt recognoſcat ſe eſſe dignū cibarijs bene p̨̄paratꝭ. qꝛ forte es peccator mortalis. ante ingratus fuiſti deo bonis cibarijs q̨̄ ex largitiōe dei habuiſti. vel etiāantea in bene p̨̄paratis cibarijs exceſſiſtideū offendiſti. deꝰ punit te ī illis rebus in qͥbus peccaſti. imo qn̄ recognoſciste eſſe ī peccatis mortalibꝰ. tunc ſcire debes non es dignꝰ comedere panem bibereaquā ad ſacietateꝫ. ſꝫ vix deberes ſumerepurā neceſſitatē ad ſuſtētationem naturę.Et huiꝰ ē. qꝛ peccator indignior ē oībꝰ

G