Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XCVIII

gloriā ⁊cͣ. Sic etiā intelligit̉ pęnis pręſentibus futuris quarū nulla poteſt eſſeęqualitas. qꝛ pęnę inferni ſūt īfinitę. Ariſtoteles. Finiti ad infinitū nulla ē ꝓportioErgo ſis ſapiēs ī tribulationibꝰ et ī infirmitatibꝰ ī pęnitētijs agendis. q̨̄ hic tibi peccatis tuis iniūctę ſunt. Attende etiāin mēte quaſcūqꝫ ſęculi pęnas. quoſcūqꝫtormētoꝝ dolores. quaſcūqꝫ doloꝝ acerbitates. cōꝑa totū gehennę. leue erit qd̓ pateris. Tertio miſeret̉ pęnitentibus in virtutes reſuſcitant̉ quas perpeccatū extixer̄t. pͣs. Tu aūt dn̄e miſereremei reſuſcita me. Et qn̄qꝫ plures qͣꝫ ante habuit tribuit virtutes. Sicut patet inMaria magdalena quę ꝑfectior facta eſtpoſt caſum qͣꝫ ante fuit. Un̄ Lucę. xv. habetur de filio ꝓdigo. cui pater dixit: Citoafferte ſtolā pͥmam. id eſt innocentiā quāpeccando ꝑdiderat. pęnitēdo recuꝑat.date illi anuluꝫ. id ē gr̄aꝫ oꝑandi. qꝛ oꝑaextra charitatē facta. nihil valent ad vitāęternā. Et calciamenta ī pedibꝰ eius .i. patientiā in qua aīa cuſtodit̉ ne lędat̉. Un̄Lucę. xxi. In patientia vr̄a ⁊cͣ. Tertiodico dn̄s miſeret̉ iuſtis bene oꝑantibꝰtripliciter. Primo eos ī bono ꝯſeruat nerecidiuēt. qꝛ niſi dn̄s hoīem ī bono ẜuaretfacilit̓ recidiuaret. Un̄ difficultas ſtandi ī bono ꝑmanēdi patet in lucifero. ī. Adā ī Iuda. Luciferū ventꝰ vanę glorię deiecit de cęlo. Adam mulier expulit de paradiſo. Iudas ꝓpter auariciā cęciditſortio apl̓oꝝ: Quid tūc nos fragiles homines ſumus in mundo qui eſt plenꝰlaqueis ꝯſtituti. pͣs. Niſi dn̄s cuſto. ci. ⁊cͣSecūdo internā dulcedinē dat ſuis etꝯſolationē q̨̄ eſt quaſi q̨̄dā arra ſpūſſancti. qua Eccꝭ. xxiiij. Spūs enī meus ſuꝑmel dulcis. qꝛ deuotio dulcedo ſpūalisexcedit omnē dulcedinē carnalē atqꝫ delectationē. eſt ſignū p̨̄ſentię ſpūſſancti inhoīe. Un̄ Augꝰ in li. ꝯfeſſio. Qui ſpūſctōſemel inebriatus ē. ad oīa bona hilareſcitſi laborat laceſcit. ſi dolet ſentit. ſi deridet̉ aduertit. Bern̄. Cibꝰ aīe eſt gr̄adei dulciſſimus. omnē habens in ſe ſuaui-

tatē. delectamentū ſaporis. Tertio quiadat iuſtis regnum cęleſte ex ſua miſericordia. qꝛ ꝓpter merita noſtra parū tenet̉ nobis. imo nihil cōdigno ſi etiā aliqͥdboni facimꝰ. plus tn̄ tenemur deo. Vn̄omnes vires corꝑis aīę cōſumpſerimusin ẜuicio dei. totū poſſe noſtrū fecerimusadhuc dicere debemus illud Lucę xvij.Serui inutiles ſumꝰ. qd̓ debuimꝰ facerefecimus ⁊cͣ. ex noſtris meritis poſſumus vitā ęternā habere ex cōdigno. ſꝫ ſolum ex miſericordia oſtēdit Bern̄ dicens:Si nati eſſemus ex factus ē ſuꝑ terram vſqꝫ ad centū milia annoꝝ vita noſtra extenderet̉. eſſet tn̄ cōdigna oꝑatio huius temꝑis ad futuram gloriā q̨̄ reuelabitur in nobis. De eadē dn̄ica Sermo. xcviij.De his quę reprehenſibilia ſuntin comedendo.Tcipiēs ſepa Item panes gr̄as egit fregitdedit diſcipulis vt apponerēt appoſuerūt. Marcl̓. viij. triplicit̓ꝯſideret̉. ſcꝫ qͣntū ad corpus. qͣntum adaīam. qͣntū ad vtrūqꝫ cōiunctum. Ideodebet ſibi triplicē cibū p̨̄parare. ſcꝫ corꝑalem ad corpus quo corpus reficitur.Spūalem quo aīa nutrit̉. Et cęleſtem totꝰ beatificat̉. Cōuiuiū aūt corꝑaletm̄ bis chriſtꝰ ī hac vita fecit .ſ. hic ſeptēpanibꝰ. Et Iohannis. vi. de quinqꝫ panibus. Cōuiuiū aūt ſpūale multotiēs fecit. qͦtiēs p̨̄dicabat. totiēs alim̄ta ſpūaliatribuebat. Augꝰ. ē magnū paſce̓ ventres cito morituros. ſed magnū ē paſcereaīas ī ęternū victurās. Cōuiuiū aūt cęleſte tm̄ ſemel faciet. qd̓ tn̄ nunqͣꝫ finē accipiet. Lucę. xxij. Edatis bibatis ſuꝑ mēſaꝫmeā ī regno meo. Sciendū ſic̄ dn̄s pauit quattuor milia hoīuꝫ corꝑalit̓. ſic nosquotidie paſcit etiā corꝑalit̓. qꝛ nihil habemꝰ a nobiſipſis. gr̄arum actione ſumere debemꝰ iſtū cibū ſic̄ donū dei. vt deꝰex honoret̉ laudet̉. Un̄ Augꝭ. Porroſi māducas bibis ad refectionem corꝑis

x 2