Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

XCVIII

creaturis. Un̄ Ariſto. i. poli. Sic̄ optimūaīaliū eſt homo fruēs lege iuſticia. ſic peſſimū aīaliū ē a lege et iuſticia ſeꝑatus. ē dignꝰ hr̄e vſū alicuiꝰ creaturę quādeꝰ ad creauit. vt hoīes vſū illaꝝ creaturarū haberēt deo gr̄as agerēt ei ſeruirēt. Sꝫ heu tales pctōres guloſi pluscōſumūt creaturis. qͣꝫ boni hoīes. qͥbꝰdeo raro vel nūqͣꝫ regratiant̉ nec ei ẜuiūt.ſꝫ potius diabolo mūdo ẜuire volunt. deqͥbus omnibus ſic vſis diſtriciā reddituri ſūt rōneꝫ deo. Ex ſeqͥt̉ merito nullꝰde cibarijs murmurare deberet vel blaſphemare. ſꝫ peccatis ml̓tiplicit̓ factis deberet ſuſtinere cogitare. chriſtusī cruce peccatis nr̄is pendens bibit fel etacctū. Un̄ pͣs. Dederūt ī eſcā meā fel inſiti mea potauerūt me accto Tertiuꝫrep̄henſibile eſt qn̄ qͥs nimis multū ſumitde cibo potū vt legit̉ de ſodomitis Gen̄.xviij. vixerūt ī delitijs carnis. Sic̄ enimpluuia nimis magna nociua ē. ſi autē nimis ꝑua ē etiā valet. Sic qͥſqͥs ſibi p̨̄uidere diligent̓ debet. nimis multū fumat. ne cibus grauet corpus ſuffocetnem. nec etiā nimis modicū. ne corpus nimiū debilitet̉. ſꝫ ī medio ꝯſiſtit virtꝰ. Un̄Ariſto. ij. eth̓. Sediū in oībꝰ ē laudabileQuia ẜm Hugo. ſancto victore. Siccaro ē nutriēda vt ẜuiat. ſic domāda eſt ſuꝑbiat. Quartū rep̄henſibile eſtqn̄ qͥs nimis auide ſumit cibuꝫ. Signumaūt huius auiditatis eſt qn̄ ſic animus adcibū tanto ardore ꝯcupiſcentię trahit̉. vtnihil ſinat hoīeꝫ deo cogitare vel alijsbonis. ſꝫ fundit ſe ſuꝑ cibū tanqͣꝫ brutumaīal. vtiqꝫ eſt bonū nec rōnabile. rōnalis fundat ſe ſuꝑ cibū vt irrōnaleaīal Et etiā corꝑalit̓ nocet. qꝛ ad ſanitatēcorꝑis valet. cibus honeſte ordinate etmoderate ingerat̉. qꝛ tanto faciliꝰ ſalubrius digerit̉. Ergo ꝯtra iſtā auiditatembonū ē qͥlibet homo ante ſūptioneꝫ cibiad minꝰ dicat vnū pater noſter. ſignumcrucis faciat anteqͣꝫ cibū ſumat. Exēpluꝫlegimus de vna moniali q̨̄ mane anteqͣꝫorauerat comedit lactucā ſine ſigno crucꝭ.

diabolū lactuca comedit. Itē qͥdāuerſus bibit vinū ī ciuitate ſiue licentia etſine ſigno crucis. ſic diabolū vino bibit. Un̄ ſemꝑ in pͥncipio prandij cęnę cogitare dꝫ de pauꝑibꝰ. ſic velletqͥlibet pauꝑ intantū haberet ſic̄ ipſe habꝫad comedendū bibenduꝫ. Inſuꝑ dꝫ eisimpartiri elemoſynā mēſa inqͣntū facultas admiſerit. Un̄ Cato. Cum ſedes inmenſa pͥmo pauꝑe penſa. Tūc bn̄ prandet̉ chriſtꝰ adeſſe putet̉. Et infra prandiū ſedet in menſa. debet loqui bonis honeſtis deificis. debet cauere ne verba ſcurrilia īmunda detractoria loquat̉Exemplū tale legimꝰ. qͥdā diues inuitauit vicinos cognatos ſuos locando eosin vna mēſa ī alia mēſa collocauit pauperes. qͥdā ſanctꝰ homo vidit qn̄ bn̄dicite dixerūt. pͥma duo fercula comederūt.angelos circūire diſcūbentes. qꝛ loquebātur deo. Et poſtmodū loqui incipiebātmūdanā. ꝯſequenter vitioſa detractoria. tūc dęmones affuerunt diſcūbentescircūdederūt. angeli aūt fugierūt ab eisdederūt locū dęmonibꝰ. tūc oēs diſcūbētes circūier̄t circa eos ſaltauer̄t: Tūcamare fleuit iſte ſanctus. Poſtmodūiterū in fine mēſę ceperūt loqui deo honeſtis bonis materijs. tūc angeli redierūt diſcūbentes alacrit̉ circūdederūt. tuncdęmones fugierunt. iſte deuotus videns cepit alacriter ridere. Tūc alij interrogauerūt illū deuotū hoīem. qͣre fleuiſſet poſtmodū riſiſſet. ipſe manifeſtauiteis q̨̄ vidit. exhortatus ē eos vt vbicūqꝫeſſent hoībꝰ cōgregati. ſemꝑ loqͥ deberēt deo bonis honeſtis materijstūc chriſtꝰ angelis ſuis ſemꝑ eſſet p̨̄ſensUn̄ Matth̓. xviij. Vbicūqꝫ duo vl̓ trescōgregati fuerint ī noīe meo. ibi ego ī medio eoꝝ ſum. Et poſt menſam quilibet regratiari debet deo ꝑceptis. Unde apl̓sIn oībus gratias agentes. Ex his patet. homo qn̄qꝫ poteſt vti p̄cioſis cibis ſinepeccato. alius groſſis cibarijs vtēs pōtdeū offendere. Un̄. Augꝰ doctrina chriſtiana Pōt eſſe vt ſine aliqͦ vitio crapulę

x3

E