Sermo

exemplū benefaciendi noſtris inimicis p̨̄beat. in hoc ꝙ ipſe ſuis inimicis id eſt peccatoribus tot beneficia tribuit. Tertio vtpeccatoribꝰ retribuat. ꝓpter illa bona quęfaciūt. qͣꝫdiu in peccatis mortalibus ſcient̓ſtant. Et ī his tꝑalibꝰ beneficijs poſſummagnā dei miſericordiā intelligere. Cumenī hoſtem rebellantem ſibi paſcit ⁊ potatdn̄s. ⁊ tribuit ſanitatē corꝑis. ⁊ cōcedit lucem ſolis ad videndū. ⁊ omnes creaturasꝯceſſit ei ad ſeruiendum quę ſunt in terra.aere. ⁊ mari. ⁊ hoc gratis. īmo retribuentibus mala ꝓ bonis. ⁊ odium ꝓ dilectione.Un̄ Bern̄. O clementiſſima circa filiosAdam diuina recordatio pietatis. q̨̄ ſuabeneficia largiri nō deſinit. nō ſolum vbinullum inuenit meritum. ſed plerūqꝫ vbitotum videt ꝯtrariū. Si enī deus miſericors non eſſet. tunc omnes peccatores quiabuſi ſunt dei bn̄ficijs. fame. ſiti. ⁊ frigoremori deberent. qꝛ deꝰ dedit eis corꝑis fortitudinē vt ſibi ẜuirent. cū qua ſeruierūtdiabolo. Itē diuitias conceſſit eis. ⁊ ipſiabuſi ſunt eiſdem in voluptatibus carnisTertio miſeretur peccatoribus. qꝛ ſtatimvt conuerſi fuerint. ad gr̄am eius illos recipit. Unde Eſa. lv. Derelinquat impiviam ſuā ⁊ vir iniquus cogitationes ſuas⁊ ꝯuertatur ad dn̄m ⁊ miſerebitur eius. ⁊ad dn̄m noſtrū qm̄ multus ē ad ignoſcendū. Quid differs o peccator agere pęnitentiā. ad dn̄m ꝯuertere ⁊ miſerebitur tuiNō eſt enī adeo ſtultus hō qui vtit̉ rōne.ſi offendiſſet dn̄m ſuū tꝑalem. ita ꝙ dn̄sſuus eum occidere vellet. ſi ſciret dn̄m ſuūtam miſericordem. ꝙ qͣꝫcito quęreret gratiam. inueniret eam apud dn̄m. Certꝰ ſuꝫꝙ n̄ negligeret qͥn rogaret eū vt ꝑceret ei.ꝓpterea vt euaderet mortē tꝑaleꝫ ⁊ nō expectaret in craſtinū. cū hodie eſſet certus ⁊cras dubius de venia. Et ecce miſer peccator adeo ſtultus eſt. ꝙ nō vult quęreregr̄am. vt euadat morteꝫ aīę. cū tn̄ ipſe ſcitdeū ita miſericordeꝫ. ꝙ ſtatim vt peccatorad ipſuꝫ ꝯuertit̉. vult ei miſereri. Iohel̓. ijCōuertiminiˡ ad dn̄m deū veſtrū. qꝛ ipſeeſt benignꝰ ⁊ miſericors et placabilis ſuꝑ

malitia ¶ Secūdo dico ꝙ dn̄s miſeretur pęnitentibꝰ. multiplicit̓. Primo inhoc ꝙ oīa peccata eoꝝ relaxat. pͣs. Quantū diſtat ortus ab occidente. longe fecit anobis iniquitates nr̄as. Gregꝭ. Sic ex toto indulſit ⁊ tam liberaliter donauit oēminiuriā. vt iam nec dānet ī vlciſcendo. necꝯfūdat imꝓperādo. nec minus diligat īputando. Un̄ Ezech̓. xviij. Quacūqꝫ hora peccator ingemuerit. oīum iniqͥtatū eiꝰnō recordabor amplius. Un̄ non ait: Sibiennio vel triēio ante mortē. ſꝫ quacūqꝫhora. imo quocūqꝫ momento. etiā ſi ī ipſoaīę exitu ingemuerit. Nec ait decem iniqͥtatū eius. vel centū. vel mille. ſꝫ omniū iniquitatū eius nō recordabor. Itē Eſa. xlix.Nūqͥd obliuiſci pōt mulier īfantē ſuū vtnon miſereat̉ filio vteri ſui. ⁊ illa ſi oblitafuerit. ego tn̄ n̄ obliuiſcar tui. Ecce qͣꝫ mitis eſt ad ignoſcendū ⁊ benignus. Nō tn̄ſub hac ſpe ideo eſt peccandū. qꝛ malediotus hō qui peccat in ſpe. nec etiā ī peccatisimmorandū. qꝛ qͣꝫuis venia tibi in fine vitę ꝓmittit̉ ſi veraciter pęnitueris. valde tn̄difficile ē. vt vera ſit pęnitentia q̨̄ venit tāſera. Tūc enī cruciatus mēbra ligat. dolorſenſum opprimit. vt vix aliud valeat cogitare. Un̄ Augꝰ. Si qͥs poſitus in vltimavolūtate voluerit acciꝑe pęnitētiā. fateorilli nō eſſe negandū qd̓ petit. ſꝫ nō poſſumꝰdare ſecuritatē ꝙ bene hinc exeat. pęnitētiā dare poſſumꝰ. ſecuritatē aūt dare nonpoſſumus. nunqͥd dico dānabit̉. ſꝫ nec dico ꝙ ſaluabit̉. Uis gͦ a dubio incerto liberari. age pęnitentiā dū ſanus es. ⁊ ſi ſicagis. dico tibi ꝙ ſecurus es. De penitentia ſera quęre infra ſermone. clvi. A. Secundo miſeret̉ deus pęnitentibꝰ in hͦ ꝙęternā pęnā in tꝑalem cōmutat. q̨̄ ꝯſiſtit īieiunijs. genuflexionibꝰ. caſtigationibus.gemitibus. ⁊ in fletibꝰ q̨̄ ꝓ ſatiſfactione accipit. ⁊ eſt magna miſericordia ꝙ deꝰ tꝑalem pęnā recipit ꝓ ęt̓na pęna quā ſuſtinuiſſet ſi nō pęnituiſſet. Sic̄ latroni cui deberet caput abſcindi. ⁊ ꝓ capite abſcinderet̉ ei vnꝰ capillꝰ capitis. Un̄ apl̓s. Nonſūt cōdignę paſſiōes huiꝰ tꝑis ad futurā