XCVII
eccleſia: Deꝰ qͥ omnipotētiā tuaꝫ ꝑcendomaxime ⁊ miſerādo māifeſtas ⁊cͣ. Tertiūqd̓ facit eū ꝓmptū ad miſericordiā eſt experientia ſingularis. Moleſtiā enī morbitribꝰ modis medicus ſcire pōt. Aliqn̄ perſuā ſcientiā theoricā. tūc eſt infirmo multūmiſericors. Aliqn̄ ꝑ practicā ⁊ exercitationē longā. ⁊ tūc eſt magis miſericors. Aliquando ꝑ exꝑientiā. qn̄ in ꝓpria ꝑſona īfirmitates plurimas eſt exꝑtꝰ. ⁊ tūc ē maxime miſericors. Et ideo bonū ē ꝙ ipſi medici aliqn̄ infirment̉. vt eo melius īfirmiscōpatiant̉. Et ſi eſſet aliqͥs medicꝰ qͥ eſſetbonus theoricꝰ ⁊ bonꝰ practicus. ⁊ etiā infirmitates ſępe in ſeipſo exꝑtꝰ eſſet. adhucmiſericordior eſſet. Deꝰ aūt ante incarnationē infirmitates nr̄as tā corꝑales qͣꝫ ſpirituales cognouit ꝑ ęternā ſapientiaꝫ qͣſiꝑ qͣndaꝫ theoricā ſcientiaꝫ. Et ideo tanqͣꝫpater erat benignꝰ ⁊ miſericors. pͣs. Quōmiſeret̉ pater filioꝝ. miſertus ē dominustimentibꝰ ſe. qm̄ ipſe cognouit figmentuꝫnoſtrū. recordatꝰ ē quoniā puluis ſumꝰ.hō ſic̄ fęnū dies eius. ſic̄ flos agri ſic efflorebit ⁊cͣ. Poſt incarnationē aūt ſicut perqͣndā practicā ⁊ longā exercitationē. quiāꝑ. xxxiij. annos circa infirmitatē nr̄aꝫ ſaluandā tam corꝑalē qͣꝫ ſpūalē practicauitet ſic factus eſt magis miſericors. Actꝭ. x.Qui ꝑtranſiuit benefaciendo ⁊ ſanandoomnes oppreſſos a diabolo ⁊cͣ. Et ſic̄ medicus multū ꝯtriſtat̉ qn̄ circa aliquē infirmū diu ſe exercitaſſet. et nihil ꝓfuiſſet. itachriſtus circa nr̄as infirmitates. Un̄ pͣs.Cōtriſtatus ſū in exercitatione mea. ⁊ cōturbatꝰ ſū a voce inimici ⁊ a tribulationepeccatoris. Ac ſi dicat. de tribus rebꝰ doleo ⁊ cōtriſtor .ſ. qm̄ mea exercitatio nihilvalet. ⁊ qm̄ vox inimici .i. diaboli ſuggeſtio plꝰ valet qͣꝫ mea inſpiratio. ⁊ qm̄ egopeccatorē tribulo. id eſt punio. Tandemſciuit ꝑ exꝑientiā. qꝛ exꝑtus ē tēptationesſcꝫ famē dolores ⁊ mortē. ⁊ ideo factus eſtmaxīe miſericors Un̄ ad Heb̓. ij. Debuitꝑ oīa fratribꝰ aſſimilari vt miſericors fieC ret ⁊cͣ ¶ Circa ſecundū ſciēdū ꝙ chriſtꝰmiſeret̉ tribus generibꝰ hoīuꝫ .ſ. peccanti-
bus. pęnitētibꝰ. ⁊ iuſtis. Primo peccantibus. ⁊ hͦ tripliciter. Primo in hͦ ꝙ nō ſtatim peccatorē punit. ſꝫ expectat nos deꝰ vtmiſereat̉ noſtri. ⁊ hͦ angelis nō fecit. quosde cęlo ꝓpter ſuꝑbiā deiecit. nec Adę quēdeus d̓ paradiſo ꝓpt̓ inobedientiā expulit. Si enī deus peccatores ſtatim qn̄ peccaſſēt puniret. nec Dauid nec Maria magdalena. nec Paulꝰ. nec Petrus iam incęlo eſſent. ſꝫ aīę eoꝝ iam ī inferno arderētpsͣ. Niſi qꝛ dn̄s adiuuit me. paulominꝰhabitaſſet ī inferno anima mea. Et ſi conſideremus qͣꝫ magna peccata ⁊ vitiā multa quotidie in mundo cōmittimꝰ. in hͦ diuinā miſericordiā cognoſcere poterimꝰ. qꝛiam in mundo nō eſt veritas. nec fidelitasnec vera vita chriſtiana. ſꝫ ſuꝑbia regnatvbiqꝫ. ⁊ luxuria ⁊ auaricia. et ſic de alijs.Et heu plures hodie nō peccāt ex ignorantia. vt Paulꝰ qͥ dixit: Ignorās feci. necex infirmitate. vt Petrꝰ qͥ ex timore mortis chriſtum ter negauit. ſꝫ ex certa malitiapeccāt. ⁊ deus ſuſtinet eos. ⁊ tales abutūtur dono dei. qꝛ nō ſtatim puniunt̉. ideoliberius peccant. Ecc̄s. viij. Eo ꝙ nō citoꝓfert̓ ꝯtra malos ſentētia. abſqꝫ vllo timore filij hoīuꝫ ꝑpetrāt mala. ⁊ tales gͣueiudiciū ſuſtinebūt. qꝛ ẜm Gregꝭ. Grauiꝰdn̄s illos dānat qͦs h̓ diu lōganimit̓ portat. Tales deberēt cogitare. ꝙ qͦtiēs mortalit̓ peccarēt totiēs ab hac vita auferri deberēt. qꝛ totiēs hͦ meruer̄t. n̄ enī ampliꝰ ſūtdigni vitę p̨̄ſentis. qͥ autorē vitę ꝯtēpſer̄tpeccando ſcienter ꝯtra eū. ⁊ deꝰ miſericorditer tamdiu vitā eoꝝ ꝓlongauit. xx. velxxx. annos. ⁊ hͦ ꝓpter emendā Illi aūt illotꝑe gr̄ę qḋ chriſtꝰ eis ꝯceſſit nihil boni meruerūt. qꝛ p̨̄teritū tempus male expēderūt.cū Bern̄. dicit: Nihil p̄cioſius tꝑe. Secundo miſeret̉ peccatoribꝰ in hͦ ꝙ eis tꝑalia bn̄ficia tribuit. Quia ẜm Augꝭ. Peccator non eſt dignus pane quo veſcit̉. Ettamen chriſtus dat talibus multotiēs tēporalia nō ſolū ad neceſſitatē. ſꝫ etiam dateis magnas opes et diuitias. ⁊ hͦ ꝓpt̓ trescauſas. Primo vt ꝑ eas diuītias eos adamorem ſuū alliciat. Secundo vt nobis