Sermo
annexā. Eſt enī labor in acqͥrendo. qꝛ cuꝫmagno labore acquirunt̉. vt patet qꝛ plures ad acquirendū tꝑalia mare terrā ⁊ ſiluas ꝑambulant. frigus ſitim ⁊ famē ſuſtinēt. Eſt etiā timor ī cuſtodiēdo. qꝛ diuesauarus nunqͣꝫ ē ſecurus nec veracit̓ qͥetusUn̄ Salomon. Saturitas diuitis nō ſinit eum dormire. Un̄ Gregꝭ. in li. moral̓.Auarus hincinde inſidiatores metuit. etſi potētiorē videt timet raptorē. ſi īferiorēſuſpicat̉ furē. Habet enī tꝑalia dolorem īamittēdo. ī cuſtodiendo timorem. UndeGregꝭ. xi. li. moral̓. Quę feruent̓ diligimꝰhabita grauiter ſuſpiramꝰ ablata. Itemhn̄t anxietatē ī diſtribuendo .ſ. qn̄ minorant̉. ⁊ hn̄t pudorē ī nō dando. qn̄ ex qͣdā parcitate retinent̓. Quid enim iſta oīaniſi amaritudines ⁊ īquietudines cordis?gͦ auari ⁊ diuites vix lęti eſſe poſſūt. Et abhac anxietate pauꝑ liberat̉. qꝛ laborat pronutrimēto ſuo. ⁊ multotiēs maiora gaudia etiā ī p̨̄ſenti hꝫ qͣꝫ diues ꝗͥ ē quotidieplenus. ⁊ cui etiam omnia proſpere ſuccedunt. ⁊ qui etiā in delitijs ⁊ ſatiētate viuitUn̄ Bern̄. in ẜmo. Sudat pauꝑ foris īoꝑe. ſꝫ nihil qͦ minꝰ anxie diues intus ī ſuacogitatione laborat. Aperit iſte os ſuuꝫ inoſcitatione. Aperit ille ī eructuatione. ⁊ īterdū grauiꝰ ille faſtidio qͣꝫ iſte inedia cruciat̉. Quintū eſt ꝙ tꝑalia ī morte nihilvalēt. qꝛ nec corpꝰ a vermibus cuſtodiūt.nec hoīeꝫ in vita diutius p̨̄ſeruare pn̄t. qꝛmorit̉ pauꝑ. morit̓ ⁊ diues. nec aīaꝫ a dęmonibꝰ liberāt. Prou̓. xi. Nō ꝓderūt diuitię ī die vltionis. imo grauant hoīem inmorte. qꝛ talis cū dolore morit̉. cuꝫ ſeꝑariſe cernit a diuitijs qͣs multū dilexit. ⁊ proqͥbꝰ diu laborauit. ⁊ ꝓpt̓ quas ſalutē ꝓpriam ſępe neglexit. Inſuꝑ h̓ multū abūdatin oībꝰ q̨̄ appetit. ⁊ neſcit qͥd in futuro habebit. ⁊ vbi pͥma nocte manebit. Eccꝭ. xli.O mors qͣꝫ amara ē memoria tua hominihabēti pacē ī ſubſtātia ſua. Ꝙ enī hō oīatꝑalia ſua libere reſignet ī agone ⁊ ſponteſeꝑetur ab eis. hͦ ſpeciale donū eſt. Undeſciendū ꝙ hō in agone mortis ſeipſum dꝫcōſolari .ſ. ſic cogitando. ꝙ ꝓ iſtis tꝑalibꝰdeꝰ dabit ſibi ęterna dona. et ꝓ vxore a qͣ
iam ſponte ſeꝑat̉. qꝛ volūtatē ſuā ī voluntate dei ponit. dabit ſibi chriſtꝰ ſuā matrēbn̄dictā. ⁊ ꝓ amicis ⁊ filijs dabit ſibi ſocietatem angeloꝝ ⁊ ſanctoꝝ. pro honore p̨̄ſenti ⁊ poteſtate quā ꝓpter deū relinquit.dabit ſibi ęternū honorē ⁊ regnū ꝑpetuū.¶ Sextu eſt ꝙ tꝑalia nocēt poſt mortē.qꝛ de his oībꝰ reddituri erimꝰ diſtrictamrōnem. Primo quō lucratꝰ ſit oīa tꝑaliaſua. vſqꝫ ad nouiſſimū denariū. Un̄ apoſtolus. Qui volūt diuītes fieri incidūt inlaqueos diaboli. Hoc enī iā verū ē ẜm ꝙiam ē curſus mūdi. tūc vix tꝑalia lucrant̉ſine peccato. Secūdo quō expendiſti tuatꝑalia. Tertio quō hęredibꝰ poſt te dimiſiſti. qꝛ qͥlibet p̨̄uenire debet ne poſt mortēlites fiant d̓ rebꝰ ſuis. qꝛ meliꝰ eſſet nullūdenariū poſt ſe relinquere qͣꝫ cū tꝑalibuspoſt ſe relictis cauſam litis adminiſtrare.Sꝫ ſi ſęculares dicerēt: nos filios ⁊ pueros habemꝰ. ⁊ illis nos cōgregare oportetgͦ oportet nos diligere tꝑalia ⁊ ſollicitudinē de eiſdē habere. Rn̄deo ꝙ ꝓpt̓ puerosnullus dꝫ aīaꝫ ꝓpriā negligere. nec cōtraſalutē ſuā facere in lucrando tꝑalia. quiaqͣnto plura eis relinquis cōmuniter. tātomaiores pctōres ⁊ peiores pueri tui efficiunt̉. qꝛ ſuꝑbi luxurioſi fiūt ⁊ guloſi. ⁊ ſic d̓alijs. Et vę tibi ⁊ aīę tuę. ſi aliqͥd īiuſte lucratū relinqͥs poſt te hęredibꝰ. qꝛ ex hͦ pena tua augmētabit̉. ⁊ dānas teipſuꝫ vnacū filijs quibus iniuſta bona relinquis.¶ Septimū qd̓ nos debet retrahere abamore tꝑaliū ē ꝙ tꝑalia qn̄qꝫ ſunt occaſiones ꝙ homo efficit̉ malus et ꝑuerſus. qꝛdant qn̄qꝫ occaſionē peccandi. ⁊ qn̄qꝫ cōtingit ꝙ ille qͥ ē pauꝑ ē bonus ⁊ timēs deū⁊ ſic ī ſua pauꝑtate ſaluabit̉. qͥ ſi diues eſſet forte cū diuitijs ſuis dānaretur. Ergodeo cōmittendū ē qui oīa nouit. ſi enī tibivtile eſſet habere diuitias. deus tibi illasadminiſtraret. Sūt etiā diuitię aliqn̄ occaſiones litis. Un̄ Ariſto. ij. politꝭ. Pecunia ſeditionē facit ⁊ malignitatē. Iſid̓. deſum. bo. Quāto qͥs curis mūdi maioribꝰoccupat̉. tanto faciliꝰ vitijs p̨̄mit̉. Ꝙ ꝓpt̓diuitias ſępiꝰ fiūt lites on̄dit Seneca dicens: Quietiſſime viuerēt homīes ſi duo
I
E