XCV
tollerent̉ ꝓnoīa .ſ. meū ⁊ tuū. Itē diuitięſuꝑbiā generāt. Augꝰ. Vermis diuitiaꝝē ſuꝑbia. Vn̄ difficile ē ꝙ diues nō ſit ſuperbꝰ. Itē diuitię faciūt hoīeꝫ guloſum etcōmuniter luxurioſū. Un̄ Bern̄. Periclitat̉ caſtitas ī delitijs. humilit̓as ī diuitijs. pietas ī negocijs. veritas ī multiloqͥocharitas ī hͦ nequā ſęculo. Ꝙ autē diuitięmultotiēs ſūt occaſio ꝙ hō malꝰ efficiturpatet ꝑ tale exēplū. Legit̉ in vitaſpatruꝫꝙ qͥdā heremita apud quēdā lapicidamhoſpitatꝰ īuenit ī eo ꝙ vnam ꝑtē lucri ſuiexponebat ī neceſſitates ꝓprias. aliā in elemoſynas pauꝑum. tertiā ī ꝑegrinoꝝ hoſpitalitatē. Cū autē regreſſus eſſet ad cellā. ⁊ rogaret vt deꝰ ei bona ſua multiplicaret. qͥ ea ita bene expenderet. Rn̄ſum eſt eiꝙ illi forte nō expediret. Illo aūt nō acqͥeſcente ꝯceſſum ē qd̓ petebat. Nā in manecauſa oꝑandi murū antiquū frangēs. inuenit magnū theſaurū. qͦ accepto factus ēfamiliaris imꝑatoris et magnꝰ oppreſſorpaupeꝝ. Quō facto heremita raptꝰ ē adiudiciū vidit angelos cōquerentes d̓ illooppreſſore paupeꝝ. qͥbus rn̄debat̉ ꝙ fideiuſſor ꝓ illo rn̄deret. Stupefactꝰ heremita ſupplicabat beatiſſimę ꝟgini vt euꝫ iuuaret. q̨̄ īpetrabat vt heremita ad eū corrigendū mitteret̉. qd̓ cū facere vellet nec eiloqͥ poſſet ſꝫ verberatꝰ fuiſſet. reu̓ſus ē adcellā. Iterū rapit̉ ad iudiciū vt pͥus ⁊ accuſat̓. ſꝫ beata ꝟgine eū adiuuāte. ⁊ mortuoimꝑatore aliꝰ ſuccedēs ī imꝑio. illū diuitē⁊ potentē caꝑe voluit. Et ille fugiens oīaſua bona ꝑdidit. ⁊ ad pͥſtinū artificiuꝫ rediēs. imo ⁊ ad pietatis oꝑa. ſic poſtmodūvitā ī bono finiuit. Ergo tꝑalia nō ſūt diligēda nec appetēda niſi inqͣntū nob̓ neceſſaria ſūt ad p̨̄ſentē vitā ꝯſeruandā. ⁊ qͣꝫtūpn̄t nobis ꝓdeſſe ad merendū ꝑ oꝑa miſericordię ad vitā ęternā.In dn̄ica ſexta poſt feſtū trinitatis Sermo. xcv. de ira.Anis qui ira¶ o Vſcit̉ fratri ſuo reꝰ erit iudicio.
Matth̓. v. Quęritur: Utrū chriſtꝰ velitnos h̓ retrahere ab oī ira. ī hͦ ꝙ dicit: Oīsqͥ iraſcit̉ ⁊cͣ. ¶ Notandū ꝙ q̨̄dā ē ira bona ⁊ licita. ⁊ q̨̄dā venialis. ⁊ ꝗ̨̄dā mortal̓.Ad declarandū aūt qn̄ ſit ira licita. ⁊ qn̄pctm̄ mortale. ⁊ qn̄ veniale: Eſt pͥmo notandū ꝙ ira octo modis fit. Primo qn̄fit ꝯtra pctm̄ ꝓximi .ſ. qn̄ hō iraſcit̉ d̓ hͦ ꝙͣdeꝰ offendit̉. ⁊ talis ira ē licita bona ⁊ laudabilis. Un̄ pͣs. Iraſcimini ⁊ nolite peccare. Ecc̄s. vij. Melior ē ira riſu. qꝛ ꝑ triſticiā vultꝰ corrigit̉ animꝰ delinquentis.qꝛ qͥlibet dꝫ corriꝑe ⁊ admonere fraternadilectione ꝓximos delinquentes. qꝛ ad hͦqͥlibet tenet̉ ſub p̨̄cepto. Cōtra qd̓ faciuntadulatores q̨̄ ridēt ⁊ laudāt mala in ꝓximis q̨̄ ſūt ꝯtra honorē dei ⁊ ſalutē aīarumſuaꝝ. ⁊ tales faciūt ſe ꝑticipes oīuꝫ malorū illoꝝ q̨̄ ī ꝓximis adulādo laudāt. ⁊ tales adulatores ſunt p̨̄cones diaboli. qꝛ ligant pctōres ⁊ malefactores ī peccatis ſuis cū adulationibꝰ ſuis. ſic̄ p̨̄cones ligantmalefactores tradendo eos iudici. VndeAugꝰ: Adulantiū linguę ligāt hoīes ī peccatis. Delectat enī ea facere in qͥbus nonſolū metuit̉ rep̄henſor. ſꝫ etiā laudat̉ oꝑator. Ergo qͥlibet chriſtianꝰ vindicare dꝫ īiurias dei ⁊ ꝓprias patiēter ſuſtinere. exēplo chriſti. qͥ vendētes ⁊ ementes eiecit detēplo. qꝛ fiebat īiuria patri cęleſti. ẜꝫ ꝓprias iniurias ſibi a iudęis inflictas patient̓ſuſtinuit. ⁊ tanqͣꝫ agnꝰ māſuetꝰ obmutuitItē debemꝰ īſpicere exēplū ī Moyſe. quiaibi habemꝰ ꝙ debeamꝰ vlciſci ⁊ vindicareiniurias dei. qͥ ꝓpt̓ idolatriaꝫ quā filij i rꝭfecerūt cū vitulū ꝯflatilē adorauerunt. ſetcirca eū chorizauerūt. occidit cū filijs Leui d̓ populo iſrael vigintitria milia hoīuꝫEt hͦ eſt ſignū ꝙ ſunt filij dei. qͥ nō pn̄t ſuſtinere iniuriam dei. Sed qui nō curāt deiniurijs dei. ſicut illi qui in domibus ſuisꝑmittūt deū omnipotētē blaſphemare. luſores ludere. potatores īnebriari. fornicatores luxuriari. ⁊ ſic de alijs. ⁊ iſta ideo ꝑmittunt vt lucrum temꝑale mūdi acquirant. ⁊ ſic tale lucrū deo ⁊ ꝓprię ſaluti aīęp̨̄ponūt. gͦ ī hͦ ſe oſtēdūt eſſe filios di aboli
X