XCI II

eſſe vt duꝫ ſemꝑ ignorat̉. ſemꝑ ꝓximꝰ eſſeputet̉. ⁊ qͣnto qͥs feruētior ē in oꝑatione.tanto incertior ē d̓ euocatiōe. Un̄ Lucęxij. Eſtote parati qꝛ neſcitꝭ qͣ hora dn̄s veſter venturus ſit. Inſuꝑ dicis: qui audetpeccare audet ⁊ pęnitere Rn̄deo. ꝙ multigrauiter ⁊ multipliciter peccauerūt. ſꝫ pauci pnīaꝫ veracit̓ egerūt. Un̄ Ambro. Facilius inueni qͥ ẜuauerūt innocentiā. qͣꝫ qͥcōgruā egerūt pnīaꝫ. Sꝫ qͣre deꝰ ꝑmittitaliquos mori ī iuuētute. hͦ quęre infra ſermone. cix. B. Septimus laqueꝰ ſiuerete diaboli ē ꝙ dat homini cogitare. qͥdquid deꝰ vult hͦ oportet fieri. ſꝫ ſi debes ſaluari nunqͣꝫ dānaberis. quicqͥd etiam malitu faciēs ſi etiā debes dānari. nūqͣꝫ ſaluaberis quicqͥd boni facies deꝰ bn̄ dabit̉ tibiꝯtritioneꝫ qn̄ ei videbit̉ tēpus. qꝛ omniaoportet fieri ẜm volūtatē dei. Quibꝰ apoſtolus rn̄det. ꝙ hęc ē volūtas dei ſanctificatio veſtra. ſi illā habebis dabit tibi vitāęternā. ſin aūt mortē ęternā. Multi hoīeset ſtulti ſunt qͥ ſic a diabolo decipiunt̉. ſicdicētes: Quid cōnabor. qd̓ futurū ē ⁊ deꝰp̨̄uidit. hͦ fiet. Aduerte ꝙ p̨̄ſcientia dei nōinfert alicui neceſſitatē qꝛ liberū arbitriuꝫſemꝑ monet ad vtrūlibet. ſic ꝙ quilibet hōpōt bene vel male facere. ſi bene ſaluabit̉.ſi male damnabit̉. Sciendū ꝙ omnes boni p̨̄deſtinati ſunt ad gloriā ęternā. ea tn̄ꝯditione ſi fidem tenuerint ⁊ charitatē ⁊humilitatē. patiētiā. miſericordiā ⁊ pietatem. ⁊ ſic d̓ cōſimilibꝰ. tales enī ſic futurosp̨̄uidit deꝰ quos ad vitā p̨̄deſtinauit. qͣſip̨̄deſtinando eis diceret: Ego ꝗͥdem vosad vitā p̨̄deſtino. ſi taliter ⁊ taliter vixeritis. ſi mādata mea ẜuaueritis. ſi fidē ⁊ miſericordiā habueritis. ⁊ ſi ī bono ſtatu inuenti fueritis. Qui gͦ talis eſſe nō vult. qͥſcꝫ mādata dei ẜuare nō voluerit. ⁊ ī malitia ꝑſeuerare ꝓponit. ille ꝓ certo ſciat ſead mortē ęt̓nā eſſe p̨̄ſcitū. Nullus gͦ dicatſe fruſtra orare et alia bona oꝑa facere. qꝛſicut deus aliquē ſaluandum p̨̄uidit. ſic ⁊moduꝫ quo ſaluari debeat .jͣ. ꝑ merita ſua⁊ bona oꝑa ⁊cͣ. Et ꝓpter hͦ ſtultus eſt quidicit: volo facere qd̓ mihi placuerit. qꝛ ſi

ſaluari debeo ſaluabor. ſi damnari debeodamnabor. Sicut ſtultus eſſet ille īfirmꝰqui diceret volo ꝯmedere. volo bibere qd̓mihi placuerit. ſi curari debeo curabor. etſi mori debeo morior. ac ſi ſibi iutilis eſſetmedicina ¶ Unde legit̉ exemplū tale incęſario. Ludouicus lāt grauiꝰ thuringięhō lr̄atus tāto errore fuit deceptus. vt ſeaſſereret neceſſario eſſe ſaluandū ſi p̨̄deſtinatus eſſet. vel damnandū ſi ad hͦ eſſet p̨̄ſcitus. ⁊ dixit ſe horā mortis nō poſſe effugere vel anticipare. ⁊ ob hoc īfinitis vitijsſine vllo timore ſe ml̓tipliciter exponebatTandē grauiter infirmatus medico vocato dixit vt curam adhiberet ꝙ ꝯualeſcerepoſſet. Medicꝰ peritus ī medicina ⁊ ī theologia. illius errore nō ignorās. Rn̄dit:Dūe ſi dies mortis veſtrę aduenit nō potero vos curare. ſi ꝟo nō dū venit. fruſtracuram adhiberē. qꝛ ſine hac curabimini.Cui comes. Quō ſic rn̄des. ſcio niſi citomihi ſubuenias. morior ante tēpus. Rn̄dit medicus: Creditis vitā ꝓlongari virtute medicinę. quare hoc nō creditis d̓ pęnitentia. q̨̄ eſt medicina aīę? Conſiderāslant grauius virtutē verboꝝ. dixit ei: Decętero eſto medicus aīę meę. qꝛ ꝑ tuā medicinā liberauit me dn̄s a maximo errore.¶ Octauus laqueus ſiue rete diaboli ēmalū exemplū maloꝝ hominū. Et hoc rete eſt pͥncipaliſſimuꝫ cū quo capit ⁊ decipit quaſi oēs hoīes. ⁊ omne genus humanū. tam iuuenes qͣꝫ ſenes. tam nobiles qͣꝫignobiles. tā pauꝑes qͣꝫ diuites. qꝛ vnuſquiſqꝫ vult ſe excuſare dicens. oportet meꝯformari alijs hoībꝰ. alias nihil curarentde me. Ille ⁊ ille facit hͦ. iſte ſic incedit ī veſtibus ſiue in alijs moribꝰ. ⁊ iam eſt cōmunis modus hoīuꝫ ſic viuendi. quare ⁊ egenō facerē. Quibꝰ rn̄deo. ꝙ ne mō pōt duobus dn̄is ẜuire .ſ. deo ⁊ mūdo. Un̄ apoſtolus. Si adhuc mundo placerem ẜuuschriſti nō eſſem. hͦ patet qꝛ amicitia huiusmundi inimica ē deo. qꝛ amor mundi expellit deū ⁊ gratiā a corde hoīs. quia ſicutignis ⁊ aqua ſunt ꝯtraria. ⁊ ſicut frigiduꝫ⁊ calidū mutuo ſe expellūt. ſic amicitia dei

vꝫ

U

3