Sermo

peccatores nimis ſperāt. ſcꝫ qͥ cupiunt cuꝫpeccatis ſaluari. ⁊ maior ē ſpes eoꝝ qͣꝫ bonoꝝ hoīuꝫ. Oēs enī boni hoīes qͣntūcūqꝫboni ⁊ deuoti timēt deū ꝓpt̓ magnā iuſticiā ſuā. Si enī iuſtus vix ſaluabit̉. impi⁊ peccator vbi manebunt? Et taliū pctōꝝſpes nō dr̄ ſpes ſꝫ p̨̄ſūptio. Un̄ Augꝰ. Sine meritꝭ nō ē ſpes ſꝫ p̨̄ſūptio. Ergo debesvitā tuā emēdare. ⁊ ſic veniā a deo ſperare. Un̄ Bern̄. in ẜmone. Corrige teipſuꝫ⁊ indulgētiā ſpera. nulla ē enī culpa q̨̄ nōhabet veniā. Quintus laqueus ſiue retediaboli ē ꝙ facit hoīem cogitare. hͦ qd̓ tunō ſcis non eſt peccatū. ⁊ ſic decipit tales.ꝙ etiā nolūt ſcire ea q̨̄ ſūt ſalutis vt eo liberius poſſint peccare. eſtimātes ꝙ cū nōſciāt nō ſit eis pct̄m̄ ¶ Unde quęrit̉ vtꝝſit aliqͣ ignorantia q̄ poſſit excuſare hoīeꝫa peccato. Rn̄det̉ ꝙ ē triplex ignorantia.Prima eſt inuincibilis. ⁊ eſt duplex. ſcꝫ īnata vt ī pueris ⁊ amentibus adultis quinunqͣꝫ vſū rōnis habuerūt. Alia ē ex caſuvt in adultis qͥ habent vſum rōnis iam. ⁊poſtmodū qn̄qꝫ incidūt in amentiā ꝓpterdebilitatē capitis. ⁊ ꝓpt̓ nimiā abſtinētiāvel ex alijs cauſis licitis. ⁊ talis ignorātiainuincibil̓ excuſat a peccato mortali. Un̄Ariſto. iij. Eth̓. Ignorātia excuſat peccatu. qꝛ quicquid tales faciunt. excuſant̉. qꝛnullus pōt cōmittere peccatuꝫ mortale q̄non habet vſum rōnis. Secunda diciturignorantia neglecta ſeu craſſa. ⁊ ē cū quispoteſt ſcire quę deus p̨̄cepit vel ꝓhibuit.vel q̨̄ ad ſalutē ꝑtinent. ſꝫ occupationibꝰexterioribus ſe intantuꝫ explicat. ꝙ d̓ illisnō curat. Et iſta ignorantia non excuſat.Tertia ignorantia dicitur affectata. cumqua nō ſolum quis damnatur. ſꝫ etiā grauiſſime ꝓ ea punict̉. Et eſt qn̄ quis ꝯtemnit ſcire ea q̨̄ poteſt ⁊ tenet̉ ſcire. vt eo liberius poſſit peccare. Hanc ignorantiā habuerūt phariſęi d̓ chriſto. et adhuc multihabent. qͥ ꝓpterea fugiūt ẜmones ⁊ ē ꝑiculoſus laqueus diaboli. ⁊ cū hͦ eſt malū ſignum ꝙ hō nō vult audire veritatē. Et hͦideo ꝯtingit̉ quia excęcauit eos diaboluset eoꝝ ꝓpria malitia. pͣs. Noluit ītellige-

re vt bene ageret. Et tales decipiunt ſeipſos. Vnde Iſido. d̓ ſum. bo. Sunt qͥ ignorantię excuſationē p̨̄tendunt ⁊ ſcire nolunt. vt minus culpabiles videantur. quitn̄ ſeipſos nō muniūt ſꝫ decipiunt. Quęritur qͥs ꝑiculoſius peccet. an ille qui ſcitquid eſt faciendū vel omittendū ⁊ nō facit. vel ille qui nō vult ſcire. ideo vt eo liberius poſſit peccare. Rn̄detur ꝙ ille quinō vult ſcire ideo vt liberius poſſit peccaredupliciter peccat. Primo peccat ī ꝯtumacia ⁊ ſuꝑbia. eo ꝙ nō vult ſcire vt eo liberius poſſit peccare. Unde Iſido. d̓ ſū. bo.Neſcire ſimpliciter ad ignorātiaꝫ ꝑtinet.noluiſſe ꝟo ſcire ad cōtumaciam ſuꝑbię.Secundo peccat in hoc ꝙ facit ꝓhibituꝫvel ꝙ dimittit faciendū. Sed ille qui ſcit⁊ intelligit vnū peccatum. ille peccat. quiafacit qd̓ eſt ꝓhibitum. ⁊ qd̓ ſcit ꝓhibituꝫ.qͣꝫuis eodē genere peccati grauius peccat.Unde Lucꝭ. xij. Seruus ſciens voluntatē dn̄i ⁊ nō faciēs plagis vapulabit multis. Et inſuꝑ ille qui ſcit ⁊ intelligit malū.poſtmodū poteſt ꝯfiteri ⁊ ꝯteri ⁊ ſatiſfacere. qꝛ malū nō euitat̉ niſi cognitū. Sꝫ illeqͥ nō ſcit nec cognoſcit maluꝫ qd̓ cōmiſitquō poteſt poſtmodū ꝯteri ⁊ ꝯfiteri. cū nōſcit nec vult ſcire. Un̄ Bern̄. ſuꝑ Cantꝭ.Scio neminē abſqꝫ cognitione ſui ſaluāri. d̓ qua mater ſalutis humilitas oritur.⁊ timor dn̄i. qui ⁊ ſicut initiū ſapīę eſt. ita⁊ initium ſalutis. Sextus laqueus diaboli vel rete eſt. ꝙ immittit homini ad cogitandū: Tu iuuenis es ⁊ tempus ſufficiens adhuc habes ad pęnitendū poſtqͣꝫ ſenueris. Qui enī audet peccare audet ⁊ penitere. Quibꝰ reſpondeo. Morit̉ iuuenismorit̉ ⁊ ſenex. ⁊ ignoras an ad ętatē ſenilēꝑuenies. qꝛ nihil habes certius morte. ſedhora mortis nihil incertiꝰ. Vnde Bern̄.Quid in rebus humanis certiꝰ morte. qͥdhora mortis incertius inuenitur? Et ergoqͥlibet qui peccat ſiue ſit iuuenis ſiue ſenexdebet ſe ꝑ veram pęnitentiā ad mortē diſponere. ⁊ ſemꝑ ſibi mortē eſtīare ꝓpīquā.Un̄ Gregꝭ. ſuꝑ Ezech̓. Etenim nob̓ conditor noſter diem mortis ignotam voluis