LXXXV III
ſuꝑiores alijs qͥ mittūt̉ ⁊ dicūt̉ pͥncipatꝰ.qꝛ pͥncipant̉ ſuꝑ totā eccleſiā vel ꝓuinciāvnā. ⁊ iſti mittunt̉ ꝓ negocio totiꝰ eccleſięvl̓ ꝓuīcię qn̄ deo placuerit. ⁊ hūc choꝝ angl̓oꝝ merem ſi pͥncipatū obtinebimꝰ ſuꝑoēs hoīes. Sꝫ diceres quō poſſeꝫ fieri pͥnceps ſuꝑ hoīes alios. vt illū qͥntū choruꝫmereri poſſeꝫ? Rn̄det̉ ꝑ patiētiā ſcꝫ vincedo omne malū ī bono. Et talē hoīeꝫ totꝰmūdꝰ vincere nō pōt. ſic̄ hͦ patet ī martyribꝰ qͦs nec p̨̄ſides nec reges. nec imꝑatores. nec oēs tyrāni vincere potuerūt. ⁊ ſic d̓alijs. Et iſti hoīes qͥ ad iſtū choꝝ poſſidēdū veniūt. ſic ſe hn̄t ī terris ꝙ ſi ꝟbis offēdūt̉. ſcꝫ ipſis maledicēdo. vel dure vl̓ iracunde loquēdo. tūc ipſi econu̓ſo ꝓ maledictione dant bn̄dictionē. ⁊ ꝓ verbis iracūdis dant verba dulciā. exēplo chriſti de qͦſcriptū ē. j. pe. ij. Cū malediceret̉ nō maledicebat. cū pateret̉ nō cōminabat̉. Seddiceres. an hō iuſtus ⁊ innocēs debeat ſuſtinere maledictiōes maloꝝ. ⁊ vtꝝ ſibi aliqͥd noceāt talia verba maledicta. Rn̄dcoꝙ nihil ſibi obeſt. īmo ſibi ꝓdeſt ⁊ meritoriū eſt. Un̄ pͣs. Maledicēt illi ⁊ tu bn̄dices. Ex hͦ patet ꝙ deꝰ illā maledictionē ſibi a malo hoīe inflictā. vult ei ꝯu̓tere ī benedictionē. Un̄ Augꝰ. Qui iuſtꝰ ē ⁊ maledicit̉. p̄miū ei ꝓ maledictiōe reddit̉. Itēſi tales q̄ ad illū choꝝ ꝑtinent ī rebꝰ offendunt̉. totū deo offerūt. cogitātes ꝙ chriſtus nudꝰ ꝓ ipſis ī cruce pepēdit. nec hauſtū aquę hr̄e potuit̉. ⁊ ſic dn̄s ieſus chriſtꝰremunerabit eos ī vita ęterna. Un̄ apl̓sad heb̓. x. Rapinā bonoꝝ veſtroꝝ cū gaudio ſuſcepiſtis. ſcientes vos meliorē ⁊ manentē ſubſtantiā hr̄e ī cęlis. Itē ſi lędunt̉in corꝑe hͦ patient̓ ferūt. cogitātes paſſioneꝫ chriſti qui ꝓ eis multa gͣuia ſuſtinuit.Augꝰ. Si paſſio chriſti ad memoriā reducit̉ nihil ē qd̓ nō ęquo aīo toleretur. imotales nō ſolū parati ſūt ꝓ ipſis orare. ſed ⁊eis bn̄facere. Iuxta illud Math̓. v. Diligite mimicos vr̄os ⁊ bn̄facite his qͥ oder̄tvos ⁊ orate ꝓ ꝑſequētibꝰ ⁊ calūniantibusvos. vt ſitis filij patris veſtri qͥ in cęlis eſt.Sexti angeli dicūt̉ dn̄ationes. ⁊ illi do
minant̉ alijs angelis ⁊ ordināt eos ad officia ſua. ⁊ iſti nō mittūt̉ ſꝫ ītimāt volūtatē dei illis qnqꝫ inferioribꝰ ordinibꝰ qͥd facere debeāt. Et vocant̉ dn̄ationes qͣſi dn̄iſuꝑ alios. ⁊ iſti qͣttuor chori ſuꝑiores nunquā mittūt̉ ſꝫ ſemꝑ aſſiſtūt ante dn̄m. Etiſtū choꝝ merem̄ cū ſenſualitatē nr̄aꝫ rōni ſubijciamus. ſic ꝙ nihil niſi ꝙ rō iubetagimꝰ. ⁊ ſunt maximi dn̄i qͥ ſeipſos ſciuntvince̓. Et illi ẜm Bern̄. hn̄t ſenſus exteriores nō duces ſꝫ ẜuiētes. interiores ſobrios ⁊ efficaces. In ſignū huiꝰ legit̉ ī euangelio vt hēt̉ Matth̓. viij. de centurione. qͥdixit. Hō ſū in ptāte ꝯſtitutꝰ hn̄s ſub memilites. ⁊ dico huic vade ⁊ vadit. ⁊ alij veni ⁊ venit. ⁊ ẜuo meo fac hͦ ⁊ facit. Centurio .i. rō habet ſub ſe milites .i. potētias aīę⁊ dicit huic .i. rōnali veni. ſcꝫ cogͦſce dr̄aꝫint̓ bonuꝫ ⁊ malū. ⁊ dicit huic .i. iraſcibili.vade ſcꝫ ſpernēdo malū. qd̓ rōnalis potētia cognoſcit eſſe deſpiciēdū. ⁊ ẜuo .i. ꝯcupiſcibili. fac hͦ. i. appete. qd̓ rō dictat eſſeappetendū. Un̄ Gen̄. xli. dixit Pharaoad Ioſeph. Sine tuo imꝑio nō mouebitquiſqͣꝫ pedē vel manū ī vniu̓ſa terra ęgypti. Ioſeph. i. rō ſine cuiꝰ imꝑio ſenſualitas nec debet mouere oculū ad videnduꝫnec os ad loquēdū. nec pedes ad ambulādū. nec manꝰ ad palpandū. nec aures adaudiēdū niſi ad id qd̓ rō iubet ⁊ diſcerniteſſe licitū. gͦ ī talibꝰ hoībꝰ qͥ ad illū chorūꝑtinent ſenſualitas ē ſubiecta rōni. ⁊ hocoꝑat̉ plenitudo grę. qͣnto enī cor abūdatī gratia. tanto magis rō vincit ſenſualitatē. qꝛ cū cor ē plenū gr̄a tūc alia intrare n̄pn̄t. Sed diceres. quare habemꝰ tot immūdas cogitatiōes. Rn̄deo ꝙ ideo quiavacuū ē cor nr̄m a gr̄a. gͦ malę cogitationes hn̄t locū ītrādi ⁊ manēdi ī nobis. Etī iſto choro habebimꝰ valde magnū gaudiū. qꝛ eſſe int̓ tales magnos ⁊ altos angelos qͥ ſunt dn̄i ſuꝑ alios. nōne ē magnushonor? Ibi etiā videbimꝰ pleniꝰ dignitatē altitudinē ⁊ magnitudinē glorię nr̄ę. etqm̄ minimꝰ hoīuꝫ in cęlo magis honorat̉⁊ altius coronat̉. qͣꝫ maximus rex in terrisqꝛ ab ipſo chriſto ⁊ maria ⁊ oībꝰ ſanctis ⁊