Druckschrift 
Sermones Discipuli de tempore et de sanctis cum promptuario exemplorum et de mircaculis Beatae Mariae Virginis
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Sermo

et fugiet a vob̓. Tertio ꝯfortat ad oꝑandum bona oꝑa. Ioh̓. ix. Oꝑari oportet donec dies eſt. qꝛ veniet nox cuꝫ nemo oꝑaripoteſt. Augꝭ. Inutilit̓ in hoc tꝑe viuit̓ niſiad acquirendū meritū laboret̉. in ęternitate remuneret̉. qꝛ bona oꝑa ornant et comitant̉ aīam omnes amici eam deſer̄t.Apocꝭ. xiiij. Oꝑa enī illoꝝ ſequunt̉ illos.Et his tunc remunerētur in vita beata.Hiero. Unuſquiſqꝫ ẜm oꝑa ſua mercedēaccipiet. Quintu ē donū cōſilij. Nota ſpūſſanctꝰ vult qd̓ a tribꝰ debemꝰ q̨̄rereꝯſiliū. Primo a deo. Tob̓. iiij. Benedicdeo et pete ab eo vt vias tuas dirigat. etoīa cōſilia tua in ipſo ꝑmaneāt. Eccꝭ. Inoībꝰ dep̄care cōſiliū altiſſimi. Secūdo q̨̄rere debemꝰ ꝯſiliū a ꝓximo nr̄o ꝯſciētioſo diſcreto et timēti deū. habet ſcīaꝫ vitam. et non ab aliqͦ eſt diſſolutꝰ et malęvitę. Un̄ Ambro. in li. ij. de offi. Quis vtilem iudicet alienę cauſę que vidit inutilēvitę ſuę. Eccꝭ. xiiij. Qui ſibi eſt neqͣꝫ cui bonus erit? Tertio ꝗ̨̄rere debemꝰ ꝯſiliū a proria conſcīa. Eccꝭ. xxxij. Om̄ia fac ꝯſilio:et poſt factū non peniteb̓. qꝛ ſic̄ quis velletalijs cōſulere. ſic ſibijpſi debet facere. Etillud donū ſpūſſancti expellit auariciā Et fit ſpūſſanctꝰ donū cōſilij. ꝯſulit terrena deſpicere et cęleſtia appetere. qꝛ terrena modicū valēt in p̨̄ſenti vita. qꝛ ſolū adſuſtentationē corꝑis. In morte nihil ꝓſūtProu̓bi. xj. Non ꝓderunt diuitię in dievltionis. Itē qꝛ non pn̄t trāſferri ad aliudſcl̓m. Iob. xxxviij. Diues dormierit. nihil ſecū aufert. Itē poſt mortē ſępius nocent multis. qn̄ reddituri ſūt rōneꝫ ipſiſtꝑalibꝰ. qͦmodo lucrata ſit. quomodo poſſeſſa. et qͦmodo expenſa ſint ad minimumquadrantē. Sꝫ ſpūalia bona ſūt appetenda. qꝛ valēt in vita. et fit faciūt operanr̄a meritoria. Itē ī morte qꝛ faciūt hoīeꝫfęliciter mori. Itē poſt mortē. qꝛ ęternā vitam tribuūt. Bern̄. in epl̓a. Bona morsiuſti ꝓpter requiē. melior ꝓpter nouitateꝫ.optima ꝓpt̓ ſecuritatē. Damaſcenꝰ li. iiij.Mors ſanctoꝝ. ſomnus magꝭ eſt qͣꝫ morsLaborauerūt enī in p̨̄ſenti ſcl̓o. vt viuāt ī

ſcl̓m. Sextum donū eſt intellectꝰ. per illud donū ſpūſſanctꝰ docet nos intelligeredeū in nob̓ et in creaturis. magnitudinē et latitudinē huiꝰ mūdi potentiā deagnoſcimꝰ. qꝛ ipſe eſt omnipotēs. qd̓ inpatet. cum poſſit adhuc infinitos mundoex ſua potentia creare. Itē decorē cęli etmūdi et creaturaꝝ. ſapientiā dei intellig.mus. Itē bonitatē et vtilitatē creatur. dei bonitatē intelligimꝰ. qn̄ vides aliqua pulcra. et dulcia guſtas. per ītellige̓debes cęleſtia. Bern̄. Dulcedo oīuꝫ creaturaꝝ ſi qͥs iuſte adu̓tit. nihil aliud ē. niſi ad iſtā dulcedine ęternaꝫ nos inuitat.Et illud donū expellit pctm̄ gulę. qꝛ donum intellectꝰ cibo potū vtim̄ ad honorēipſius et vtilitatē nr̄am. et ſic reſecat̉ ſuꝑfluitas gulę. Septimū donū eſt donūſapīę. Sciendū ſapīa dr̄ quaſi ſapidaſcientia. qꝛ donū ſpūſſanctꝰ dat nob̓ſapere cęleſtia. q̨̄ dulcedo p̨̄cellit omnemdulcedinē huiꝰ mundi. Un̄ Baſilius. Odulcedo melliflua. dulcedo miranda. qꝫdulcis es in meditatione. ſꝫ dultior in orone. dulciſſima in ꝯtēplatione. ſꝫ ſuꝑdulciſſima in beatitudine. imo tāta dulcedo eſtin ęt̓na pr̄ia eſt inexplicabil̓ et intermīabilis. Unde tāta eſt dulcedo. ſi cęlumaꝑiretur minimū gaudiū alicuiꝰ ſct̄ī parui videret̉. qͣꝫuis a nob̓ remoti ſint. tn̄ totus mundus ſufferre non poſſet ſi poſſibileeſſet. tūc nullū cor adeo triſte quin lętificaret̉. nec aliqua pęna amara quā ſētiret ſiue ignē ſiue aquā bulliētem. imo necipſam mortē corꝑaleꝫ: Quid tūc erit cumnos illuc venerimꝰ. et cuꝫ deo et oībꝰ ſctīsgaudebimꝰ? Deū videre eſt ita delectabile dicit Augꝭ. potiꝰ vellet eſſe in infernoet deū videre. qͣꝫ in cęlo et eiꝰ viſiōe carereqꝛ ẜm Gregꝭ. Guſtato ſpū deſipit oīs caro. Augꝭ. Gaudiū diuinę dulcedīs deguſtas. ſi carnali delectatiōe cor maculas. De vocatione hominis ad gratiam. Sermo. lxxiiijEmo pōt ve¶n nire ad me. niſi pr̄ meꝰ miſit me

G