Sermo
et fugiet a vob̓. Tertio ꝯfortat ad oꝑandum bona oꝑa. Ioh̓. ix. Oꝑari oportet donec dies eſt. qꝛ veniet nox cuꝫ nemo oꝑaripoteſt. Augꝭ. Inutilit̓ in hoc tꝑe viuit̓ niſiad acquirendū meritū laboret̉. qͦ in ęternitate remuneret̉. qꝛ bona oꝑa ornant et comitant̉ aīam cū omnes amici eam deſer̄t.Apocꝭ. xiiij. Oꝑa enī illoꝝ ſequunt̉ illos.Et ꝓ his tunc remunerētur in vita beata.Hiero. Unuſquiſqꝫ ẜm oꝑa ſua mercedēaccipiet. Quintu ē donū cōſilij. Notaꝙ ſpūſſanctꝰ vult qd̓ a tribꝰ debemꝰ q̨̄rereꝯſiliū. Primo a deo. Tob̓. iiij. Benedicdeo et pete ab eo vt vias tuas dirigat. etoīa cōſilia tua in ipſo ꝑmaneāt. Eccꝭ. Inoībꝰ dep̄care cōſiliū altiſſimi. Secūdo q̨̄rere debemꝰ ꝯſiliū a ꝓximo nr̄o ꝯſciētioſo⁊ diſcreto et timēti deū. qͥ habet ſcīaꝫ ⁊ vitam. et non ab aliqͦ qͥ eſt diſſolutꝰ et malęvitę. Un̄ Ambro. in li. ij. de offi. Quis vtilem iudicet alienę cauſę que vidit inutilēvitę ſuę. Eccꝭ. xiiij. Qui ſibi eſt neqͣꝫ cui bonus erit? Tertio ꝗ̨̄rere debemꝰ ꝯſiliū a proria conſcīa. Eccꝭ. xxxij. Om̄ia fac cū ꝯſilio:et poſt factū non peniteb̓. qꝛ ſic̄ quis velletalijs cōſulere. ſic ⁊ ſibijpſi debet facere. Etillud donū ſpūſſancti expellit auariciā Ethͦ fit cū ſpūſſanctꝰ ꝑ donū cōſilij. ꝯſulit terrena deſpicere et cęleſtia appetere. qꝛ terrena modicū valēt in p̨̄ſenti vita. qꝛ ſolū adſuſtentationē corꝑis. In morte nihil ꝓſūtProu̓bi. xj. Non ꝓderunt diuitię in dievltionis. Itē qꝛ non pn̄t trāſferri ad aliudſcl̓m. Iob. xxxviij. Diues cū dormierit. nihil ſecū aufert. Itē poſt mortē ſępius nocent multis. qn̄ reddituri ſūt rōneꝫ d̓ ipſiſtꝑalibꝰ. qͦmodo lucrata ſit. quomodo poſſeſſa. et qͦmodo expenſa ſint ad minimumquadrantē. Sꝫ ſpūalia bona ſūt appetenda. qꝛ valēt in vita. et hͦ fit cū faciūt operanr̄a meritoria. Itē ī morte qꝛ faciūt hoīeꝫfęliciter mori. Itē poſt mortē. qꝛ ęternā vitam tribuūt. Bern̄. in epl̓a. Bona morsiuſti ꝓpter requiē. melior ꝓpter nouitateꝫ.optima ꝓpt̓ ſecuritatē. Damaſcenꝰ li. iiij.Mors ſanctoꝝ. ſomnus magꝭ eſt qͣꝫ morsLaborauerūt enī in p̨̄ſenti ſcl̓o. vt viuāt ī
ſcl̓m. Sextum donū eſt intellectꝰ. per illud donū ſpūſſanctꝰ docet nos intelligeredeū in nob̓ et in creaturis. Nā ꝑ magnitudinē et latitudinē huiꝰ mūdi potentiā deagnoſcimꝰ. qꝛ ipſe eſt omnipotēs. qd̓ in hͦpatet. cum poſſit adhuc infinitos mundoex ſua potentia creare. Itē ꝑ decorē cęli etmūdi et creaturaꝝ. ſapientiā dei intellig.mus. Itē ꝑ bonitatē et vtilitatē creatur.rū dei bonitatē intelligimꝰ. gͦ qn̄ vides aliqua pulcra. et dulcia guſtas. per hͦ ītellige̓debes cęleſtia. Bern̄. Dulcedo oīuꝫ creaturaꝝ ſi qͥs iuſte adu̓tit. nihil aliud ē. niſiꝙ ad iſtā dulcedine ęternaꝫ nos inuitat.Et illud donū expellit pctm̄ gulę. qꝛ ꝑ donum intellectꝰ cibo ⁊ potū vtim̄ ad honorēipſius et vtilitatē nr̄am. et ſic reſecat̉ ſuꝑfluitas gulę. Septimū donū eſt donūſapīę. Sciendū ꝙ ſapīa dr̄ quaſi ſapidaſcientia. qꝛ ꝑ hͦ donū ſpūſſanctꝰ dat nob̓ſapere cęleſtia. q̨̄ dulcedo p̨̄cellit omnemdulcedinē huiꝰ mundi. Un̄ Baſilius. Odulcedo melliflua. dulcedo miranda. qꝫdulcis es in meditatione. ſꝫ dultior in orone. dulciſſima in ꝯtēplatione. ſꝫ ſuꝑdulciſſima in beatitudine. imo tāta dulcedo eſtin ęt̓na pr̄ia ꝙ eſt inexplicabil̓ et intermīabilis. Unde tāta eſt dulcedo. ꝙ ſi cęlumaꝑiretur ⁊ minimū gaudiū alicuiꝰ ſct̄ī parui videret̉. qͣꝫuis a nob̓ remoti ſint. tn̄ totus mundus ſufferre non poſſet ſi poſſibileeſſet. tūc nullū cor adeo triſte quin lętificaret̉. nec aliqua pęna tā amara quā hō ſētiret ſiue ignē ſiue aquā bulliētem. imo necipſam mortē corꝑaleꝫ: Quid tūc erit cumnos illuc venerimꝰ. et cuꝫ deo et oībꝰ ſctīsgaudebimꝰ? Deū videre eſt ita delectabile dicit Augꝭ. ꝙ potiꝰ vellet eſſe in infernoet deū videre. qͣꝫ in cęlo et eiꝰ viſiōe carereqꝛ ẜm Gregꝭ. Guſtato ſpū deſipit oīs caro. Augꝭ. Gaudiū diuinę dulcedīs nō deguſtas. ſi carnali delectatiōe cor maculas.¶ De vocatione hominis ad gratiam. Sermo. lxxiiijEmo pōt ve¶n nire ad me. niſi pr̄ meꝰ qͥ miſit me
G