Sermo

tam cito reſiſtit. ſed in eiſdē aliquādiu delectatur. Eccl̓iaſtes. x. Muſcę morientescomederunt ſuauitatē vnguēti. Sed q̨̄rit̓an cogitatiōes q̨̄ homini incidūt cōtra voluntatē ſuam noceāt. Rn̄detur ꝙ non. ſignāter cū nō delectat̉ in eiſdeꝫ nec dat eisꝯſenſum. Gregꝭ. Non eſt cogitatio tā immunda q̨̄ mentē polluat ſi ratio nō ꝯſentitOctaua ratio eſt ꝓpt̓ nimiā ſollicitudinem ⁊ occupationē tꝑaliū. vt cū hō ſe nimium occupat et ſollicitat circa iſta tꝑalia ⁊mundana. Sicut cōq̄rebat̉ beatꝰ Gregꝰ īdialo. ꝙ qn̄ fuit in monaſterio abſtractuſa ſcl̓aribꝰ negocijs et liber in corde ab illiſtūc magꝭ fuit quietꝰ in corde et pacificꝰ cūdeo qͣꝫ qn̄ fuit in officio curę paſtoralis .ſ.qn̄ ſublimatꝰ fuit in papā. qꝛ deꝰ vult habere libeꝝ et mundū cor ab omnibꝰ curis ⁊ſollicitudinibꝰ mūdanis. Un̄ dicit per ꝓphetam: Ducaꝫ eum in ſolitudinem et ibiloquar cum eo. Ideo petit dauid dicens:Quis mihi dat pēnas ſicut columbę ⁊ volabo ⁊ requieſcā? Nona cauſa ꝓpter hocqꝛ qn̄ quis q̨̄rit cōſolationē et delectationem in iſtis cōſolationibꝰ mūdi et creaturaꝝ. tunc nō poteſt habere cōſolationē diuinā qꝛ ſunt ꝯtraria. Bern̄. Delicata ē cōſolatio diuina et nō datur admittentibuſaliena. Exemplū huius habemꝰ in tribꝰ regibus quos ſtella ab oriente ꝑduxit dū intrauerunt hieruſalē. et q̨̄ſierunt de rege iudęoꝝ vbi natꝰ eſſet. ꝑdiderūt ſtellā. Suꝑquo dicit Gregꝭ. Ꝙ dum magi q̨̄ſierūt cōſiliū humanu. perdiderūt cōſilium diuinūQuidam in iſto mundo volunt delectari in cibo et potū et veſtibꝰ p̄cioſis. in amicꝭin vxorē. in filijs. et in gaudijs humanis. ⁊cum hͦ q̨̄runt etiā cōſolationes diuinas inp̨̄ſenti. ſed decipiūt ſeipſos. Un̄. Augꝰ. vcōfeſ. Gaudiū diuinę dulcedinis non guſtas. ſi in carnali delectatiōe cor maculas.Dęcima ratio eſt ꝓpter nimiā ⁊ inordinatam reuelationē .ſ. qn̄ homo inordinatereuelat gr̄am ſibi a deo datā. et iactat ſe īanit̓ de donis diuinis. Exempluꝫ legiturde quodā cōuerſo fratre. qͥ poſt lōgas orones et ieiunia meruit ꝙ in ſuſceptione ve-

nerabilis ſacr̄i ſenſit inenarrabilē dulcedinē et delectationē ī ore et ī toto corꝑe ſuoita ꝙ iſta delectatio et dulcedo fuit ſibi ſuper omnē humanā eſtimationē ⁊ dulcedinē mūdi. qui veniēs ad quēdam fr̄em petiuit ſibi dare oſculum ab illo putās ꝙ illeetiā deberet ſentire illaꝫ dulcedinē. tūc ſtatim illa dulcedo euanuit. ⁊ poſtea nūqͣꝫ eāhabere potuit. Ergo qn̄ hō ſentit dulcedinē diuinę grę. tūc debet ſe humiliare ⁊ deoin humilitate cordis gr̄arū actiones referre. qꝛ ſuꝑbia et elatio ſpūalis eſt valde nociua. Un̄ Iſid̓. de ſum. bo. Nō te arrogeſnō te iactes. non te inſolent̓ extollas. nihilde te p̨̄ſumas. nihil boni tibi tribuas. Un̄exēplū. Fuit q̄daꝫ frater in monaſterio qͦdam multū ꝟboſus. ⁊ ſemel accidit ꝙ loq̄batur de nō ſibi cōmiſſis. tūc abbas dixitſibi ſerioſe. vade ⁊ tace. qui recedēs ab abbate ⁊ cordi ſuo imprimēs iſta ꝟba abbatamplius in iſto monaſterio ſemꝑ ſilentiūtenuit. Et cū ſic tacuit. tūc ab intra in ſpūtantū ꝓfecit. ꝙ deus ſibi q̨̄dam ſecreta reuelanit. Et alij fratres mirabant̉ de taciturnitate ſua. Accidit aūt ꝙ quidaꝫ heremita in ſilua non lōge a monaſterio infirmabatur. qui miſit ad abbateꝫ vt ad eumveniret et ſibi eccl̓iaſtica ſacr̄a porrigeret.tunc abbas ſumpſit illū taciturnū ſecuꝫ. etiuit cum ſacr̄is ad ꝓcurandū ⁊ cōmunicādum illum heremitā. et in via quidā latroaudiēs campanā paruam ſecutus eſt eosvſqꝫ ad cellā heremitę. et māſit foris. reputans ſe indignū ꝙ deberet intrare cellā tāſancti viri. Sꝫ poſtqͣꝫ heremita cōfeſſus ēet cōicauit. tūc latro ſtans ꝓpe ianuā cumhumilitate cordis ſui dixit: O ſi eſſem tal̓qual̓ es tu. Et heremita ī eleuatiōe mentꝭ ⁊cōplacētia ſuijpſiꝰ dixit: Hoc libēt̓ deberes velle ꝙ eſſes tal̓ qual̓ ego ſuꝫ. tūc fr̄ iſtetaciturnꝰ cepit flere amare. Et poſtqͣꝫ abbas ⁊ fr̄ ille receſſer̄t. tūc latro iſte a remotꝭcucurrit poſt eos. ⁊ inuocauit deū vt daretſibi ꝯtritionē verā ⁊ vitę emēdatiōeꝫ. qꝛ iāꝓpoſuit illi abbati ꝯfiteri ⁊ ampliꝰ nunqͣꝫpeccare velle. ⁊ ſic ī veloci curſu ille ceciditrmortuꝰ eſt īmediate. qd̓ videns iſte fr̄ cepit

X