LXXI II
letanter ridere. Sed poſtqͣꝫ abbas cū iſtofratre ad cōuentū redijt q̨̄ſiuit ab iſto fr̄equare ſic taceret. et rn̄dit. pater ſemel dixiſtis ad me: Bade ⁊ tace. Ab illo die ſꝑ tacui niſi int̓rogatꝰ fuiſſem. Tūc abbas dixit: Quare tu fleuiſti cū illū ſanctū heremitam cōmunicaui. et quare tu riſiſti cū iſtemalꝰ latro poſt nos cucurrit volēs nos ſpoliare vel occidere. et ſic peccādo in peccatisſuis obijt. Tunc frater rn̄dit: Pater cauſa fletus mei fuit iſta. qꝛ cum cōmunicaſtisillū heramitā infirmū. tūc latro ſtetit forisīanuā dicēs ex humilitatē cordiſ: O ſi eſſētalis qualis tu es. Et heremita rn̄dit ī elatione mētis. hoc poſſes libenter velle. ⁊ ſicmortuꝰ eſt et dānatus. ideo fleui. Sed latro qͥ poſt nos cucurrit habuit firmū ꝓpoſitum cōfitendi et nō ſpoliandi nec occidēdi. et ſic currēs cecidit et obijt. et angeli eiꝰaīam rapuerūt et ad cęlū cum gaudio deduxerunt. qꝛ ſua cōtritio fuit tanta ꝙ deleuit pęnam et culpam. ideo riſi.Ad idem feſtum. Sermo lxxiijde donis ſpirituſſancti.Epleti ſūt omnes ſpūſancto. Actꝭ. ij. Ex qͦ iſtisſacris diebꝰ ſpūſſancti miſſio ꝑagitur. tūc aliqͥd de donis ſpūſſācti ꝓ pręſenti ẜmone dicendū eſt. Un̄ ſciendum ꝙſeptē ſunt dona ſpūſſācti. q̨̄ ideo ſūt ſeptēqꝛ ꝑ ea ſeptem vitiā capitalia expellūtur.i¶ Primum donū eſt timor dn̄i. de qͦ dr̄Eccꝭ. j. Timor domini in ſapīa. qd̓ donūcordi nr̄o adueniēs. multa bona nob̓ ꝯfertPrimo docet p̨̄tita mala emēdare. Eccꝭ.j. Timor dn̄i expellit peccatū. Secūdo docet bona oꝑari. Eccꝭ. xv. Qui timet deū faciet bona .i. qui timet deum nihil negligit.Lertio timor conſeruat hominem in bonoEccꝭ .xxvij. Si in timore dn̄i nō tenuerꝭ te.ſtatim ſubu̓tet̉ domꝰ tua. Bern̄. in tractatu de ſeptē donis. Cōnexa quidē ſunt timor ⁊ religio. nec mane̓ pōt alteꝝ ſine alt̓oBern̄. In veritate nihil ita valet ad gr̄aꝫꝓmerendā. conẜuandā. et recuꝑandā. qͣꝫſi videaris non alta ſapere. ſꝫ ſemꝑ timere
Quarto timor dn̄i mīaꝫ meret̉. pͣs. Quomodo miſeret̉ pater filioꝝ. miſertꝰ eſt dn̄stimentibꝰ ſe. Quinto timor cōfert hoī adꝓlongationē vitę et tꝑalium ꝓuiſionem.Prouerb̓. x. Timor dn̄i apponet dies. pͣsLimete dn̄m omēs ſ. e. q. non ē ino. ti. eū.Sexto facit or̄onē exaudiri. pͣs: Uolūtatem timentiuꝫ ſe fa. et dep̄. e. ex. et ſal. fa. e.Septimo gl̓iam ęternā meret̉. Prouer.xxviij. Beatꝰ hō q̄ ſꝑ eſt pauidꝰ. Eccꝭ. xxvBeatus vir cui datū eſt hr̄e timorem deiGregꝭ. Ubi timor nō eſt. ibi ſalus nō eritHi ſunt ſeptē fructꝰ qͦs cōfert donū timoris. qd̓ eſt pͥmū donū ſpūſſancti. Et hͦ primum donū expellit pͥmū peccatuꝫ mortaleſcꝫ ſuꝑbiā. Nam timor dn̄i hominē humiliat. ſuꝑbia enī eleuat. Eccꝭ. j. Odibil̓ enīeſt corā deo. et hoībꝰ ſuꝑbia. Et quāto hōſe h̓ magꝭ exaltat. tāto magꝭ in fut̉o humiliabit̉. Lucꝭ xviij. Omnis q̇ ſe exaltat humiliabit̉ gͦ vt in futuro exaltem̄. humiliemus h̓ nos corā deo in timore dn̄i. j. Petri. v. Humiliamī ſub potēti manu dei vtvos exaltat in die viſitatiōis. Bern̄. Sola humilitas eſt q̨̄ exaltat. ⁊ quę ſola ducitad vitā. Secundum donū eſt donuꝫpietatis. Un̄ ſciendū ꝙ triplex eſt pietashn̄da. Prima ad deū. et iſta debet eſſe bona cōfidentia quā hr̄e debemꝰ ad deū. ⁊ pͥmo in tꝑali ꝓuiſionē. pͣs: Iacta cogitatūtuū in dn̄o. ⁊ ipſe te enutriet. Idē. Nunqͣꝫvidi iuſtū derelictū. Hęc cōſidentia tollitnimiā et ſuꝑfluam curā et ſollicitudinē tēporaliū quā illi auari hn̄t qͥ nunqͣꝫ ſatiant̉ſed ſemꝑ timēt ſe deficere. et cū magna ſollicitudine ꝓcurant ſibi tꝑalia quaſi ſꝑ deberent viuere ⁊ forte ī breui moriūt̉. Lucꝭ.xij. Stulte hac nocte repetēt aīam tuaꝫ ⁊cͣCōtra qͦs chriſtꝰ dicit Math̓. vj. Noliteſolliciti eſſe dicētes: Quid māducabimꝰaut qͥd bibemꝰ. nōne aīa plus eſt qͣꝫ eſcaꝫet corpus plus eſt qͣꝫ veſtimētū? q. d. ſi datmaiora .i. vitā et corpꝰ. etiā dat minora .i.cibū et veſtimentū. Secūdo in ſpūalibꝰ .ſ.qͣꝫtū ad animā. pͣs. Sperantē aūt in d. m.cir. Et ſic tollit̉ deſperatio q̨̄ eſt peior om̄ipeccato. Iid̓. de ſū. bo. Deſperatio auget
A