Sermo
eſt ſibi quaſi crux. et omnia terrena poſtponit niſi inquantū neceſſitas reqͥrit. VndeApl̓s Paulus. Cupio diſſolui et eſſe cūchriſto. Et illud pͣs. Sitiuit aīa m. ad d.f. viuū. Psͣ. Heu mihi qꝛ incol̓. m. p. eſt.Exemplū de deſiderio cęleſtis prīę. Legit̉ꝙ q̨̄dā mulieres tā ſpēali ⁊ mirabili amore ī diuina affectiōe reſolutę fuer̄t. vt p̨̄ deſiderio lāguer̄t. nec a lecto ꝑ multos ānosniſi raro ſurgere poſſent. nullā aliā infirmitatē hn̄tes niſi illaꝫ. cuiꝰ deſiderio eaꝝ aīęliq̄factę cū dn̄o ſuauit̉ qͥeſcētes. qͣnto ſpūꝯfortabāt̉. tāto plus corꝑe infirmabāt̉. etſic habemꝰ ꝙ ſpūſſanctꝰ tria in ꝓficientibꝰoꝑat̉. tria ī incipiētibꝰ. tria in perfectis.¶ De eadem feſtiuitate. Sermolxxij. quare deus ſubtrahit gratiam homini.Piritus meuss Iuꝑ mel dulcis. Ecc. xxiiij. ¶ Equo ſpūſſanctꝰ ē fons totiꝰ dulcedinis. tūc q̨̄rit̉ qͣre deꝰ qn̄qꝫ dilectis ſuisin p̨̄ſenti ſubtrahit ꝯſuetā gr̄am et ſpūalēcōſolationē. ⁊ ꝑmittit eos qn̄qꝫ diu ſtarein ariditate ⁊ amaritudine cordis. Rn̄det̉ꝙ deꝰ hͦ facit multiplici rōne. Prima ratio vt hō de ſeipſo nō ꝯfidat nec d̓ ſctītateſua. nec reputet ſe eſſe aliqͥd cū nihil ſit. qꝛqͥ reputat ſe aliqͥd eſſe ſeipſuꝫ ſeducit. Sācti enī viri quāto ꝑfectiores ⁊ ſctīores ſūt.tāto humiliores debet eſſe. Sic̄ legit̉ de ſācto Franciſco qͥ dixit ꝙ eſſet maximꝰ pctōrtotiꝰ mūdi. ⁊ hͦ ꝯtingit ex eo ꝙ ſeipſos cōgnoſcunt. ⁊ quāto plꝰ ſeipſos cognoſcūt.tāto magꝭ īdignos ſe dep̄hendūt. Gregꝭ. īmoral̓. Sācti viri qͦ altiꝰ apud deū ꝟtutūdignitate ꝓficiūt. eo ſubtilius indignos ſeeſſe dep̄hendūt. qꝛ dū luci ꝓximiores fiūt.qͥcquid in ſeipſis latebat inueniunt. Ne gͦbonꝰ hō cadat ī ſpūalē ſuꝑbiā. q̨̄ aliqn̄ peior eſt et magꝭ nociua qͣꝫ ſcl̓aris pōpa. tuncdeꝰ ſubtrahit ſibi qͥn̄qꝫ ſpūalē ꝯſolationēEt etiā ne hō credat a ſeipſo ſe hr̄e illā gratiā vel ex ſuis meritꝭ. ⁊ ſic cognoſcat ꝙ iſtagr̄a dat̉ ſibi ex ſola dei bonitate ⁊ liberalitate. ⁊ nō ꝓpter ſua merita. Nam minimā
guttam bonitatis dei mereri nō poſſumꝰ anobiſipſis. nā ſi hō ſemꝑ deuotionē ⁊ graꝫet ſpūalē ꝯſolationē ad libitū haberet. forte crederet hͦ eſſe a natura qd̓ eſt a ſola deigr̄a. Secūda ratio eſt. qꝛ deꝰ vult ꝓbarehoīeꝫ vtrū velit abire. ⁊ cōſolationē ī creaturis q̨̄rere. qn̄ nō habet a deo diuinā ꝯſolationē. ſic̄ ſponſus vult ꝓbare cōſtantiaꝫſponſę .i. fidē ⁊ dilectionē. Verbi gr̄a. Utſi mercator ſimularet ſe iteꝝ ad nundinasabire et tn̄ ſe abſcōdendo in domo maneret. volēs videre qͥd vxor faceret eo abſētvel qͥd de eo loqui vellet. vel ſi d̓ receſſu eiꝰdoleret. vl̓ de reditu gauderet. Sic chriſtꝰtardat aliqn̄ venire cū ſua dulcedine vt ꝓbet cōſtantiā fidelis aīę. an̄ velit alibi vixacciꝑe eo abſente. an̄ velit ſe ꝯtinere ꝓptereum. hͦ eſt. vtꝝ velit cōſolationē alienā increaturis q̨̄rere. vel vtꝝ velit libenter ſinecōſolatione creaturaꝝ ꝓpter eum eſſe. velvtꝝ velit firmiter ſtare ⁊ nō recedere ab eoSed aīa q̨̄ cōſolationē ī creaturis quęrit.poſtqͣꝫ diuinā dulcedine amiſit. facit ſicumulier q̨̄ abſente viro ꝓprio ad aliū ſe trāſfert. Debet aūt aīa q̨̄ eſt ſpōſa chriſti facere ſic̄ turtur. q̨̄ poſtqͣꝫ ꝑdit ſuū maritū nonvult aliū reciꝑe. neqꝫ amodo ſuꝑ ramumviridē ſedere. ſed ſemꝑ gemit poſt cōpareſuū. Sic et anima hoīs debet gemere poſtchriſtū. cū ſuā dulcedinē amiſit. et gemēdo expectare donec veniat et redeat. Tertia ratio eſt. vt hō in timore dei maneat ettimeat. ne forte ſponſuꝫ ſuū .ſ. chriſtū offēderit per aliquā cauſaꝫ vel negligētiā. ꝓpquā ꝯſolationē ſpūalē ei ſubtraxit. ſed tn̄iſte timor debet eſſe moderatꝰ ne deſperet.Debet enī eſſe timor filialis et non ſeruilisſicut puer timet patrē et tn̄ eū cū hͦ diligitNam ſtulta eſt illa vxor. q̨̄ ſtatim credit d̓viro ſuo quotiēs de domo exit. ꝙ velit eārelinq̄re ꝓ alia vxore. Sic facit aīa q̨̄ minus chriſtū diligit. Et nota ꝙ in receſſu viri de domo. ⁊ ſi ſecum tollit lęticiam quaꝫvxor habet de p̨̄ſentia eiꝰ. non tn̄ tollit gratiam. nec poſt receſſum minus diligit ſedplus diligit. et inſuper magis accendituret inflammatur. Et hoc eſt quod Gregꝰ.
Vꝰ