LXXI
liberaliter aſſiſtente. nō liberet̉ a ſeruitute.qua facta eſt ſerua peccati. Un̄ etiā Seneca. Magna ꝑs bonitatis eſt velle fieribonum. Tertium ſignū eſt ſi qͥs moueturab intra ad bona. Nam ẜm Gregꝭ. Amordei non eſt ocioſus. oꝑat̉ enī magna ſi eſt.Bern̄. in ſermone de feſto penth̓. Ad bonum faciendū ſpūſſanctꝰ monet nos ⁊ docet. Monet inqͣꝫ memoriā. docet etiaꝫ rationem ⁊ voluntatē. ꝓna igit̉ bona operatio. ſignū eſt ſpirātis ſpūſſancti. ⁊ hͦ qͦ ad īcipientes. Nam puer in vtero matris permotū cognoſcit̉. ſic ſi hō mouetur ab intraſpūaliter. Sꝫ quo ad ꝓficiētes ſūt alia ſigna in quibꝰ ſpm̄ſanctū in eis inhabitarecognoſcūt. Primū eſt frequēs et iuſta cōſciētię cōiecturalis examīatio. nō ſolum d̓peccatꝭ mortalibꝰ. imo de venialibꝰ Cuiusratio eſt. qꝛ ſicut ſpūſſanctꝰ opponit̉ pctōmortali. ita feruor charitatꝭ qͥ eſt a ſpūſctōopponit̉ peccato veniali vt ipſum ab aīaeuellat. ne de ſpūſancto diſpliceat. qͥ om̄esaīas vitioſas et minimā peccati paleā ītracor qd̓ poſſidet non patit̉ poſſidere. ſed ſtatim igne ſubtiliſſime circūſpectionis exuritſpūs ſuauis et dulcis. Un̄ dicit Gregꝭ. inmoral̓. Cū igit̉ frequēs cōſciētię examinatio fiat a ſpūſancto per feruorē charitatis.ſignū eſt adeſſe ſpm̄ſanctū. Ergo ſi poſt dictum vel factū vel cogitatū. hō diſcutit vtꝝin aliqͦ deliquit. hͦ eſt ſignū ſpūſſctī. Apl̓sSi noſmetipſos iudicaremꝰ. nō vtiqꝫ iudicarem. Bern̄. Diligit deꝰ illā aīam q̨̄ īcōſpectu eius ſine int̓miſſione ſe cōſideratet ſine diſſimulatiōe diiudicat ſemetipſā.Secundū ſignuꝫ eſt ſitis mūdanę cōcupiſcentię extinctio ſiue diminutio. Quātoenī magꝭ charitas auget̉. ſequit̉ ꝙ cōcupiſcentia in eis ſemꝑ minuat̉. Un̄ Angꝰ ſuꝑIoh̓. in omel̓. viij. Radix omniū bonoꝝ ēcharitas. Et radix omniū maloꝝ eſt cupiditas. Et illę duę ſil̓ eſſe nō poſſunt. qꝛ niſivna radicitꝰ euulſa fuerit. alia plātari nōpōt. Charitas gͦ roborata nō ceſſat ꝯcupiſcentiā radicitꝰ extirpare. Un̄ Augꝰ dicitꝙ charitatis venenū eſt cōcupiſcētia corporaliū. et nutrimētū charitatꝭ diminutio
cupiditatꝭ. De hac extinctiōe ſitis dr̄ Ioh̓iiij. Si qͥs biberit ex aqua quā ego dabo.nō ſitiet ampliꝰ. Chryſo. Nō ē ſuꝑ terraꝫqd̓ amet. qͥ donū dei in veritate guſtaueritUn̄ Augꝰ. Qui biberit de fluuio ꝑadiſi.cuiꝰ vna gutta eſt maior qͣꝫ occanus. ſeqͥt̉vt eius ſitis ſit extincta. mirū enī eſſet ſi hōtotū mare bibiſſet. et ſitis eiꝰ non eſſet extīcta. Un̄ apl̓i poſtqͣꝫ de fluuio ſpūſſctī biberunt. omnia ꝓpter chriſtū reliquer̄t. Ergo eſt ſignū ſpūſſancti ſi cor tuū antea adtꝑalia inclinatū fuerit. ſed modo ad cęleſtia erigit̉. Math̓. vj. Ubi eſt theſaurꝰ tuus ibi eſt et cor tuū. Tertiuꝫ ſi ꝑcis lęſis excorde. quātūcunqꝫ offenſus ſis vel offendaris in futurū. tn̄ ꝑatus es indulgere. ethabes cor pacificū ad omnes hoīes. eſt ſignū ſpūſſācti. Sed iracūdi et litigioſi habent ſignuꝫ ſpūs maligni. Un̄ Gregꝭ. Sꝫfilij dei vocant̉ qui pacē faciūt. ꝓculdubiofilij ſathanę ſūt. qͥ ipſā ꝯfūdūt. Amb̓. ſuꝑLucā. Pax eſt dux ad vitā ęternā. Sūtetiā tria ſigna ſpūſſancti quātum ad perfectoſ. Primū eſt ꝙ hō nil timeat niſi deūj. Ioh̓. .iiij. Perfecta charitas foris mittittimorē. Itē. ij. Corꝭ. iij. Ubi ſpūs dn̄i ibilibertas. Un̄ apl̓i et martyres nullū regeꝫnec aliquē p̨̄ſidē nec tyrannū quēcunqꝫ timerūt p̨̄ter ſolū deū. Un̄ Gregꝭ. Nullumgenꝰ mortꝭ bono homī et recte viuēti metuendū eſt. Seneca. Tutiſſima res eſt. nihiltimere niſi deū. Ergo ſi nec pauꝑtatem times. nec infirmitatē. nec aliquā adu̓ſitatēſignū eſt ꝑfectionis. Secūdū ſignū eſt. nōreſonare nec remurmurare in adu̓ſis vt dicere poſſit cū pͣs. Qm̄ ego in fla. ꝑa. ſū. Etillud Math̓. v. Si qͥs te ꝑcuſſerit ad vnāmaxillā p̨̄be ei ⁊ aliā. īmo adu̓ſitates ⁊ tribulatiōes ſūt ei dulces. Un̄ ſcpͥtū ē d̓ btōStephano: Lapides torrētis illi dulcesfuer̄t. Iō canit̉ d̓ martyribꝰ. Nō murmurreſonat. nō q̄rimonia. Legit̉ enī de apl̓isActꝭ. v. Ibāt apl̓i gaudētes aꝯſpectu ꝯciliqm̄ digni habiti ſūt ꝓ noīe ieſu. ꝯtumeliāpati. Un̄ Gre. Qui ſuꝑna deguſtat. īferiora ęq̄uimit̉ tolerat. Tertiū ſignū ē deſideriuꝫ diſſoluēdi ab hͦ mūdo. ſic ꝙ totꝰ mūdꝰ