Sermo
orationis ¶ Quantum ad pͥmū tūc ſciendū ꝙ ſunt tria q̨̄ cōmendant̉ maxime adeo ſcꝫ elemoſyna. ieiuniū. et oro. ⁊ tn̄ or̄op̨̄cellit alia duo. Primo in faciēte. qꝛ debilis nō pōt ieiunare. nec pauꝑ elemoſynādare. ſꝫ quilibet poteſt orare. pͣs. Apud teoro mea ē ſemꝑ. Iſid̓. Or̄o eſt cordis nonlabioꝝ. nō enī ꝟba dep̄cantꝭ deus attēdit.ſed orātis cor inſpicit. gͦ mutus pōt orare.et etiaꝫ hō in agone mortis ꝯſtitutus. qꝛ ſinō ore tn̄ corde. ¶ Unde q̨̄ritur vtꝝ or̄odebeat eſſe vocalis. Rn̄ſio ẜm beatū Tho.ij. ij. q. lxxxiij. Dicēdo ꝙ duplex eſt or̄o. ſcꝫcōmunis ⁊ ſingularis. Cōmunis or̄o eſt q̨̄ꝑ miniſtros eccl̓ię in ꝑſona totius fidelisppl̓i deo offert̉. quę nō poſſet fieri niſi eſſetvocalis. Et ideo talit̓ inſtitutū eſt vt miſtri eccl̓ię hmōi or̄ones alta voce ꝓnūciēt.vt ad noticiā omniū ꝑuenire poſſint. Or̄overo ſingularis eſt q̨̄ offert̉ a ſingulari ꝑſona. et de hmōi or̄onis neceſſitate nō eſtꝙ ſit vocalis. Adiūgit̉ tn̄ vox tali or̄onitriplici ratione. Primo quidē excitādo īteriorē deuotionē qua mens orātis eleuat̉in deū. qꝛ ꝑ exteriora ſigna ſiue vocuꝫ ſiuealioꝝ factoꝝ. vt ſunt genuflectiōes. eleuatio manuū. ꝓſternatio corꝑiſ. ⁊ ſic de alijsq̨̄ ab exͣ fiunt mouet̉ mens hoīs ad ampliorem deuotionē. Et ideo in ſingl̓ari orone tantū eſt vocibꝰ ⁊ hmōi ſignis vacādū.quātū ꝓficit ad excitandū interiꝰ mētem.Si ꝟo mens ꝑ hͨ diſtrahat̉ vl̓ qͣlitercūqꝫimpediat̉. a talibꝰ eſt ceſſanduꝫ. qd̓ p̨̄cipueꝯtingit in illis hominibꝰ. quoꝝ mens ſinehmōi ſignis eſt ſufficiēter ad deuotionemp̨̄parata. Secūdo adiūgitur vocalis or̄oquaſi ad redditioneꝫ debiti vt ſcꝫ hō deoſeruiat ẜm totū illud qd̓ habet a deo. i. nōſolū mente. ſꝫ etiā corꝑe ẜuiat deo. VndeOſee vlt̓. Reddamꝰ vitulos labioꝝ nr̄oꝝTertio addit̉ vocalis or̄o ex quadā redūdantia ab aīa in corpꝰ ex vehemēti affectione. ẜm illud pͣs. Lętatū eſt cor meum ⁊cͣ.Tamē ſciendum ꝙ ſi qͥs obligaret̉ ad aliquā oronē ex voto vl̓ ex ſatiſfactione iniūcta ſibi in ꝯfeſſione ꝓ pęnitētia. tūc talemor̄onē deberet orare vocaliter ꝓpt̓ pleniorē
ſatiſfactionis exhibitionē. Secūdo or̄o pͥcellit ieiuniū et elemoſynā in iocūditate ethonorabilitate. qꝛ nihil delectabiliꝰ vl̓ honorabiliꝰ qͣꝫ loqui cū deo. Un̄ Augꝰ ſuꝑpͣs. lxxxv. Oratio tua locutio eſt ad deumQn̄ enī legis deꝰ tibi loquit̉. qn̄ oras cuꝫdeo loqueris. Ergo in ſignuꝫ huiꝰ multaſunt officia q̨̄ aliquibꝰ nobilibꝰ cederēt indedecus. ſic̄ arare in agro vl̓ fodere. ſꝫ orare quantūcunqꝫ nobilis ſit cedit homī admagnū honorem. Ergo debemꝰ magna reuerentia orare qͣſi locuturi cū rege cęleſti.Tertio or̄o etiā p̨̄cellit in dignitate. quiaſi or̄o eo modo fiat quo debet. eſt enceniūdeo valde gratū. ⁊ mīſterio angeloꝝ valde dignū. Unde Tob̓. xij. dixit angelusad Tobiā. Qn̄ orabas cū lachrymis tūcobtuli or̄onē tuaꝫ dn̄o. Nō debet hominigͣue eſſe tale enceniū mittere deo cū angel̓.Nec eaꝫ ſit gͣue offerre homī. imo qd̓ pluseſt ipſe chriſtus inquātū hō offert or̄onemnr̄am deo patri. qd̓ ſignat̉ in hͦ ꝙ diaconꝰthuribulum tradit ſacerdoti: et ſacerdosthurificat. Sic chriſtus or̄ones eccl̓ię deopr̄i p̨̄ſentat. quę p̨̄ſentatio multū facit easvalere. Quomodo enī hͦ a deo cōtemneret̉ qd̓ a tāto mediatore ei p̨̄ſentat̉? Quarto oro p̨̄cellit elemoſynā et ieiuniū ī approximatione ad deū. qm̄ qui orat facie ad faciem ante deū ſe ꝯſtituit. pͣs. Reſpice ī meet miſerere mei. Elemoſyna enī ꝑ manuꝫpauꝑis mittit̉ deo. Ieiuniū ꝑ afflictioneꝫcorꝑis deo oſtendit̉. ſꝫ or̄o īmediate deump̨̄ſenteꝫ alloquit̉. Quinto p̨̄cellit or̄o ieiunium et elemoſynā. qꝛ eſt valde lucroſuꝫ ⁊vtile orare. qd̓ pōt ex hͦ oſtēdi ꝙ nihil ē adqd̓ or̄o valere non poſſit. Un̄. ij. Paral̓.xx. Cū ignoramꝰ qͥd agere debeamꝰ. hͦ ſolum habemꝰ reſidui vt oculos nr̄os dirigamus ad te. Et hͦ eſt officium ex quo hōpōt lucrari omni tꝑe in hyeme et ī ęſtate. īſereno et pluuiali tꝑe. de nocte ⁊ de die. feſtiuis diebꝰ et ferialibꝰ. in infirmitate ⁊ ſanitate. in iuuētute et ſenectute. ſtādo ⁊ eūdo. in domo ⁊ extra domū. Et quandoqꝫvna hora lucrat̉ hō plus orādo qͣꝫ regnuꝫvnū. qꝛ modica or̄one cū deuota eſt lucrat̉
I