Sermo
adhuc fame ꝑire deberēt. Ꝙ tales nō credunt ꝟbis Chriſti. patet. Matth̓. vi. vbihr̄: Nolite gͦ ſolliciti eē dicēteſ: qͥd bibemꝰaut qͥd māducemꝰ. Quidā enī curā ⁊ ſollicitudinē hn̄t ſuꝑ tꝑalia. ꝯtinue cogitādoquō tꝑalia ꝯgregēt. Et tal̓ ſollicitudo facit chriſtianū ſimilē pagano. Un̄ dic̄ chriſtus: Hęc enī gēteſ oīa reqͥrūt. ſꝫ chriſtianꝰpͦ debet quęrere regnū dei ẜm dictū Chriſti. Sꝫ multi ſūt q̇ raro miſſas audiūt niſiforte ī diebꝰ feſtiuis cū tn̄ quelibet dies naturalit̓ habeat vigitiqͣttuor horas. ⁊ cū expendit vigititres ꝓ corꝑe. merito vnā horam ī die deberet expēdere ꝓ ſalute aīę ſuęſcꝫ audiēdo miſſam. ⁊ tūc ꝓſperaret̉ ſibi inoībꝰ faciendis ⁊ omittendis. Eſt gͦ laudabilis ꝯſuetudo. ꝙ qͥlibet ſiue ſit ī viā ſiue īꝑegrinatiōe vel ī ciuitate. vel vbicūqꝫ locorū ſit. ꝙ oī die ſi aliqͦ mō pōt vnaꝫ miſſamintegrā audiat. ⁊ ſe deo cum oībꝰ negocijsſuis recōmendet. vt ſit ipſe adiutor ⁊ ꝓtector eiꝰ. Scit enī pr̄ nr̄ cęleſtis qͦ indigemꝰ⁊ pōt ſubuenire nob̓. ⁊ vult ſb̓uenire qꝛ bonus ⁊ fidel̓ pat̓ oīuꝫ nr̄m. Et hͦ ꝑpendi pōtin ſarracenis ⁊ iudęis qͥ a lege naturali edocti filijs ſuis ꝓuidēt. ⁊ etiaꝫ bruta aīalia fetibꝰ ſuis prouident: Quō .n. pr̄ mīcordiarū filijs non ꝓuideret? Ergo q̇ filios iſrael pauit ī deſerto cū māna qd̓ pluit de cęlo. Et qͥ pauit Beliā ꝑ coruū ferētē ei panes. vt hēt̉. iij. Regꝭ. xvij. Ille etiam te paſcet ſi ſibi ꝯfidiſ. pͣs. Iacta cogitatū tuū indn̄o ⁊ ipſe te enutriet. jͣ. Petri. v. Oēꝫ ſollicitudinē vr̄aꝫ ꝓijciētes ī eū. ipſi enī cura ēde nob̓. Noſtrū .n. eſt deo fidelit̓ ſeruire. ⁊ad deū ſpectat nob̓ de neceſſarijs ꝓuidereRabanꝰ. Serui ē ſollicitum eē. quō dn̄oſuo ſeruiat. dn̄i ꝟo ē cogitare vt ſeruꝰ ſuus neceſſaria habeat. ſꝫ ſi ſeruꝰ de ſeipſo cogitat. ⁊ nō de dn̄o. nō eſt mirū ſi dn̄s ei nōꝓuideat. Sic ⁊ nob̓ ꝯtinget ſi volumꝰ dominū deū nr̄m deſerere ⁊ nos ipſos quęrere. Secūdi ſūt qd̓ peius eſt. qͥ iniuſtas resſcienter poſſident. Unde Chriſtꝰ dicit̉ ineuāgelio: Facilius eſt camelū per foramenacus tranſire. qͣꝫ diuitem auarū regnū cęlorum intrare qui ſcilicet iniuſtas res poſſidet. Augꝰ. Pct̄m̄ nō dimittit̉ niſi ablatū
reſtituat̉. Si tales veraciter crederēt ꝙ qͣꝫdiu iniuſtas res poſſiderēt pͥuati eſſent oīum bonoꝝ quę in p̨̄ſenti ab oībꝰ fidelibusin eccleſia fiūt. ⁊ ꝙ in futuro carebūt deo ⁊ſocietate oīum ſanctoꝝ. ⁊ inſuꝑ poſt hancvitam ęternā pauꝑtatē incurrant: Quisſane mentis paruo tꝑe velit h̓ eſſe diues eiin futuro ſęculo pauper fieri ęternaliter. etnullo modo remediare ſibi poteſt. nec ꝑ cōtritionē. nec ꝑ confeſſionē. nec ꝑ aliquampęnitentiā. nec etiā ꝑ quęcūqꝫ bona oꝑaniſi iniuſtas res reſtituat. licet ſe ꝟbis dicant credere. ꝙ cū iniuſtis rebꝰ nullꝰ ſaluatur. tn̄ factꝭ oppoſitū on̄dūt cū iniuſtaſ resreſtituere nolūt. ⁊ tn̄ ſaluari intēdūt. Tertij ſunt guloſi ⁊ ebrioſi qͥ in delitijs corporis viuūt. qͣꝫuis dicūt ꝙ credūt ꝟbis chriſti ⁊ ſacrę ſcripturę. tamen factis oppoſitūoſtendūt cum in crapulis ⁊ ebrietatibusviuūt. Hoc patet qꝛ chriſtꝰ dic̄ Lucꝭ. vj.Vę vob̓ qui nūc ſaturati eſtis. Itē dicitꝑ ꝓph̓am: Ve vob̓ qͥ potētes eſtis ad bibēdū vinū vſqꝫ ad ebrietatē Si tales crederēt ꝙ guloſi ⁊ ebrioſi ſūt a deo maledicti. quō auderēt ampliꝰ viuere ī crapulis⁊ ebrietatibꝰ? Iob. Quis guſtare pōt qd̓guſtatū ꝯfert mortem? qͣſi diceret. Nullꝰꝗ̄ hoc ſcient̓ ⁊ firmit̉ crederet ꝙ ex hoc cibovel potū incurreret mortem. Item Salomon dic̄: Per quę homo peccat per hęc⁊ punietur. ſed tales qui peccant cum crapula ⁊ ebrietate punient̉ cū fame ⁊ ſitiperpetua. Vnde pͣs. Famē patientur vt canes. Eſaię. lxv. Serui mei comedēt ⁊ voſeſurietis. Imo talem eſurieꝫ ſuſtinebuntꝙ ſcd̓m dictum prophetę vnuſquiſqꝫ carnem brachij ſui comedet. Item ebrioſi ſuſtinebunt ęternaꝫ ſitim. Patet hoc Ludxvi. de diuite. qui guttaꝫ aque petiuit dicens: Pater. Abraam mitte Lazarum vtextremum digiti ſui intingat ⁊cͣ. Et iamvltra mille annos pro vna gutta aquę petiuit. nec tamen vnqͣꝫ obtinebit. Quis autem potus eorum erit qui hic in ebrietatibus viuūt oſtendit Dauid dicēs: Ignisſulphur ſpūs ꝓcellarum pars calicis eorū¶ Unde etiaꝫ legit̉ ꝙ qͥdā noīe Vdoqͣſi quotidie inebriabat̉ ⁊ in voluptatibꝰ
y