LXII
qui confeſſor eiꝰ extiterat ī ſabbato ſctōpaſcę miſſam ſibi ꝓ defunctꝭ dicere ꝓponebat. Cuꝫ aūt an̄ altare ꝓuolutꝰ ⁊ ad miſſam ſe p̨̄ꝑaret. fatigatꝰ vigilijs obdormiuit. Cui apparuit matrona ſupͣdicta dicens ei: Nō cātab̓ mͥ miſſam ꝓ defunctꝭ ſꝫgl̓ia in excelſis qꝛ iam ſum in requie btōꝝEuigilās frat̓ fidē noluit ſomno adhibere volēs miſſam ꝓ defunctꝭ celebrare. Miſit aūt pͥor ad ipſum vt ꝓ ſe miſſam diei īcōuentu diceret qꝛ ipſe eſſet exiturꝰ qͥ duꝫinſtāt̓ peteret vt illā miſſaꝫ alij iniūgeret.Noluit pͥor dicēs vt miſſam diei illo diein ꝯuētu diceret. Qd̓ cū faceret ẜm ꝟbūmatronę q̨̄ ſibi in ſomnis apparuerat cōtigit. Nō enī ꝓ defunctꝭ cātabat. ſꝫ gl̓ia inexcelſis deo. ¶ Tertio ⁊ vltimo q̨̄riturUtrū labores qͦs habēt parētes ī educando ⁊ nutriendo pueros. ſint eis meritorij.Rn̄deo ꝙ parētes qͥ filios ſuos educunttali intētione. vt efficiant̉ boni chriſtiani ⁊famuli dei. qͥcqͥd tūc erga illos faciūt totum erit eis meritor iū. cū in gr̄a ſint ⁊ ſinepctō mortali. Ergo mat̓ qͦtiēs lactat puerū ſuū ⁊ qͦtiēs inqͥetat̉ a puero ⁊ qͦtiēſ ꝑtatvl̓ balneat. vl̓ q̨̄cūqꝫ puero admīſtrat ſemper meret̉. Un̄ apl̓s. Scimꝰ qm̄ diligētibus deū ⁊cͣ. Ex qͥbꝰ patet. ꝙ parētes pn̄tmereri ī filijs gl̓iam ſempit̓nā vel etiā ęternam dānationē. Ergo pueri a parētibusinformādi ſūt in his q̨̄ ſpectāt ad ſalutemſ. Pater nr̄. Aue Maria. ⁊ ſymbolo. ⁊ decem p̨̄ceptꝭ. ⁊ ꝙ eccleſias viſit ēt ⁊ diligent̉miſſas ⁊ ꝟbn̄ dei audiāt. Et ſi pueri excedūt. tūc a parētibꝰ corrigēdi ſūt qꝛ oīa peccata q̨̄ pueri cōmittūt in parētes redūdabūt. ſi eos nō corrigūt. Un̄ apl̓s Roma.pͥ. Digni ſūt morte nō ſolū qͥ faciunt. ſꝫ qͥꝯſentiūt faciētibꝰ. Et ſignant̉ mr̄es debētlactare ꝓprios filios exēplo Marię q̨̄ beata dicta ē vt habet̉ Lucꝭ. xi. Btūs vent̓ qͥte portauit ⁊cͣ. Itē ꝓpt̓ meritū. qꝛ qͦtiēs mīpuerū lactat totiēs meret̉ ęternā gl̓iā. Etſi mat̓ ex infirmitate nō pōt lactare puerūſuū. tūc debet honeſtā ⁊ pudicā nutricē q̨̄rere. qꝛ pueri vt cōmunit̉ imitant̉ naturaꝫnutricꝭ. Exēplū legit̉ ꝙ q̨̄dā nobil̓ mulierpeꝑit ſimul ⁊ ſemel duos filios. vnū per ſe
nutriuit. ⁊ aliū nutriri cōmiſit. qꝛ nō poterat ābos nutrire. Et nutrix nō habuit ſufficiētiā de lacte ꝙ puerū poſſet bn̄ nutrire.nec etiā libent̓ reſigͣuit puerū ꝓpt̓ nutrimentum qd̓ ipſa a parētibꝰ pueri habuit. ⁊ poſuit puerū ſuū ad porcū vt eū nutriret: quipuer nutritꝰ a porco creuit vſqꝫ duꝫ ablactatus fuerat Et cū ambo frēs creuiſſent ⁊ad ꝑfectā ętatē ꝑueniſſent. tūc ad curiā regis ſūt ꝓmoti. ⁊ pͥmꝰ erat valde curial̓. ⁊ ſecundus erat valde ruſticalis ⁊ groſſus. qꝛī mēſa vaſa effūdebat ⁊ ſine cōchlearibꝰ exſcutellis bibebat. Et qn̄ ꝑambulabat viālutoſam eqͥtādo cū alijs. tūc deſcēdit d̓ eqͦ⁊ intrauit lutū ⁊ in hͦ ſupͣ modū delectabatur. Qd̓ rex admirās cū eēt duo germani. Similit̓ ⁊ ꝑntes qͥ hͦ cogͦuerūt. q̨̄ſierūt anutricę. ⁊ nutrix fatebat̉ ꝟitatē. ⁊ tūc cogͦuerūt cām huiꝰ rei. qꝛ de porco fuit nutritꝰ¶ De eadem dn̄icaOs aūt contriſtabimini.vHic ē dicēdū qͣre deus ꝑmittitaliqͦs bonos hoīes ita acerbiſſime tribulari in pn̄ti. Iſtū ſermonē q̨̄re an̄ſermone. xxix. O¶ De eadem dn̄icaUndus autem gaudebitHic ē dicēdū qͣre gaudiū mūdiVeſt fugiēdū. ⁊ qn̄ eſt mortale. Etiſtū ſermonē q̨̄re an̄ ſermone. xxxvi. D¶ Dn̄ica tertia poſt octauas paſcęde credētibꝰ in deū. Sermo. lxij.Aguet mūdūqꝛ nō credūt ī me Ioh̓. xvi. Sciēdum ꝙ plura ſūt genera hoīuꝫ qͥ dicūt verbis ſe credere ī deū ⁊ ſcpͥturę. q̨̄ deꝰ locutꝰeſt ꝑ ſe ⁊ ſctōs ſuos. ſꝫ tn̄ factꝭ oppoſitū on̄dunt. Ergo merito arguēdi ſunt. Apl̓usConfitent̓ ore ſe noſſe deū. factis autē negant. ¶ Primi ſūt qͥ cū nimia ſollicitudine tꝑalia q̨̄rūt ⁊ ſꝑ timēt ſibi defice̓ qͣſi
U
X